Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Δεν είναι ο Θεός εκεί!

Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Τότε εάν τις υμίν είπη Ιδού, ώδε ο Χριστός ή ώδε. μη πιστεύσητε. Εγερθήσονται γαρ ψευδόχριστοι ... Ώσπερ γαρ η αστραπή εξέρχεται από Ανατολών, και φαίνεται έως Δυσμών, ούτως έσται και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου. Όπου γαρ εάν η το πτώμα, εκεί συναχθήσονται οι αετοί". (Ματθ.κδ΄, 13-28).
(Αν κάποιος σας πει "να εδώ είναι ο Μεσσίας" ή "να εκεί είναι" μην τον πιστέψετε Γιατί θα εμφανιστούν ψευδομεσσίες... Ο Υιός του ανθρώπου θα έρθει τόσο φανερά, όπως η αστραπή που βγαίνει στην Ανατολή και φαίνεται ως τη Δύση. Κι όπως λέει η παροιμία, όπου είναι το πτώμα εκεί θα συναχθούν και οι αετοί".)

Κάποτε στη Λάρισα, ένας έμπορος της οδού Βενιζέλου, στοίβαξε όλο το εμπόρευμά του στο μικρό μαγαζί του και δεν τον χωρούσε να μπει. Γιατί δεν πετάς μερικά πράγματα, για να μείνει λίγος ελεύθερος χώρος και για σένα; τον ρώτησα. "Τα πήρα με αίμα", είπε.

Όταν πήγα στην Κάλυμνο, στα καθήκοντά μου ήταν και η προανάκριση. Ο πρώτος που ανέκρινα ήταν κάποιος που αγόρασε τα παγοποιεία της Καλύμνου, λίγο πριν επεκταθεί το δίκτυο του ηλεκτρικού ρεύματος στο νησί.

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Η παράσταση της μεταπολίτευσης δεν θα τελειώσει αν δεν τραγουδήσει και η «χοντρή κυρία».

Μπορεί η «χοντρή κυρία», δηλαδή η Αριστερά να μην κυβέρνησε τη χώρα η ίδια (αντίθετα κυβέρνησαν πολλοί προερχόμενοι από την Αριστερά), αλλά είναι απόλυτα συνυπεύθυνη για τα πάντα. Έγινε απόλυτα συστημική, δεν κατήγγειλε ούτε πολέμησε το σύστημα, αλλά βολεύτηκε μέσα στο σύστημα.

Βολεύτηκε με τις προνομίες του συστήματος και έχοντας το κοινωνικό ηθικό πλεονέκτημα, κυριάρχησε στα γράμματα, στον πνευματικό, στον εκπαιδευτικό, στον δημοσιογραφικό, στον καλλιτεχνικό κόσμο, αλλά και στον ιδεολογικό χώρο. Κάλυψε ιδεολογικά τον απόλυτο κρατισμό του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, ο οποίος οδήγησε σε πολιτική πελατεία, στην διαπλοκή και σε κρατικοδίαιτο παρασιτισμό με τα κρατικά δάνεια και τα χρήματα των φορολογουμένων. Ταυτόχρονα πολλοί προερχόμενοι από το χώρο της Αριστεράς, κατέλαβαν σημαντικές πολιτικές θέσεις και άλλοι έγιναν κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, συγκεντρώνοντας πλούτο και δύναμη.

Δημοσιογράφοι τζουκ-μποξ

Το εκσυγχρονισμένο λειτούργημα της ενημέρωσης του κοινού, πάνω απ’ όλα, στοχεύει στο δίκαιο: εκείνο του ισχυρότερου.

