Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

Churching : Η μόδα (πασαρέλα) υποψηφίων (αυτοδιοικητικές εκλογές- ευρωεκλογές) σε εκκλησίες και μοναστήρια τελειώνει!

Πιάστε τον! Ένας υποψήφιος
ψηφοφόρος! Ψήφισέ μας!
Θα σε ξαναθυμηθούμε
στις άλλες εκλογές!
Άλλες δύο εβδομάδες και τελειώνει η μόδα (κάτι σαν πασαρέλα) του Churching των υποψηφίων για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές (και για τις ευρωεκλογές). Ατυχώς, η προεκλογική περίοδος έπεσε στα διάστημα της Μεγάλης Σαρακοστής, Μεγάλης Εβδομάδας και της Αναστάσιμης περιόδου και εδώ και 2 μήνες παρακολουθούμε την αγωνία των υποψηφίων σε κάθε επίπεδο (εξαιρούνται όσοι ειλικρινώς εκκλησιάζονται όλη τη χρονιά, χωρίς διάθεση επίδειξης της θρησκευτικότητάς τους) να επισκεφτούν όσο το δυνατόν περισσότερες εκκλησίες και μοναστήρια μέσα σε μια μέρα και να “επιδειχθούν” ή να μοιράσουν προεκλογικό υλικό !

Ο G.K Chesterton για εκείνους που δεν μπορούν να δουν καμία διαφορά

Είναι πολύ της μόδας να προσποιούμαστε ότι δεν υπάρχουν διαφορές, είτε στα φύλα, είτε στις φυλές, είτε στις θρησκείες, είτε σε οτιδήποτε. Όπως φαίνεται, αυτό το πρόβλημα δεν είναι νέο. Ο Βρετανός συγγραφέας, ποιητής και θεολόγος G.K Chesterton (1874 – 1936) υποστηρίζει το 1913, στο άρθρο του «Περί Εκείνων που Δεν Μπορούν να Δουν τη Διαφορά», ότι «το να μην είναι σε θέση κάποιος να δει τις προφανείς διαφορές δεν τον κάνει ευφυή, αλλά μάλλον ηλίθιο».

Λέει: «Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι έξυπνο να λένε “δεν διακρίνω καμία διαφορά!” Στις μέρες μας αυτό είναι ένα σημάδι πολιτισμού (ή κουλτούρας) να λέει κάποιος ότι δεν βλέπει καμία διαφορά μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας ή ενός ανθρώπου και ενός αγγέλου ή ενός ανθρώπου και ενός ζώου.

Ελληνική Αυτογνωσία

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Ασχολούμαι όλη μου τη ζωή με τη λογοτεχνία, γράφοντας και διαβάζοντας λογοτεχνικά έργα. Είναι επόμενο να είμαι επηρεασμένος από αυτήν. Άραγε αυτός είναι ο λόγος, που βλέπω τους Έλληνες περισσότερο ως ήρωες της λογοτεχνίας, παρά ως πραγματικούς ανθρώπους ή είναι έτσι πραγματικά. Πιστεύω ότι ισχύει το δεύτερο. Οι Έλληνες είναι τύποι της λογοτεχνίας και αξίζει να γράφονται λογοτεχνικά έργα γι΄ αυτούς. Ο ελληνικός λαός είναι ο πιο εξελιγμένος αισθητικά λαός του κόσμου.

Οι Έλληνες ως άτομα και ως λαός επηρεαζόμαστε περισσότερο από το αίσθημα, παρά από τη λογική και στη λογοτεχνία αυτό που προέχει είναι το αίσθημα. Λογοτεχνία, στην οποία δεν υπάρχει πλούσιο αίσθημα, δεν είναι λογοτεχνία.