Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

Ο ρατσισμός των καρτών

Πρίν καλά καλά τελειώσει ἡ Ἡμερίδα τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν μέ θέμα «ΚΟΙΝΩΝΙΑ χωρίς ΜΕΤΡΗΤΑ. ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ἤ ΕΦΙΑΛΤΗΣ;» τήν Κυριακή 28/6/2015, ἀνακοινώθηκαν οἱ κεφαλαιακοί περιορισμοί (capital controls) στή χρήση τῶν μετρητῶν. Πρόκειται γιά μία ἄσχημη ἐξέλιξη στήν ἱστορία πού ξεκίνησε μέ τήν ἀναγγελία τοῦ δημοψηφίσματος.

Στό πλαίσιο τῶν κεφαλαιακῶν περιορισμῶν ἀνακοινώθηκε ὅτι:

Στά ΑΤΜ μέ τή χρήση χρεωστικῆς/πιστωτικῆς κάρτας θά γίνονται ἀναλήψεις μέχρι 60 εὐρώ τήν ἡμέρα. Ἀπό τά ταμεῖα τῶν Τραπεζῶν δέν θά μπορεῖ κάποιος νά κάνει αὐτή τήν ἀνάληψη τῶν 60 εὐρώ τήν ἡμέρα, μιᾶς καί οἱ Τράπεζες θά μείνουν κλειστές περισσότερο ἀπό μία ἑβδομάδα.

Μοντέρνα... συναξάρια

Μετά από είκοσι χρόνια;

Έχοντας τέσσερα παιδιά;

Η έκπληξη και η απορία ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του ερωτώντος. Απορούσε και έφριττε! Τον ήξερε ότι ήταν λίγο "παρτάκιας" αλλά δεν περίμενε ότι θα εγκατέλειπε κυριολεκτικά στο δρόμο τέσσερα παιδιά, σε σχολικές βαθμίδες από Γυμνάσιο και κάτω, και την γυναίκα του, που αυτός διάλεξε, και θα... "έστριβε" αδιαφορώντας! Ζητώντας αναίσχυντα συναινετικό διαζύγιο, χωρίς δεσμεύσεις γι αυτόν, διώχνοντάς την κιόλας από το (κατά τον νομικό τύπο) σπίτι του, για το οποίο φυσικά και η Μαρία είχε κουραστεί.

Βρέθηκε έτσι η Μαρία στην δίνη ενός ωκεανού προβλημάτων. Ευτυχώς ζούσαν οι γονείς της και κατέφυγε σ αυτούς με τα παιδιά της. Αφού γίναν οι τεχνικές ρυθμίσεις, το θέμα άρχισε να κρυώνει, και η Μαρία όμως άρχισε να βρίσκεται με ένα βουνό θέματα, προβλήματα και ανάγκες προ οφθαλμών, το όλο σοκ την βύθισε όπως ήταν "φυσικό" σε μια κατάθλιψη αδιαφορίας για όλους και για όλα. Ήθελε μόνο να κοιμάται και να μη αφήνει (αν γινόταν) καθόλου, όλο το εικοσιτετράωρο, το κρεβάτι της. Είχε "παραιτηθεί"...!

Το αφεντικό της Goldman-Sachs δηλώνει: «Μην μουρμουράτε. Χρειάζεστε και άλλους Αφρικανούς»

(Προφανώς σύσσωμη η aristera θα επικροτήσει)

Μετά από μια συνάντηση που είχε με τον Πάπα Φραγκίσκο, το αφεντικό της Goldman-Sachs International και της θαμώνας της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, Peter Sutherland, δήλωσε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες δεν έχουν λάβει το «δίκαιο μερίδιό» τους όσον αφορά τους «πρόσφυγες» από χώρες της Αφρικής και της Συρίας.

Ο Σάδερλαντ είπε στο ράδιο RTÉ ότι οι 240.000 μετανάστες που κατακλύζουν την Ευρώπη κάθε χρόνο, δεν είναι μια οικονομική επιβάρυνση για χώρες όπως η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

Το προσωπικό παράδειγμα

Είναι ευκολότερο να αλλάξεις ολόκληρο τον κόσμο προς το πολύ χειρότερο από το να αλλάξεις τον εαυτό σου λίγο προς το καλύτερο.

Μιλάς, αγαπητέ πρωθυπουργέ, για τους φτωχούς... Ισχυρίζεσαι ότι σε ενδιαφέρει τι θα απογίνει με εκείνους που δεν έχουν δουλειά και ελπίδα για το μέλλον. Το ενδιαφέρον σου φαντάζει κάλπικο για πολλούς λόγους, αλλά ας επικεντρωθούμε σε έναν. Εσύ προσωπικά αδίκησες κάποιους στη ζωή σου και, αντί να ζητήσεις συγγνώμη, έστω με καθυστέρηση ετών, συνήθιζες να αφηγείσαι την πράξη σου με περηφάνια και αυταρέσκεια.

Ο Στάθης Τσοτσορός, πρόεδρος των ΕΛΠΕ, αύξησε το μισθό του στις 280.000 ευρώ

Ενώ η ελληνική οικονομία βυθίζεται και η χώρα σταδιακά οδηγείται στη χρεοκοπία, ο πρόεδρος των ΕΛΠΕ Στάθης Τσοτσορός αύξησε τις ετήσιες αποδοχές του στις 280.000 ευρώ.

Πρόκειται για μία απόφαση-πρόκληση, αφού με τα δραματικά οικονομικά δεδομένα της Ελλάδας εκείνος προχώρησε στην αύξηση των ετήσιων αποδοχών του κατά 110.000 ευρώ.

Συγκεκριμένα, μεθοδεύοντας απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των ΕΛΠΕ στις 25 Ιουνίου, στην οποία πλειοψηφεί μετοχικά το ελληνικό Δημόσιο, που εκπροσωπείται από τον ίδιο, πέτυχε να αυξηθούν οι ετήσιες αποδοχές του στις 280.000 ευρώ.

Δημοψήφισμα παρωδία

Διακόσια χρόνια περίμενε αυτός εδώ ο δύσμοιρος λαός, προκειμένου να δεήσει το πολιτικό σύστημα να του ζητήσει μια φορά την βούλησή του με τον αμεσοδημοκρατικό τρόπο του δημοψηφίσματος. Εκτός φυσικά των ολίγων μόνο περιπτώσεων για το θέμα του βασιλιά, που του φόρτωνε το πολιτικό σύστημα για να αντιμετωπίσει το παλάτι.

Και ξαφνικά ήρθε η πρώτη και τελευταία φορά αριστερά, να προκηρύξει ένα δημοψήφισμα παρωδία. Ο Τσίπρας κάλεσε το λαό να αποφασίσει μέσα σε μια εβδομάδα, επί ενός ανύπαρκτου ερωτήματος, μέσα σε συνθήκες απόλυτης σύγχυσης και χρεοκοπίας της χώρας.