Δεν είναι η πρώτη φορά που από εδώ γίνεται χρήση του όρου «δημοσιογράφος τζουκ-μποξ». Δυστυχώς, όλα δείχνουν ότι δεν θα είναι και η τελευταία. Ο κλάδος των δημοσιογράφων που λειτουργούν όπως τα (αποσυρμένα πλέον) ευμεγέθη κυτία με τα 45άρια βινύλια ολοένα και διευρύνει την επιρροή του στα ελληνικά πράγματα και αυτό είναι πολύ καλό για τους ίδιους. Όχι για άλλους. Ο δημοσιογράφος τζουκ-μποξ δεν είναι σημείο των καιρών μας αλλά παλιό όσο το είδος μας. Είναι μοντέλο επαγγελματία που αντέχει στον χρόνο διότι διέπεται από απλότητα. Δεν έχει ανησυχίες, ενδοιασμούς, ηθικούς φραγμούς, εθνικά προτάγματα κι άλλα τέτοια αόρατα και συχνά επιβλαβή για την τσέπη και την υγεία. Λεφτά γυρεύει. Μόνο. Άντε και κάνα χειροκρότημα, κάνα μπιζάρισμα κοινού και «μπράβο καλά τα λέτε». Αλλά, επιζητεί τα χρήματα, τα ποθεί, τα γουστάρει όπως ο καρχαρίας τις ψαρούκλες. Κι ο καρχαρίας είναι μια απλή κατασκευή με μονοθεματική ατζέντα: το φαΐ. Γι’ αυτό το είδος του κυκλοφορεί στις θάλασσες από την Ορδοβίκια Περίοδο (πριν από περίπου 450-480 εκατομμύρια χρόνια). Με την απλότητα στον σχεδιασμό και την κατασκευή έκανε καριέρα ο καρχαρίας. Πεινάει; Τρώει. Δεν πεινάει; Πάλι τρώει επειδή θα πεινάσει.

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

Έτσι κερδίζονται οι νίκες...

Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

Ξεφύλλιζα αυτές τις ημέρες έναν τόμο, τιτλοφορείται: «Η εποποιΐα 1940-41», εκδόσεις «Αρχείον Ιστορικόν Σελίδων» (του 1965), ο οποίος περιέχει, σε φωτοτυπίες, πρωτοσέλιδα εφημερίδων της εποχής του 1940-41, κατά την διάρκεια τής μεγαλειώδους νίκης. Σε πολλά διαβάζουμε κείμενα πολεμικών ανταποκριτών.

Σ’ ένα απ’ αυτά ο Αλέκος Λιδωρίκης (δημοσιογράφος και γνωστός θεατρικός συγγραφέας 1907-1988), τον Ιανουάριο του 1941, γράφει στην εφημερίδα «Η ΝΙΚΗ», για «το μεγάλο μυστικό των πολεμιστών μας». Ζει με τους στρατιώτες, μοιράζεται τα πάθια και τους καημούς τους, χαίρεται και καμαρώνει την αντρειοσύνη τους. «Κάπου στο μέτωπο», όπως σημειώνει, συναντά έναν φαντάρο.

Τσολάκογλου ζείς, εσύ τους οδηγείς!...

Μπορεί ο ήρωας φαντάρος του έπους του '40 να ξεχάστηκε και να είχε από τις μετέπειτα κυβερνήσεις την ίδια αντιμετώπιση και τις ίδιες τιμές με τους μαυραγορίτες, τους δωσίλογους και τους κάθε λογής κουκουλοφόρους και συνεργάτες των γερμανών της Κατοχής,

...μπορεί οι ήρωες της Αντίστασης (δεξιοί κι αριστεροί) να ξεχάστηκαν και να "βρωμίστηκαν" από κάθε λογής κατά φαντασία "αντιστασιακούς", και κάπηλους της Εθνικής Αντίστασης,
...από αυτούς που καταντούν όργανα της Νέας Κατοχής, όργανα παραγωγής Προεδρικών Διαταγμάτων που εξυπηρετούν την νέα Γκεστάπο εναντίον του ελληνικού λαού,

...αλλά τον Τσολάκογλου και τους συνεργάτες τους τους θυμούνται και τους τιμούν ακόμα! Έμπρακτα! Ακολουθώντας το παράδειγμά τους.

Η μόνη ελπίδα ήταν η πρόβλεψη για βροχή

efsyn.gr

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Ο χριστιανός οφείλει να δοξάζει το Θεό


Ο χριστιανός οφείλει να δοξάζει το Θεό και με το σώμα του και με το πνεύμα του. Άλλωστε, και τα δυο ανήκουν στο Θεό και, επομένως, δεν έχει εξουσία να τα ατιμάζει η να τα διαφθείρει, αλλά ως άγια και Ιερά πρέπει να τα χρησιμοποιεί με πολλή ευχαριστία.

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως