Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

"Οι άρχοντες συνήχθησαν κατά του λαού"

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Από τα αρχαία χρόνια ξεχωρίζουν δυο αλληλοσυγκρουόμενες παραδόσεις, η παράδοση των αρχόντων και η παράδοση του λαού. Η σύγκρουση μεταξύ τους δεν έπαψε ποτέ.

Στις μέρες μας είναι γενική η αίσθηση ότι οι άρχοντες στην πραγματικότητα συμφωνούν στο διωγμό του λαού παρά τις κάποιες φραστικές διαφωνίες τους.

Μιλώντας σχηματικά, τα γνωρίσματα της κάθε παράδοσης είναι τα εξής: το χαρακτηριστικό της παράδοσης των αρχόντων είναι το χαρακτηριστικό του διώκτη, η υποκρισία και το ψεύδος, ενώ το χαρακτηριστικό του λαού είναι το χαρακτηριστικό του διωκομένου.

Επίκαιρο κείμενο του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη δημοσιευθέν στην εφημερίδα «Ακρόπολις» προ 114 ετών

"Το εκήρυξεν ο θείος Όμηρος προ ετών τρισχιλίων: Εις οιωνός άριστος!...Αλλά τις έβαλεν εις πράξιν την συμβουλήν του θειοτάτου αρχαίου ποιητού; Εκ της παρούσης ημών γενεάς τις ημύνθη περί πάτρης;
Ημύνθησαν περί πάτρης οι άστοργοι πολιτικοί, οι εκ περιτροπής μητρυιοί του ταλαιπώρου ωρφανισμένου Γένους;
Άμυνα περί πάτρης δεν είναι αι σπασμωδικαί, κακομελέτητοι και κακοσύντακτοι επιστρατείαι, ουδέ τα σκωριασμένης επιδεικτικότητος θωρηκτά. Άμυνα πετρί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και του πιθηκισμού, του διαφθείραντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεωκοπίας.
Τις ημύνθη περί πάτρης;
Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια.
Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.

Μόνο τότε θα πετύχεις αυτό που θέλεις

Κάποτε ο Πλάτωνας πήγε στο Σωκράτη και τον ρώτησε τι θα χρειαζόταν να κάνει για να είναι σίγουρος ότι θα πετύχει εκείνο που θέλει.

Ο Σωκράτης τον πήγε σε μια Λίμνη και του βούτηξε το κεφάλι μέσα στο νερό για πολύ ώρα.

Στο τέλος ο Πλάτωνας, απελπισμένους και κοντεύοντας να σκάσει, κατάφερε να του ξεφύγει και να τινάξει το κεφάλι του έξω φωνάζοντας.

- Τι κάνεις εκεί? Πας να με σκοτώσεις?

Ο Σωκράτης αποκρίθηκε ήρεμα

ΟΙ ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΟΙ… Από το χθές στο σήμερα.

Σαρακατσαναίικα κονάκια.
Ένα πανάρχαιο πρωτοελληνικό ποιμενικό φύλο (κοινωνία ), οι Σαρακατσιαναίοι, με αρχική κοιτίδα τη κεντρική και νότια οροσειρά της Πίνδου με επίκεντρο τα ’γραφα διασκορπίστηκαν το 18ο αιώνα σε όλη την Ελλάδα. Ως νομάδες κτηνοτρόφοι (σκηνίτες) μετακινούνταν διαρκώς, το καλοκαίρι στα βουνά, στους κάμπους το χειμώνα (χειμαδιά-στράτα-βουνά). Η επικρατέστερη ετυμολογία του ονόματός τους δηλώνει τον ανυπότακτο χαρακτήρα τους κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, από την τουρκική λέξη καρά = μαυροντυμένος..., η απο το σαράι (κατοικία, σπίτι) και την τουρκική μετοχή κατσιάν =φεύγων (φυγάς, ανυπότακτος...)

Η γλώσσα τους, ελληνική ( αρχαιοελληνική), απαλλαγμένη από ξένα στοιχεία, παράλληλα με τη διατήρηση της αυθεντικότητας των εθίμων, κανόνων συμπεριφοράς και διαβίωσης αποδεικνύει την πανάρχαια ελληνικότητα τους. Σε αυτά και άλλα πολλά στοιχεία στηρίζεται η διάκριση τους από τους Βλάχους (Βλαχόφωνους Έλληνες), που μιλούσαν εκτός από τα ελληνικά και τα Βλάχικα. Το μόνο κοινό στοιχείο,ήταν το κτηνοτροφικό επάγγελμα.

Οι εφημερίδες έγραφαν για τον Μπιν Λάντεν, αλλά η CIA δεν μπόρεσε να αποτρέψει την επίθεση στις 11/9/2001

Για να το λέει όλος ο κόσμος, έτσι θα είναι. Νεκρός λοιπόν ο Μπιν Λάντεν.
Λόγω της ημέρας αναδημοσιεύω από την Espesso της 14ης Ιουνίου 2001 άρθρο-απόδειξη ότι ο Λάντεν, μπορεί να μην τον γνώριζε ο πολύς κόσμος, αλλά δεν ήταν καθόλου άγνωστος στις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και των άλλων χωρών. Μάλιστα περίμενανότι θα χρησιμοποιήσει αεροπλάνα για τρομοκρατικό χτύπημα αλλά δεν μπόρεσαν να το αποτρέψουν… (υπενθυμίζω ότι η επίθεση στην Αμερική έγινε λίγους μήνες αργότερα, 11/9/2001)

Για ποιον θυσιάζουν τη μεσαία τάξη;

Του Άγη Βερούτη*

Η ραχοκοκαλιά της αστικής κοινωνίας μας είναι η μεσαία τάξη. Χωρίς αμφιβολία η μεσαία τάξη σήκωσε στους ώμους της τη μετάβαση από τη διαλυμένη οικονομία και κοινωνία που παρέδωσαν ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Κατοχή και ο Εμφύλιος, στη μέχρι πρότινος αξιοπρεπή διαβίωση που αξίωνε ο Έλληνας μεσοαστός στην 24η μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως, την Ελλάδα.

Η μεσαία τάξη είναι εκείνη που στερήθηκε για να σπουδάσει τα παιδιά της, που πληρώνει την παιδεία αλλά υποχρεώνεται να πληρώσει και φροντιστήρια, που δουλεύει 43 ώρες τη βδομάδα. Είναι εκείνη που η εργασία της ενεργοποιεί το μικρό και το μεσαίο κεφάλαιο να παράγει υπεραξία, ώστε να πληρώνει φόρους και εισφορές για να διατηρεί το Ελληνικό Δημόσιο. Είναι εκείνη που υλοποιεί την αλληλεγγύη των γενεών πληρώνοντας με τις εισφορές της πλουσιοπάροχες συντάξεις σε σημερινούς συνταξιούχους οι οποίοι όμως στη διάρκεια της εργάσιμης ζωής τους έβαλαν λιγότερες εισφορές από όσα εισέπραξαν ως σύνταξη στα προηγούμενα 2 χρόνια.