Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Συνταγή επιβίωσης για ένα βραχώδες ακρωτήριο μακριά από τις Βρυξέλλες

Είμαστε αυτοί που είμαστε. Δεν είμαστε μια πλούσια χώρα, αλλά κάθε χώρα, που θέλει να είναι χώρα, μπορεί και πρέπει να πατάει στα πόδια της. Για να πατήσουμε στα πόδια μας πρέπει να είμαστε, πάνω από όλα ενωμένοι, και όχι διχασμένοι και διχαζόμενοι από υπαλλήλους τρίτων.

Αρνούμαι να είμαι το επιδοτούμενο ανδράποδο περίεργων που ασχολούνται με το πόσο γάλα θα μας πουλήσουν. Προτιμώ να μην έχω γάλα. Προτιμώ να έχω λιγότερο, ακριβότερο, σπανιότερο, δεν με νοιάζει, γάλα, αλλά όχι να εκβιάζομαι για αυτό. Έλεος... Παράγουμε και εμείς γάλα, εάν ξυπνήσουμε από την αποχαύνωση.

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα

Ο Στάθης Παναγούλης μπορεί να θεωρείται γραφικός στη Βουλή, όμως, δύο από τις πολλές δηλώσεις που είχε κάνει σημάδεψαν το χειρότερο Κοινοβούλιο της Μεταπολίτευσης.

Είναι Νοέμβριος του 2012 και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει προκαλώντας σάλο:

«Όσοι έχουν υπογράψει τα μνημόνια πρέπει να παρακαλάτε να περάσετε από ειδικό δικαστήριο. Αυτό σας εύχομαι και εγώ προσωπικά, παρά να βρείτε ορισμένοι από εσάς το τέλος του πρεσβευτή των ΗΠΑ πριν λίγους μήνες στη Λιβύη. Καλή σας τύχη».