Πάλι φεύγω από το θέμα μου... Όπως κουβέντιαζα και με
ανώνυμο φίλο, έχω μία υπόθεση εργασίας. Η «υπόθεση εργασίας» είναι ότι κάθε γενιά βλέπει τον κόσμο από την δικιά μας σκοπιά, και η μεταπολεμική γενιά έζησε μεγάλωσε στον Ψυχρό Πόλεμο. Ο Ψυχρός Πόλεμος είχε σαφώς λιγότερη βία, αλλά μάλλον μεγαλύτερη ένταση από τον Β’ Π.Π. κυρίως λόγω της φύσης των όπλων που ήταν έτοιμα για χρήση.
Ο Ψυχρός Πόλεμος καλλιέργησε (στον Δυτικό κόσμο) δύο εκδοχές Ελευθερίας που μας παιδεύουν σήμερα. Την μία την τραγούδησαν χίππυς
στο Woodstock, και την άλλη την εκθείασε ο Milton Friedman. Αγάπη της Ελευθερίας για τους αντισοβιετικούς, αλλά και επανάσταση, λουλούδια και make love not war για να ενδυναμωθούν οι αντιρρησίες του Βιετνάμ.