Τι ξέρει και δεν μας λέει ο Κάρολος Παπούλιας;

Με την δημοσίευση των πρακτικών από τις συναντήσεις των πολιτικών αρχηγών με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, είχαμε τελικά την ευκαιρία να μάθουμε (ή έγινε επιτυχημένη απόπειρα να διαρρεύσουν) και μερικές πολύ σημαντικές τοποθετήσεις και φράσεις, οι οποίες «μιλάνε» για κάτι που θα συμβεί κατά τη διάρκεια του Ιουνίου και το οποίο θα είναι πολύ μεγάλο, πολύ δυσάρεστο και αναπόφευκτο για την Ελλάδα.

Οι Τσίπρας και Καμμένος έλυσαν σήμερα δύο .... εξισώσεις

Κάποιοι είπαν ότι χάσαμε "πολυτιμο χρόνο" με τις διερευνητικές εντολές και τις απανωτές συσκέψεις στο προεδρικό μέγαρο. Άλλοι πάλι ισχυρίζονται και δικαίως, ότι όλα αυτά ήταν μία αποτυχημένη παράσταση κάποιου περιοδεύοντος θιάσου.

Δεν ξέρω αν αυτό που ζήσαμε τις τελευταίες ημέρες είχε τα χαρακτηριστικά μιάς τραγωδίας, μιάς κωμωδίας ή τέλος πάντων μιας κακόγουστης φάρσας. Αυτό που αντιλήφθηκα εγώ διαβάζοντας κυρίως τα πρακτικά των "συμβουλίων" των πολιτικών αρχηγών, είναι ότι λύθηκαν μερικές δυσεπίλητες "εξισώσεις" και σε αυτό βοήθησαν κυρίως οι πρωταγωνιστές του "αντιμνημονιακού αγώνα" κ. Τσίπρας και Καμμένος.

Απ’ όλα μας τα έργα η προσευχή είναι το πιο σπουδαίο και το πιο ιερό

Αγίου Ιερομάρτυρος Ανδρόνικου, αρχιεπίσκοπου Πέρμ.

Στο χωριό Σεβαστόπολ ο ιεράρχης ρώτησε τους μαθητές ποιες προσευχές γνώριζαν. Επειδή δεν απαντούσαν ικανοποιητικά, τους είπε:

«Η προσευχή δεν είναι μάθημα, που το διαβάζουμε μόνο όταν μας το ζητούν. Πάντοτε πρέπει να προσευχόμαστε… Όταν προσεύχεσαι, μιλάς με τον Θεό. Πώς θα Του ζητήσεις κάτι, λοιπόν, αν δεν γνωρίζεις να προσεύχεσαι; Απ’ όλα μας τα έργα η προσευχή είναι το πιο σπουδαίο και το πιο ιερό».

Και αφού νουθέτησε κατάλληλα τα παιδιά, στράφηκε στους γονείς τους:

Μια του κλέφτη, δυό του κλέφτη...

Εγώ λοιπόν δεν είμαι πολύ στενοχωρημένος με την σημερινή εξέλιξη, καθ’ εαυτή.

Οι «Ευρωπαίοι» σκούζουν γιατί έχασαν τον πρόθυμο και βολικό συνομιλητή τους που δύο χρόνια τώρα λέει «ναι» σε όλα. Μα καιρός δεν ήταν;

Δροσίσετε την ψυχή σας στην καλωσύνη και αγιότητα

Γιάννης Τσαρούχης, Οι 4 εποχές, 1969

Τούτος ο κόσμος είναι ανάποδος. Όπως και να κάνεις, δεν τον ευχαριστάς. Ούτε στον ήλιο τον βρίσκεις, ούτε στον ίσκιο. Ο κάθε ένας λέγει το κοντό του και το μακρύ τους. Για ο,τι ενθουσιάζεται ο ένας, για ίδιο στενοχωριέται ο άλλος. Άλλη φορά μπορεί οι άνθρωποι να μην ήτανε όλοι σύμφωνοι, μα για τους πιο πολλούς το καλό ήτανε καλό και το κακό, κακό. Τώρα ο καθένας έχει σηκώσει μια παντιέρα και κάνει τον καπετάν Έναν….

Η Δημοκρατία του Κάρολου δεν αντέχει την γνώμη του λαού

Οι εκλογές είναι για… ξεκάρφωμα, αφού αποφασίζει ο Κάρολος ο Παπούλιας, ο φερόμενος ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που δεν αντιστάθηκε όταν παραχωρήθηκε η εθνική κυριαρχία, που δεν μίλησε όταν το παρακράτος δολοφονούσε πολίτες, που δεν αντιλήφθηκε την κατάρρευση της χώρας, που… που… που…

Αφού ξανασυναντήθηκαν οι «ταγοί», ο κ. Παπούλιας αποφάσισε πως έπρεπε να του προτείνει μία κυβέρνηση τεχνοκρατών και έδωσε περιθώρια στους αρχηγούς των κομμάτων να το σκεφθούν μέχρι αύριο που θα ξανασυναντηθούν…

Πολιτικός παλαιοημερολογιτισμός ἤ επαναστατική γυμναστική;

Μια εβδομάδα μετά τις εκλογές, οι μετα-προεκλογικές συγκεντρώσεις συνεχίζονται.

Σύναξη λαβάρων στο πεδίον του Άρεως.

Τα παιδία (δεν) παίζει.
Πολιτικός παλαιοημερολογιτισμός ἤ επαναστατική γυμναστική; Μάλλον αμφότερα.
Συν (φτου, κακά!)- συν το μήνυμα που εδέσποζε πίσω από την ομιλήτρια: "Η Ελπίδα Είναι Εδώ".
Ποια ελπίδα; Το νόημα ήταν: "Η Αλέκα Είναι Εδώ".
Γι αυτό άλλωστε έγινε και η συγκέντρωση. Για να δικαιωθούν οι "γραμμές", να σφαλίσουν τα στόματα - και οι σκέψεις...