Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

Γέροντος Παϊσιος: «Σήμερα ο χριστιανός πολεμάει τον διάβολο, για χάρη του Χριστού!»

«Παλιά, όταν γινόταν ένας πόλεμος, ήταν εν αμύνη κανείς και πήγαινε να αγωνισθή, να πολεμήση, για να υπερασπίση την Πατρίδα του, το έθνος του. Τώρα δεν πάμε να υπερασπίσουμε την Πατρίδα μας ή να αγωνισθούμε, για να μην μας κάψουν οι βάρβαροι τα σπίτια μας ή να μη μας πάρουν την αδελφή μας και μας ατιμάσουν, ούτε πάμε για ένα έθνος ή για μια ιδεολογία. Τώρα πάμε ή για τον Χριστό ή για τον διάβολο. Είναι καθαρό μέτωπο. Στην κατοχή γινόσουν ήρωας, γιατί δεν χαιρετούσες έναν Γερμανό. Τώρα γίνεσαι ήρωας, γιατί δεν χαιρετάς τον διάβολο. Πάντως θα δούμε φοβερά γεγονότα. Θα δοθούν πνευματικές μάχες. Οι Άγιοι θα αγιασθούν περισσότερο και οι ρυπαροί θα γίνουν ρυπαρώτεροι. Νιώθω μέσα μου μια παρηγοριά. Μια μπόρα είναι και ο αγώνας έχει αξία, γιατί τώρα δεν έχουμε εχθρό τον Αλή Πασά ή τον Χίτλερ ή τον Μουσολίνι, αλλά τον διάβολο. Γι’ αυτό θα έχουμε και ουράνιο μισθό.
Ο Θεός ας αξιοποιήση το κακό σε καλό σαν Καλός Θεός.»

Οι αλυσίδες της σκλαβιάς σπάνε με το φως

«Ύπατο μέλημα, όμως, της ελληνικής πολιτικής πρέπει να είναι η παιδεία του ελληνικού λαού, κατ' εξοχήν αποφασιστική, αν είναι ορθά προγραμματισμένη, για την περίσωση μακροπρόθεσμα του Ελληνισμού. Και θα είναι ορθά προγραμματισμένη η παιδεία του ελληνικού λαού, αν δεν παρασυρθεί από άμετρη επιδίωξη του λεγόμενου εκσυγχρονισμού, αλλά, ταυτόχρονα προς την έλλογη επιδίωξη του εκσυγχρονισμού, παραμείνει στραμμένη προς την άφθιτη πηγή της αυθεντικής ανθρωπιστικής γραμματείας, δηλαδή της ελληνικής αρχαιόθεν πνευματικής κληρονομιάς. [...] Παλλάδιο επίσης, πολύτιμο κατ' εξοχήν για την επιβίωση του Ελληνισμού, είναι η ελληνική γλώσσα, η πνευματικώτερη γλώσσα της ανθρωπότητας». Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, «Ελληνικά – Θέματα Ιστορίας και Πολιτισμού», εκδόσεις Παπαζήση, σελ. 50-51