Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2012

Η δικαιολογία οφείλεται στον εγωισμό.

- Γέροντα, όταν δεν δικαιολογώ τους άλλους για μια πράξη τους, αυτό σημαίνει ότι έχω σκληρή καρδιά;

- Δεν δικαιολογείς τους άλλους και δικαιολογείς τον εαυτό σου; Μεθαύριο και ο Χριστός δεν θα σε δικαιολογήσει. Μπορεί σε μια στιγμή η καρδιά του ανθρώπου να γίνει σκληρή σαν πέτρα, αν φερθεί με κακία, και σε μια στιγμή να γίνει πολύ τρυφερή, αν φερθεί με αγάπη. Να αποκτήσεις μητρική καρδιά. Βλέπεις, η μάνα όλα τα συγχωρεί και καμμιά φορά κάνει πως δεν βλέπει.

Οι πρώην και οι επόμενοι

Αναρωτιόταν χθες η «Ακίς» για ποιον λόγο η Αννα -θα μειωθούν τα σύνορα- Μπενάκη έχει ακόμα γραφείο στη Βουλή ως πρώην πρόεδρος. Παραδοξότητα φαντάζει, τωόντι. Σαν να δικαιούται δωμάτιο στο σπίτι και ένα πιάτο φαγητό στο τραπέζι ο/η πρώην σύζυγος. Αλλόκοτο δείχνει και στην περίπτωση Πετσάλνικου.

Μυστήριο στου Σιούφα. Λες και το πολίτευμα (μαζί και το κτίριο όπου στεγάζονται οι κρισιμότερες λειτουργίες του) είναι πολυκατοικία και οι βετεράνοι πρόεδροι Βουλής, οι πάλαι ποτέ πρωθυπουργοί και άλλες παλιές, ρυτιδιασμένες αναμνήσεις της τηλεόρασης δικαιούνται μόρια, χώρο στην ταράτσα για να απλώνουν σώβρακα και πρόσβαση στον κήπο (τον Εθνικό) για να παίζουν τα εγγονάκια. Ολα τα παραπάνω φαντάζουν «αλλόκοτα», «παράδοξα» και «μυστήρια», αν είσαι σχετικά άνετος και τα εξετάζεις νηφάλια. Αν, όμως, βλέπεις τον ΔΕΗτζή να έρχεται να σου κόψει το ρεύμα επειδή δεν πλήρωσες τον λογαριασμό, σου φαίνονται εξοργιστικά και εξαιρετικά πειστικός λόγος για να τα πάρεις στο κρανίο και ν' αρχίσεις τη δυναμική «αντιπολίτευση». Από πού κι ως πού οι πρώην νοικάρηδες της εξουσίας παίρνουν μόρια στην πολυκατοικία και πληρώνουν οι ιδιοκτήτες (ο λαός) τα κοινόχρηστά τους;

Έλληνες, λαός αυτοχείρων


Είμαστε λαός αυτοχείρων. Θεατές στην θανατική μας καταδίκη και τραγικοί ένορκοι ταυτόχρονα ενός στημένου κατηγορητηρίου, στεκόμαστε σήμερα άπραγοι μπροστά στη μεθοδευμένη γενοκτονία που μας επιφυλάσσουν. Γνωρίζουμε πια τον εχθρό, αφού αυτός αναθάρεψε και στάθηκε απέναντί μας. Και όμως, στέκουμε βουβοί απέναντί του, περιμένοντας την σκληρή καταδικαστική του απόφαση…
Άβουλα πλάσματα, οι περισσότεροι από εμάς, βουβοί περιμένουμε να σταθεί απέναντί μας ο κάλπικος δικαστής που θα μας σύρει στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Η μοναξιά του δρομέα μακρινών αποστάσεων!

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Εκείνοι που θέλουν ειλικρινά να είναι ανιδιοτελείς, θέλουν να ζουν σε αληθινή ειρήνη, δικαιοσύνη και με ένα λόγο σε αληθινή δημοκρατία (αν και δύσκολο να υπάρξει αληθινή δημοκρατία). Ωστόσο μια μετρημένη δημοκρατία στην οποία δεν θα συμβαίνουν αυτά που συμβαίνουν στον ολοκληρωτισμό μπορεί να υπάρξει.

Εκείνοι που υποφέρουν με τη σημερινή κατάσταση ανελευθερίας ξέρουν τί θέλουν, θέλουν ελευθερία. Εκείνο που δεν ξέρουν ίσως οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, είναι πώς ξελευτερώνεται ένας κόσμος, που έχει συνηθίσει να ζει στις καταστάσέις ανελευθερίας, τόσο που έχει ξεχάσει τί είναι ελευθερία.

Ανάκαμψη σε τρία τέρμινα

Είπα να μην γράψω τίποτα, Τρίτη και 13, και γενικά με διακατέχει λίγη αηδία με την κατάντια μας, και την ανειλικρίνεια, και την κοροϊδία που τρώμε... Και ανάκαμψη σε τρία τέρμινα, και θέατρο σκιών...

Ένας Αμερικάνος στο CNN είπε την αλήθεια που δεν μας λέει κανένας φαιδρός εδώ πέρα: Επιμήκυνση = περισσότερο χρέος.

Άτοκη επιμήκυνση = το ίδιο χρέος (αλλά λογιστική ζημιά για τους άλλους). Μόνο η διαγραφή, όχι κούρεμα, διαγραφή. Μόνο η διαγραφή ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της οικονομικής κατάστασης. Και όχι διαγραφή της ΕΚΤ (τι δουλειά έχει η ΕΚΤ...). Διαγραφή από αυτούς που λάδωναν για να πουλάνε βερεσέ.