Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2013

Ζήτω η Εκκλησία (Ola Iglesia)

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Ο αγώνας της Εκκλησίας, δεν είναι ιδεολογικός, πολιτικός ή κοινωνικός. Είναι αγώνας με οικουμενική σημασία, γιατί αφορά στον πολιτισμό και περιλαμβάνει όλες τις εκφάνσεις της ζωής, αφού τίποτε δεν είναι στεγανός χώρος για τον πολιτισμό. Αυτή είναι η αληθινή έννοια του πολιτισμού.

Βέβαια το σύγχρονο κράτος διευρύνει τα όριά του για να συμπεριλάβει τα πάντα, να γίνει αυθεντία και να υποκαταστήσει το Θεό. Ή μάλλον να επιβάλει ένα είδος θρησκείας χωρίς θεό. Γι' αυτό η Εκκλησία έχει με το μέρος της όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως φυλής, εθνικότητος, γλώσσης και χρώματος. Οικουμενική είναι επίσης η διάσταση του ελληνισμού, την οποία ο ελλαδισμός, όπως δείχνει η μικροπολιτική του, δεν είναι ικανός, δυστυχώς, να την αντιληφθεί.

Όταν ο πατριωτισμός γίνεται ιδεολογία

Σαμαράς: «Αυτή τη στιγμή η σωτηρία της Πατρίδας είναι η υπέρτατη ιδεολογία»!!!

Έχουμε αναλύσει διεξοδικά και σε πολλά κείμενά μας ότι τόσο ο «εθνικισμός», όσο και ο «αντιεθνικισμός» είναι ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ του μεγάλου κεφαλαίου.

Η ιδεολογία του εθνικισμού είναι η ιδεολογία της αστικής τάξης στο στάδιο της ανόδου της. Ήταν το ιδεολογικό και πολιτικό βάθρο της συγκρότησης των καπιταλιστικών κρατών-εθνών.

Ο Εθνικισμός έφτασε στο απόγειό του στην εποχή των εθνικών ιμπεριαλισμών. Ο φασισμός εκείνης της εποχής σήκωσε τη σημαία της «εθνικής αναγέννησης» σαν πηγή ηρωικής έμπνευσης. Ο εθνικισμός εδώ υψώνει το έθνος πάνω από την ιστορία, δίνοντάς του το υποστήριγμα της ράτσας.

Ποιός ειναι ο Εντι Ράμα που έδωσε τα συγχαρητήριά του ο Παπανδρέου…Τυχαία ειναι όλα

Ο Έντι Ράμα δεν ήταν που προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο για να ακυρωθεί η συμφωνία με την Ελλάδα για τα θαλάσσια σύνορα;

Ο Ράμα δεν ήταν που δήλωνε πέρσι από το Κόσοβο «δεν είμαι εγώ φιλέλληνας όπως ο Μπερίσα;»

Ο Ράμα δεν είναι που ισχυρίζεται ότι έχει το πληρέστερο πρόγραμμα για τις διεκδικήσεις της «τσάμικης υπόθεσης»;

Ο Ράμα δεν ήταν παρών στην εκδήλωση που διοργανώθηκε από το κόμμα του στο γήπεδο του Σπόρτιγκ για τα 100 χρόνια της Αλβανίας, που περιελάμβανε και τραγούδια για τα «αλβανικά εδάφη της Ηπείρου»;