Το κακό ως άρνηση της Πρόνοιας του Θεού και της αγαπητικής μέριμνάς Του για τον άνθρωπο

Επειδή, πολλές φορές, ο άνθρωπος «πιστεύει» στον Θεό, θεωρεί τον Δημιουργό του ως υπεύθυνο για τις δυσκολίες που ο ίδιος συναντά στη ζωή του. Η σχέση δηλαδή που αναπτύσσει ο άνθρωπος μαζί Του, δεν είναι κοινωνία ζωηφόρου αγάπης, αλλά δοσοληψία και συναλλαγή. Ο άνθρωπος, «προσκυνά» τον Θεό και θεωρεί ότι ο Θεός υποχρεούται να του εξασφαλίσει, ως βραβείο «της πίστης του», αυτό που ο ίδιος θεωρεί ως «ευτυχία». Νιώθει σαν να κάνει χάρη στον Θεό που δηλώνει πίστη σ’ Αυτόν και ζητά’ γι’ αύτη τη χάρη. «αντιμίσθιο». Στην παλαιοδιαθηκική εποχή συναντούμε αυτόν τον τρόπο σκέψης και αυτού του είδους τα βιώματα, όχι μόνο στο λαό του Ισραήλ, αλλά και σε αυτούς ακόμα τους προφήτες.

Οργιάζουν οι φήμες για το τι συμβαίνει στο Λονδίνο

Την ώρα που οι ταραχές του Λονδίνου εξαπλώνονται και σε άλλες πόλεις της Αγγλίας, κυκλοφορούν έντονες φήμες και καταγγελίες, ότι κάποιοι που συστήνονται ως δημοσιογράφοι, προσφέρουν χρήματα σε νεαρούς για να προκαλέσουν επεισόδια. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε μάλλον κάποιοι προβοκάρουν τις εκδηλώσεις βίας.

Σύμφωνα με Tweets που έστειλαν χθες βράδυ κάτοικοι του Leicester, εμφανίσθηκαν κάποιοι οι οποίοι πλήρωναν νεαρά παιδιά με μετρητά, αρκεί αυτά να προκαλέσουν επεισόδια. Αργότερα τη νύχτα, το Leicester σημαδεύτηκε με ιδιαίτερα σκληρή βία, καθώς ομάδες νέων πυρπόλησαν αρκετά κτίρια στο κέντρο της πόλης.

Ο ιδιοκτήτης nightclub James Cockerill ανέφερε στο BBC, ότι κουκουλοφόροι Ασιάτες, μαύροι, και λευκοί νεαροί, με μερικούς απ αυτούς μέχρι και 12 χρονών, διέλυσαν το κέντρο της πόλης χθες τα μεσάνυχτα.

Η άθλια απολογητική των πολύχρωμων παπαγάλων

Σήμερα βλέπουμε καθαρά ότι και η οικονομική επιστήμη έχει εκπέσει στην πληρωμένη ξιφομαχία της πονηρής απολογητικής των μαφιών του χρήματος.
Είναι να γελά κανείς με τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια, ανεγκέφαλα μίσθαρνα όργανα, καταθλιπτικά ακατάρτιστα και αγράμματα, να κάνουν τους «οικονομολόγους». Να κυκλοφορούν, δηλαδή, με προκλητικό κομπασμό, τις ανακοινώσεις των οικονομικών κέντρων εξουσίας και να τις εμφανίζουν σαν «οικονομική επιστήμη»!!!
Το ίδιο και τα καθεστωτικά κόμματα. Καθημερινά κτυπούν τις νεκρώσιμες καμπάνες της οικονομικής επιστήμης, ανάγοντας σε «οικονομική επιστήμη» κάθε μέτρο που αποσκοπεί στη διάσωση των κερδών, των τραπεζών του κεφαλαίου γενικά, κάθε μέτρο λεηλασίας και σφαγής των κοινωνιών και των λαών.

Δημιουργούν κατάλληλο κλίμα για επιβολή κρατικής τρομοκρατίας

Είναι γνωστό πως οι προβοκάτορες δεν κρύβονται πάντα στις σκιές. Για την ακρίβεια, σπάνια κρύβονται για να μην γίνουν αντιληπτοί. Η πιο συνηθισμένη τους τακτική είναι να λειτουργούν θρασύτατα μπροστά μας, προκειμένου να αποφύγουν τις υποψίες. Δεν είναι λίγες οι φορές που εμφανίζονται ως προφήτες προκειμένου να κατορθώσουν να δημιουργήσουν το κατάλληλο κλίμα για να βρεθούν οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» που θα ολοκληρώσουν εκείνα που άλλοι στρατηγικά σχεδίασαν και τοποθέτησαν στην σκηνή του «δράματος».

Έτσι, διαβάζουμε σήμερα:

Ακόμα ένα ξεπούλημα των φορολογούμενων στις τράπεζες: Σικέ ο «καυγάς» Mossia – Παπασπύρου.

ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΤΗΣ ΕΙΣΠΡΑΞΗΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ (ΦΟΡΩΝ) ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΜΕ «ΜΠΡΟΣΤΑΡΗ» ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ????

