Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Το πολίτευμά μας δεν προβλέπει θεσμούς...

...μέσω των οποίων ο πολίτης να μπορεί να πάρει μέρος στην άσκηση ή στον έλεγχο της εξουσίας. Πέραν του εκλογέα (σπάνιο) και του ενόρκου (πάρα πολύ σπάνιο).

Ομως ακόμα και το εκλέγειν, όπως έχει θεσμοθετηθεί, είναι μια κατά μόνας πράξη. Δηλαδή δεν συγκροτείται κάποιο σώμα, πχ συνέλευση πολιτών του τάδε εκλογικού κέντρου, πριν τις εκλογές. Διότι τα ολιγαρχικά πολιτεύματα έχουν ως πρώτο μέλημα να ΜΗΝ συγκροτούν σώματα πολιτών, αλλά να αντιμετωπίζουν τον πολίτη κατά μόνας. Ξεμοναχιασμένο. Σαν θήραμα.

Τα ολιγαρχικά πολιτεύματα γνωρίζουν πως διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο εάν οι πολίτες καταφέρουν και συγκροτηθούν σε πολιτικά σώματα, μη ελεγχόμενα από κόμματα.

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

Η μοναχή Βαρσανουφία και το δισάκι με τα χιλιάδες ονόματα!

Στο μοναστήρι της Όπτινα ζούσε μια μοναχή σχεδόν ενενήντα ετών. Το όνομά της ήταν Βαρσανουφία και περιπλανιόνταν με ένα ραβδί στο χέρι από το ένα μοναστήρι στο άλλο.

Όλη της η περιουσία ήταν δυο δισάκια τα οποία κουβαλούσε μαζί της. Στο ένα δισάκι είχε κάποια ξεροκόμματα ψωμί ενώ τα υπόλοιπα ήταν χαρτιά μνημόνευσης η πλειοψηφία των οποίων ήταν παλιά και φαγωμένα.

Η προσκυνήτρια ερχόνταν στην Όπτινα συνήθως το βράδυ και χτυπούσε με το ραβδί στο παράθυρο: «Αφήστε με να διανυκτερεύσω»!

Άλλοι την άφηναν και άλλοι όχι,γνωρίζοντας την συνήθεια της μοναχής να μην κοιμάται το βράδυ, προσευχόμενη γονατιστή όλη νύχτα. Δεν θα ήταν τίποτα εαν μόνο αυτή δεν κοιμόνταν, κατά τα μεσάνυχτα όμως ξύπναγε όσους κοιμόνταν: «Γιατί κοιμάσαι υπναρά;Σκέψου την Τελική Κρίση και σήκω να προσευχηθείς!». Εδώ να σημειώσουμε ότι επέμενε πολύ μέχρι να σηκωθούν γι αυτό πολλές φορές το ξημέρωμα την έβρισκε στον σταύλο ή σε καμιά αποθήκη,μαζί με τα πολύτιμα πράγματά της. Εκτιμούσε πολύ τα δισάκια της, αντιθέτως τα ζεστά ρούχα που τις έδιναν τα χάριζε ή τα παρατούσε.

Το συνολάκι της κυρίας Κωνσταντοπούλου

Ενδυματολόγος

Ευρέως συζητήθηκε το συνολάκι της κυρίας Κωνσταντοπούλου.

Έβγαλαν και τη χολή τους, όπως πληροφορήθηκα, γνωστοί τηλεπαρουσιαστές περί κιτσαρίας, απαράδεκτου συνδυασμού χρωμάτων κι ό,τι τέλος πάντων τους κατέβαινε σαν μεγάλοι maîtres του καλού γούστου και της ετικέτας που φημίζονται!!!

Εκ των υστέρων θα κατάπιαν σίγουρα τη γλώσσα τους, όταν πληροφορήθηκαν ότι ο συγκεκριμένος συνδυασμός «φοριέται και εις Παρισίους» μια που υπήρξε παλαιότερη επιλογή της Diane Von Furstenberg. Άλλωστε δεν χρειάζεται να είσαι και μεγάλος μαιτρ για να συνειδητοποιήσεις ότι τέτοιους συνδυασμούς δίνει απλόχερα η φύση, ιδίως την Άνοιξη, που ενδεχομένως να ήθελε να σηματοδοτήσει η εν λόγω βουλευτίνα.

