Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014

Αξιοκρατία, διαφάνεια, ήθος!

Στην Ελλάδα η Siemens δεν λάδωνε πολιτικούς. Ποιος το λέει αυτό; Ο Χριστοφοράκος! Λάδι είδε μόνο σε βαφτίσια...

Φίλε αναγνώστη. Εχεις μικρές δυσκολίες στη χώνεψη; Μεγαλύτερες στην εύρεση φαγητού για να το χωνέψεις; Νιώθεις κατηφής, ανέμπνευστος, καντήφλας; Μήπως η αποχώρηση του Χάρη -κάνε μας μια χάρη, κάτσε κάτω από τα βάρη- Θεοχάρη σε αποκαρδίωσε; Φίλη αναγνώστρια. Επαθες κατάθλιψη περιμένοντας τον ανασχηματισμό; Αισθάνεσαι κουρασμένη από την ανεργία; Γκαντεμόσαυρα και άφραγκη; Ολα δείχνουν μάταια, μουντά και γκρίζα;

Μόνο στην Ελλαδα εχει γίνει τέτοιο έγκλημα.

Μια σκοτεινή συμμορία υπερχρέωσε την χώρα, αφού πήρε την εξουσία χωρίς εκλογες, ελέω παραίτησης του τότε πρωθυπουργού.

Η ίδια συμμορία εξελέγη “δημοκρατικά” ελέω θανάτου του Ανδρέα, που δεν πρόλαβε ποτέ να εκφωνήσει τον λόγο που θα τελείωνε τον Σημιτη.

Αυτη η συμμορία στην συνέχεια επανεξελέγη λαδώνοντας ΜΜ”Ε” και δημοσιογράφους, απο τα κλοπιμαία του χρηματιστηρίου το 2000. Στην συνέχεια, για 4 χρόνια έκανε ασύλληπτες θηριωδίες εις βάρος των Ελλήνων. Απο τα εξοπλιστικά, τα swaps, την ΟΝΕ, τους Ολυμπιακούς, την Χόχτιφ, το C4i, την Daimler, την Siemens, ατελείωτος ο κατάλογος. Όλα αυτα με κρυφό δανεισμό που “έσκασε” το 2009. Όπου πάλι, όλως τυχαίως, βρέθηκε στην εξουσία για να καλύψει τα ίχνη της. Στο μεσοδιάστημα, 300 δις Ευρώ έφυγαν με βαλίτσες στο εξωτερικό, πόσο μεγαλύτερο του συνολικού χρέους εαν γίνει αναγωγή σε σημερινές αξίες.

Τι δεν είπαν τα κόμματα

Σαράντος Ι. Καργάκος

Πέρα από το θέμα της Θράκης που θίξαμε στο προ­ηγούμενο άρθρο μας, υπήρξαν πολλές παραλείψεις κατά τις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις. Από τα κόμματα έλειψε η φαντασία και η ευαισθησία να επεξεργασθούν μια στοιχειώδη μεταρρύθμιση στη γραφειοκρατική ρου­τίνα και να χαράξουν μια ενιαία εθνική στρατηγική.

Κανείς δεν τόλμησε να διακηρύξει την ανάγκη για μια στροφή προς την παραγωγική εργασία όποιας μορφής. Δεν άκουσα σύνθημα για επιστροφή στη γη, στη θάλασσα (όχι για μπάνια), στα εργαστήρια. Τι παράγουμε δικό μας για ν’ αγοραστεί από τα 20 εκατομμύρια τουριστών; Τα «μπούμε­ρανγκ» της Αυστραλίας ή τα «τσολιαδάκια» που φτιάχνον­ται στην Κίνα; Τα περισσότερα είδη της υποτιθέμενης λαϊκής τέχνης είναι εισαγόμενα. Γιατί δεν κηρύσσεται σταυροφορία για νέες μορφές καλλιέργειας ή για την αξιο­ποίηση και επιτήδεια προβολή προϊόντων που παράγονται χωρίς φροντίδα, όπως τα χαρούπια και τα φραγκόσυκα;