Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

Θυμάμαι τότε ... (με αφορμή μια φωτογραφία)

Θυμάμαι τότε ...

Δικαιοσύνην μάθετε

Λαρισινά δοκίμια
Μ.Ε. Λαγκουβάρδου

Μέγιστον εις ψυχής ωφέλειαν βίος γενναίων και φιλοθέων ανδρών.

Άγιος Συμεών ο Μεταφραστής

Άλλοτε ο κόσμος μάθαινε με το παράδειγμα. Έβλεπαν τους παλιότερους και τους μιμούνταν. Τώρα η σοφία του παρελθόντος εγκαταλείφθηκε. Οι γέροι εξευτελίζονται. Τους παίρνουν το μόνο προσόν που έχουν, να δίνουν σοφές συμβουλές στους νεώτερους Ωστόσο υπάρχει μια δικαιοσύνη στον κόσμο. Αυτό που θέλει κανείς, τελικά, αυτό παίρνει. Διαλέγεις και παίρνεις, μεταξύ σατανικής επιθυμίας και δουλικού φόβου, αλίμονο!

Το πρώτο πράγμα που μάθαμε από τους γονείς μας στο χωριό, ήταν να διπλώνουμε τις κουβέρτες και να φτιάχνουμε το «γιούκο». Έτσι μαθαίναμε με την εμπειρία. Ο «γιούκος» είναι κουβέρτες βαλμένες με τάξη, «ζυγισμένες». Να μην είναι σωρός όπως τα σκουπίδια. Η λέξη «γιούκος» βγαίνει από τη λέξη «ζυγίζω». Από την ίδια λέξη βγαίνει και η δικαιοσύνη.