Μπαρουφάκης

Για λιτό βίο, για καγιέν και πόρσε, για λάθος με νεκρούς και για μια οικονομική πολιτική που έβλαψε όλη την Ευρώπη μίλησε ο Γιάννης Βαρουφάκης, νέος υπερυπουργός Οικονομικών κατά την τελετή παράδοσης - παραλαβής του Υπουργείου από τον Γκίκα Χαρδούβελη. Δεν είμαστε με την πυραμιδική λιτότητα, είπε, αλλά με τον λιτό βίο. Οι πόρσε καγιέν δεν χωράνε στα στενά δρομάκια των πόλεών μας, είπε. Ήταν λάθος η οικονομική πολιτική που ακολουθήθηκε μέχρι σήμερα, είπε, λάθος με νεκρούς. Αυτή η πολιτική ωφελεί μόνο τους μισαλλόδοξους, τους ρατσιστές και τρέφει το αυγό του φιδιού. Δεν ωφελεί κανέναν στην Ευρώπη.

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Τσαλακωμένη εικόνα...

Ξέρεις πόσο λυτρωτικό είναι να διαλύεις την εικόνα σου; Να κάνεις συντρίμμια το είδωλο σου και να τσαλακώνεις το προφίλ σου; Να ξεγυμνώνεις το κορμί σου, δίχως να ντρέπεσαι μήπως φανούν οι ουλές της μοναξιά σου; Τα σημάδια των παθών σου; Να αφήνεις όλα τα όπλα του «εγώ» πάνω στο τραπέζι της φαντασίας και ξαρμάτωτος να εγκαταλείπεσαι στην πραγματικότητα της ζωής; Να νιώθεις την ελευθερία του να μην είσαι κάποιος, να μην πρέπει να αποδείξεις τίποτα σε κανένα. Να είσαι ανώνυμος στο έπαινο και απαθής στην κατηγορία. Να είσαι αυτό που είσαι και όχι εκείνο που οι άλλοι θέλησαν ή φαντάστηκαν για τις δικές τους ανάγκες. Να γίνεσαι αυτό που λέει ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος και με συγκλονίζει «σαν να μην υπήρξες ποτέ…». Να μάθεις τελικά ότι ο έπαινος και η κατηγορία είναι ίδια φυλακή;…

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

Ηθοποιός – πρωθυπουργός

Κι εκεί που έλεγες ότι μόνο ο ΓΑΠ ήταν τόσο εκτός των ελληνικών ηθών και εθίμων, προέκυψε ο Αλέξης. Και που 'σαι ακόμα...

Ο Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου δεν είχε σχέση με την Ελλάδα. Έβαζε το κερί στο μανουάλι μαζί με το πλαστικό κυπελάκι. Το Πάσχα... ευχόταν το «Χριστός Ανέστη»! Αν του έδινες αχινούς να τσουγκρίσει αντί για κόκκινα αυγά, θα το πίστευε και θα προσπαθούσε να το κάνει. Ουδέποτε μπορούσε να κρύψει μια πατερναλιστική διάθεση αλλά και μια υπόγεια αποστροφή που ένιωθε για τους «ιθαγενείς». Χαμογελάκι με έκφραση ελαφράς αηδίας. Η χρήση της γλώσσας μας εκ μέρους του ήταν βάναυση. Η σχέση του με τα ελληνικά συνοψιζόταν σε μία λέξη: «κακοποίηση». Εκείνος κακοποιούσε την γλώσσα και η ελληνική γλώσσα του μωλώπιζε την ψυχή με γροθιές δυσκολίας και κλωτσιές νοημάτων, τα οποία δεν μπορούσε να αφομοιώσει. Κι όμως, που και που διέκρινες στο βλέμμα του την ειλικρινή διάθεση ενός τουρίστα να εξοικειωθεί με τον τόπο μας και τους ανθρώπους του – έστω διότι τον συνάρπασε η γεύση του αυγοτάραχου. Με τον Τσίπρα δεν συμβαίνει αυτό. Όλα τα ξέρει, όχι σε βάθος μεν αλλά τα έχει υπ' όψιν του δε, και άπαντα τα έχει απορρίψει – ως πρώην κνίτης και νυν αριστεριστής.