Στημένη ο ξαφνική κόντρα του κυβερνητικού εκπροσώπου Mossia, με τον Πρόεδρο της κυβερνητικής ΑΔΕΔΥ.
Πρέπει να θυμηθούμε την απαίτηση των τραπεζιτών, οι οποίοι δια στόματος Βγενόπουλου, έχουν ζητήσει εδώ και 2 χρόνια, να εισπράττουν τους φόρους για…. λογαριασμό του Ελληνικού δημοσίου. Δηλαδή να μπουν μια και κακή μας και για πάντα, νταβατζήδες στις τσέπες μας. Τα προγράμματα δικτύωσης είναι έτοιμα ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ Η ΜΟΙΡΑΣΙΑ ΤΗΣ «ΥΛΗΣ» ΘΑ ΓΙΝΕΙ, ΟΠΩΣ ΕΠΙΤΥΧΏΣ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ!!!

Απόρριψη της απογνώσεως

Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός

Δεν πρέπει όμως ν' απελπιζόμαστε, όταν δεν είμαστε όπως πρέπει να είμαστε. Κακό είναι βέβαια, άνθρωπε, που αμάρτησες. Γιατί όμως αδικείς το Θεό και από άγνοιά σου τον νομίζεις αδύνατο; Μήπως δεν μπορεί να σώσει την ψυχή σου Εκείνος που έκανε για σένα αυτόν τον τόσο μεγάλο κόσμο που βλέπεις; Κι αν πεις ότι "αυτό μάλλον καταδίκη μου είναι, όπως και η συγκατάβασή Του", μετανόησε και δέχεται τη μετάνοιά σου, όπως του ασώτου (Λουκ. 15,20) και της πόρνης (Λουκ. 7,47-48).

Αν ούτε αυτό δεν μπορείς να κάνεις, αλλά από συνήθεια αμαρτάνεις σ' εκείνα που δεν θέλεις, έχε ταπείνωση σαν τον τελώνη (Λουκ. 18,13) και αυτό είναι αρκετό για τη σωτηρία σου. Γιατί εκείνος που αμαρτάνει χωρίς να μετανοεί, αλλά δεν απελπίζεται, εξ ανάγκης βάζει τον εαυτό του κάτω απ' όλη την κτίση και δεν τολμά να κατακρίνει ή να κατηγορήσει κανένα άνθρωπο. Θαυμάζει μάλλον τη φιλανθρωπία του Θεού και νιώθει ευγνωμοσύνη προς τον Ευεργέτη και αλλά πολλά καλά μπορεί να έχει. Και μ' όλο που είναι υποχείριος του διαβόλου προς την αμαρτία, ωστόσο πάλι από το φόβο του Θεού παρακούει τον εχθρό που τον σπρώχνει στην απόγνωση, και γι' αυτό είναι κάπως με το Θεό, αν έχει ευγνωμοσύνη, ευχαριστία, υπομονή, φόβο Θεού, και αν δεν κρίνει κανένα για να μην κριθεί (Ματθ. 7,1), τα οποία είναι πάρα πολύ αναγκαία.

Δεν κυνηγάμε πράγματα

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Το σάββατον δια τον άνθρωπον εγένετο, ουχ ο άνθρωπος δια το σάββατον. Ώστε κύριος εστί ο υιός του ανθρώπου και του σαββάτου. Και εισήλθε πάλιν εις την συναγωγήν. και ην εκεί άνθρωπος εξηραμμένην έχων την χείρα. Και παρετήρουν αυτόν ει τοις σάββασιν θεραπεύσει αυτόν, ίνα κατηγορήσωσιν αυτόν. Και λέγει τω ανθρώπω τω εξηραμμένην έχοντι την χείρα. Έγειραι εις το μέσον. Και λέγει αυτοίς. Έξεστι τοις σάββασιν αγαθοποιήσαι ή κακοποιήσαι; Ψυχήν σώσαι ή αποκτείναι; Οι δε εσιώπων. Και περιβλεψάμενος αυτούς μετ΄ οργής, συλλυπούμενος επί τη πωρώσει της καρδίας αυτών, λέγει τω ανθρώπω. Έκτεινον την χείρα σου. Και εξέτεινε, και αποκατεστάθη η χείρ αυτού, ως η άλλη." (Μαρκ.β΄,23'γ΄,2)

(Το σάββατο έγινε για τον άνθρωπο, όχι ο άνθρωπος για το σάββατο. Ώστε ο Υιός του Ανθρώπου εξουσιάζει και το σάββατο. Ο Ιησούς εισήλθε πάλι στη συναγωγή. Εκεί ήταν ένας άνθρωπος με παράλυτο χέρι. κι όλοι πρόσεχαν να δουν αν θα τον θεραπεύσει την ημέρα του σαββάτου, για να τον κατηγορήσουν. Λέει τότε στον άνθρωπο με το παράλυτο χέρι. Σήκω κι έλα εδώ στη μέση. Επιτρέπει ο νόμος τους ρωτάει να κάνει το σάββατο κανείς καλό ή να να κάνει κακό; Να σώσει μια ζωή ή να την αφήσει να χαθεί; Αυτοί σιωπούσαν. Κι αφού έριξε σ΄ όλους μια ματιά με οργή, λυπημένος για την πώρωση της καρδιάς τους, λέει στον άνθρωπο: Τέντωσε το χέρι σου. Εκείνος το τέντωσε κι έγινε καλά το χέρι του σαν το άλλο.)