Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

Σου έπεσε το πουγγί σου. Πάρε το μην το βρει κανείς και το χάσεις!

Ο Νικήτας Σταματελόπουλος, ο αποκληθείς Νικηταράς, ήρωας από τους λίγους της Επαναστάσεως του 1821, πέθανε «στην ψάθα», ως γνωστόν, επαιτών στα σοκάκια του Πειραιά. Η αρμόδια αρχή, μάλιστα, η οποία χορηγούσε τα «πόστα» στους επαίτες είχε ορίσει για τον ήρωα-επαίτη μια θέση κοντά στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα η εκκλησία της Ευαγγελίστριας και του επέτρεπε να επαιτεί κάθε Παρασκευή! Ήταν δε τόση η ένδειά του σχεδόν τυφλού πλέον στρατηγού -η Πατρίδα δεν του ειχε χορηγήσει σύνταξη-, ώστε δεν ειχε χρήματα ούτε για να αγοράσει ψωμί για την άρρωστη γυναίκα του -εκείνος μπορούσε να αντέξει περισσότερο την πείνα. Η περιπέτεια του ήρωα έφθασε στ’ αυτιά πρέσβη Μεγάλης Δυνάμεως, ο οποίος ενημέρωσε σχετικά την κυβέρνησή του.

Νικόλαος Καβάσιλας, Άγ.: Εις τον Ευαγγελισμόν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών και Αειπαρθένου Μαρίας

Εάν πρέπει κάποτε να χαίρη ο άνθρωπος και να σκιρτά και να ψάλλη με ευφροσύνη, εάν υπάρχη μιά περίοδος που απαιτεί να λεχθή ό,τι υπάρχει πιο μεγάλο και πιο λαμπρό και που κάνει τον άνθρωπο να ποθή να έχη όσο το δυνατόν ευρύτερη σχέση, ωραιότερη έκφραση και δυνατώτερο λόγο, για να υμνήση τα μεγαλεία της, δεν βλέπω ποια άλλη μπορεί να είναι αυτή, αν όχι η σημερινή γιορτή.
Γιατί σαν σήμερα έφθασε στη γη Άγγελος από τον ουρανό αναγγέλλοντας την απαρχή όλων των καλών. Σήμερα ο ουρανός μεγαλύνεται. Σήμερα η γη αγάλλεται. Σήμερα ολόκληρη η κτίση χαίρει. Και δεν μένει έξω από τη γιορτή ούτε Αυτός που κρατεί στα χέρια του τον ουρανό. Γιατί αυτά που συμβαίνουν σήμερα είναι ένα πραγματικό πανηγύρι. Όλοι συναντιούνται σ' αυτό, στην ίδια χαρά. Όλοι ζουν και δίνουν και σ' εμάς την ίδια ευφροσύνη: Ο Δημιουργός, τα δημιουργήματα όλα, η ίδια η μητέρα του Δημιουργου που του πρόσφερε τη φύση μας και τον έκαμε έτσι κοινωνό στις χαρμόσυνες συνάξεις και τις γιορτές μας. Χαίρει πριν απ' όλους ο Δημιουργός. Γιατί είναι βέβαια ευεργέτης κι από την αρχή της δημιουργίας έχει σαν έργο Του την ευεργεσία. Ποτέ Του δεν είχε ανάγκη από τίποτε και δεν ξέρει άλλο από το να προσφέρη και να ευεργετή. Σήμερα όμως, χωρίς να σταματήση το σωτήριο έργο Του, περνά στη δεύτερη θέση, έρχεται ανάμεσα σ' αυτούς που ευεργετούνται. Και δεν χαίρεται τόσο για τις μεγάλες δωρεές που χάρισε Αυτός στην κτίση και που τον αποδεικνύουν γενναιόδωρο, όσο για τα μικρά που έλαβε από τους ευεργετημένους, γιατί έτσι φανερώνεται ότι είναι φιλάνθρωπος. Kαι θεωρεί ότι τον δοξάζουν όχι μόνο εκείνα που ο ίδιος έδωσε στους φτωχούς δούλους, αλλά κι όσα oι φτωχοί του χάρισαν. Γιατί αν και διάλεξε από τη θεία δόξα την κένωση και καταδέχθηχε να πάρη σαν δώρο από μας την ανθρώπινη φτώχεια, ο πλούτος Του έμεινε αναλλοίωτος και μετέτρεψε πάνω του το δώρο μας σε κόσμημα και βασιλεία.

Η Παναγία και η πνευματική υπόσταση του ανθρώπου

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκυβάρδου

«Ιταμώ θυμώ τε και πυρί, θείος έρως αντιταττόμενος.»

Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός

Ένας Έλληνας αεροπόρος, στον πόλεμο του 1912, όπως διηγείται ο ίδιος, την ώρα της φοβερής μάχης, άκουγε μέσα του τα λόγια ενός ύμνου, που επαναλαμβάνονταν σαν μια αυτενεργούμενη προσευχή. Δεν έπαψε καθόλου η προσευχή αυτή, όσο διαρκούσε η φοβερή μάχη, είπε ο γενναίος αυτός άντρας. Ήταν τα λόγια αυτά ενός ύμνου, που ψάλλεται στον όρθρο, το Δεκαπενταύγουστο: «Ιταμώ θυμώ τε και πυρί, θείος έρως αντιταττόμενος»:

Ο ύμνος είναι έργο του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού και αναφέρεται στο μαρτύριο «των τριών παίδων εν τη καμίνω», που ο Ναβουχοδονόσωρ τους έριξε στη φωτιά. Στον ιταμό θυμό του τυράννου και στη φωτιά, οι μάρτυρες αντέταξαν το θείο έρωτα, την υπερέχουσα αγάπη του Θεού, που τους βοήθησε να υπερβούν το μαρτύριο: «Το μεν πυρ εδρόσιζε, τω δε θυμώ εγέλα» γράφει ο Άγιος.

Στόχος της «Αυγής της Οδύσσειας» είναι μία «Κυρηναϊκή Δημοκρατία»;

Ειδικού Συνεργάτη για το Antinews

Με την Δυτική Συμμαχία να αυξάνει συνεχώς τις αεροπορικές επιθέσεις στις φάλαγγες αρμάτων μάχης του καθεστώτος Καντάφι, φαίνεται ότι το μέλλον της λιβυκής εξέγερσης θα αποφασιστεί τις προσεχείς ημέρες. Παρά την σθεναρή τους αντίσταση στις δυνάμεις του Καντάφι οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις μπορεί να μην κατάφεραν να εισβάλουν στην Τρίπολη, είναι όμως αποφασισμένες να πάρουν υπό τον έλεγχο τους την Κυρηναϊκή και να προβούν στη δημιουργία μίας εναλλακτικής κυβέρνησης. Μία τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει στην ντε φάκτο διχοτόμηση της Λιβύης. Το σενάριο αυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι στόχος του Καντάφι φαίνεται να είναι ο έλεγχος των πόλεων δυτικά της Ζιντάν και της Μιζουράτα, όπου μαίνονται οι μάχες, κάτι που θα του εξασφαλίσει τον έλεγχο της Τριπολίτιδας.

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η επιστολή - καταπέλτης του Ιωάννη Καποδίστρια εναντίον των μασωνικών στοών, που δρούσαν ανεξέλεκτα στη χώρα!

"ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΣ Ο ΟΡΚΟΣ ΣΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΣΤΙΣ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ"!

Με αφορμή την ανάρτηση σχετικά με τον Ιωάννη Καποδίστρια, αναφέρθηκε σε σχόλιο η εναντίωση του στις Μασωνικές Στοές, που σύμφωνα με πολλούς οδήγησε στη δολοφονία του. Ψάξαμε λοιπόν και βρήκαμε τη συγκλονιστική επιστολή που είχε στείλει στις διάφορες Δημόσιες Υπηρεσίες σχετικά με τις "Μυστικές Εταιρείες", όπως τις αποκαλεί:

'Σεισμική' τιμωρία της Ιαπωνίας;


Δεν ήταν η πρώτη φορά που η Ιαπωνία είχε απειληθεί με την χρήση όπλου που θα ενεργοποιούσε σεισμούς ώστε να προκληθεί πυρηνική καταστροφή στους αντιδραστήρες των εργοστασίων της.

Η διαθήκη του Στρατηγού Μακρυγιάννη

Ως ελάχιστο φόρο τιμής στους Αγωνιστές του 1821,οι αναρτήσεις του ιστολογίου μας σήμερα και αύριο θα έχουν μόνο ιστορικό και εθνικό περιεχόμενο, με παραδείγματα και διηγήσεις από τη ζωή και το έργο κάποιων, που αν ζούσαν στη σημερινή εποχή θα έπαιρναν όχι με τα... γιαούρτια, αλλά με τα γιαταγάνια τους σημερινούς προδότες πολιτικάντηδες!

Το παρακάτω απόσπασμα είναι η πρόχειρη Διαθήκη του Στρατηγού Μακρυγιάννη, που έγραψε το βράδυ της εξέγερσης της 3ης Σεπτέμβρη, λίγο πριν ξεκινήσει με τους άνδρες του για τα ανάκτορα να πολεμήσει για το Σύνταγμα, βέβαιος ότι θα πεθάνει και κρατώντας στο ένα χέρι το κοντάρι με το άσπρο πανί που γράφει «Εθνική Συνέλεψη - Σύνταγμα» και στο άλλο τον κονδυλοφόρο. Λέει στους δικούς του να το θάψουν κάτω από μια πέτρα ώστε, αν πεθάνει και του κάψουν το σπίτι το κείμενο αυτό να διασωθεί: