Τους βλέπω παντού, να περπατούν και να παραμιλάνε. Όταν πρωτοεμφανίστηκαν τα διάφορα hands free, και μέχρι να πάρω χαμπάρι τι γίνεται, νόμιζα ότι πρόκειται για πειραγμένους, ή ψεκασμένους…
Εδώ και καμιά δεκαπενταριά χρόνια που εισέβαλλαν στη ζωή μας τα κινητά (ναι, υπήρχε ζωή και πριν απ αυτά), ο νεοέλληνας αφοσιώθηκε ψυχή τε και σώματι σε αυτά. Επικοινωνώ, άρα ζω, έγινε το σύνθημά του.
Και όπως σε κάθε τι, έτσι και σε αυτό, η υπερβολή μας ως λαός, πάει σύννεφο.
Όπου πας κι όπου σταθείς, θα δεις διάφορους και διάφορες να κυκλοφορούν με ένα κινητό κολλημένο στο αυτί, ή στη περίπτωση των hands free να μουρμουρίζουν από μόνοι τους.
Σάββατο 26 Μαρτίου 2011
Κοινή (Γερμανική) λογική

Uns muss klar sein, dass, solange es keine glaubwürdige, wettbewerbsfähige und umweltschonende Alternative zur Kernenergie gibt, es auch keinen weltweiten Ausstieg aus der Kernenergie geben wird. It has to be clear to us, that as long as there is no credible, competitive and eco-friendly alternative to nuclear energy, there will also be no global phase-out of nuclear energy. Πρέπει να καταλάβουμε ότι όσο δεν υπάρχει αξιόπιστη, ανταγωνιστική και φιλική προς το περιβάλλον εναλλακτική λύση στην πυρηνική ενέργεια, δεν θα υπάρξει παγκόσμια κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας.
Λαός χωρίς ήρωες, θρύλους και παραδόσεις είναι καταδικασμένος.
Γράφει ο Κλεισθένης.
Σε όλους τους λαούς από τον σχηματισμό οργανωμένης κοινωνίας υπάρχει η ανάγκη των ανθρώπων για τη δημιουργία προτύπων που να ενσαρκώνουν την νίκη του καλού και δίκαιου απέναντι στο κακό και το άδικο.
Η αρχαία Ελληνική μυθολογία είναι γεμάτη από ιστορίες-μύθους ανθρώπων που με το θάρρος και την δύναμή τους λύτρωσαν συμπατριώτες τους από πολλά δεινά. Με τα ονόματα Ηρακλής, Θησέας, Μέγας Αλέξανδρος και τα κατωρθώματά τους μεγάλωσαν τα Ελληνόπουλα. Με την Ιλιάδα και την Οδύσσεια διαπαιδαγωγήθηκαν τα Ελληνόπουλα.
Με το Βυζάντιο και τον Διγενή Ακρίτα γαλουχήθηκαν τα Ελληνόπουλα. Με τον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη, τον Νικηταρά, τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, τον Παπαφλέσσα και τους λοιπούς αγωνιστές της Παλιγγενεσίας μπολιάστηκαν τα Ελληνόπουλα.
Σε όλους τους λαούς από τον σχηματισμό οργανωμένης κοινωνίας υπάρχει η ανάγκη των ανθρώπων για τη δημιουργία προτύπων που να ενσαρκώνουν την νίκη του καλού και δίκαιου απέναντι στο κακό και το άδικο.
Η αρχαία Ελληνική μυθολογία είναι γεμάτη από ιστορίες-μύθους ανθρώπων που με το θάρρος και την δύναμή τους λύτρωσαν συμπατριώτες τους από πολλά δεινά. Με τα ονόματα Ηρακλής, Θησέας, Μέγας Αλέξανδρος και τα κατωρθώματά τους μεγάλωσαν τα Ελληνόπουλα. Με την Ιλιάδα και την Οδύσσεια διαπαιδαγωγήθηκαν τα Ελληνόπουλα.
Με το Βυζάντιο και τον Διγενή Ακρίτα γαλουχήθηκαν τα Ελληνόπουλα. Με τον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη, τον Νικηταρά, τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, τον Παπαφλέσσα και τους λοιπούς αγωνιστές της Παλιγγενεσίας μπολιάστηκαν τα Ελληνόπουλα.
Το σχέδιο της κυβέρνησης που θα σώσει την Ελλάδα!!! 700.000 εξοχικές κατοικίες που θα πουληθούν σε ξένους.Μη γελάτε, αλήθεια είναι!!
Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας «ΒΗΜΑ» επιχείρηση με τον κωδικό «Εξοχική Κατοικία» στήνει η κυβέρνηση υπολογίζοντας ότι μπορούν να κερδηθούν σε επτά χρόνια γύρω στα 35 δισ. ευρώ!
Κατά τους υπολογισμούς, τα επόμενα επτά χρόνια μπορούν να χτίζονται ετησίως σε οργανωμένο περιβάλλον περίπου 100.000 εξοχικές κατοικίες των 100 τ.μ. που θα απευθύνονται κυρίως σε ξένους αγοραστές, κατά προτίμηση Ευρωπαίους.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι υιοθετήθηκε από τον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου και εγκρίθηκε από τον πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου.
Κατά τους υπολογισμούς, τα επόμενα επτά χρόνια μπορούν να χτίζονται ετησίως σε οργανωμένο περιβάλλον περίπου 100.000 εξοχικές κατοικίες των 100 τ.μ. που θα απευθύνονται κυρίως σε ξένους αγοραστές, κατά προτίμηση Ευρωπαίους.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι υιοθετήθηκε από τον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου και εγκρίθηκε από τον πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου.
Η Ελλάδα απροστάτευτη χώρα
Η εξέλιξη των ελληνο-τουρκικών σχέσεων τα τελευταία χρόνια θυμίζει μια παρωδία του παραμυθιού "Ο Κακός Λύκος και η Κοκκινοσκουφίτσα".
Του Σάββα Καλεντερίδη
Από τη δεκαετία του ’70 και εντεύθεν και ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία, παίζεται το θέατρο του παραλόγου στο ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, με κύρια ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων.
Η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη προφανώς τις ενστάσεις των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης-Ρωσίας, ακύρωσε στην πράξη -τουλάχιστον μέχρι στιγμής- κάθε νόμιμο δικαίωμα της Ελλάδος στην επέκταση των χωρικών υδάτων στο θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου, του Μυρτώου, του Κρητικού και του Ιονίου Πελάγους, δηλαδή σε όλο το νησιωτικό σύμπλεγμα της ελληνικής επικράτειας.
Του Σάββα Καλεντερίδη
Από τη δεκαετία του ’70 και εντεύθεν και ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία, παίζεται το θέατρο του παραλόγου στο ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, με κύρια ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων.
Η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη προφανώς τις ενστάσεις των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης-Ρωσίας, ακύρωσε στην πράξη -τουλάχιστον μέχρι στιγμής- κάθε νόμιμο δικαίωμα της Ελλάδος στην επέκταση των χωρικών υδάτων στο θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου, του Μυρτώου, του Κρητικού και του Ιονίου Πελάγους, δηλαδή σε όλο το νησιωτικό σύμπλεγμα της ελληνικής επικράτειας.
Παρασκευή 25 Μαρτίου 2011
Σου έπεσε το πουγγί σου. Πάρε το μην το βρει κανείς και το χάσεις!
Ο Νικήτας Σταματελόπουλος, ο αποκληθείς Νικηταράς, ήρωας από τους λίγους της Επαναστάσεως του 1821, πέθανε «στην ψάθα», ως γνωστόν, επαιτών στα σοκάκια του Πειραιά. Η αρμόδια αρχή, μάλιστα, η οποία χορηγούσε τα «πόστα» στους επαίτες είχε ορίσει για τον ήρωα-επαίτη μια θέση κοντά στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα η εκκλησία της Ευαγγελίστριας και του επέτρεπε να επαιτεί κάθε Παρασκευή! Ήταν δε τόση η ένδειά του σχεδόν τυφλού πλέον στρατηγού -η Πατρίδα δεν του ειχε χορηγήσει σύνταξη-, ώστε δεν ειχε χρήματα ούτε για να αγοράσει ψωμί για την άρρωστη γυναίκα του -εκείνος μπορούσε να αντέξει περισσότερο την πείνα. Η περιπέτεια του ήρωα έφθασε στ’ αυτιά πρέσβη Μεγάλης Δυνάμεως, ο οποίος ενημέρωσε σχετικά την κυβέρνησή του.
Νικόλαος Καβάσιλας, Άγ.: Εις τον Ευαγγελισμόν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών και Αειπαρθένου Μαρίας
Εάν πρέπει κάποτε να χαίρη ο άνθρωπος και να σκιρτά και να ψάλλη με ευφροσύνη, εάν υπάρχη μιά περίοδος που απαιτεί να λεχθή ό,τι υπάρχει πιο μεγάλο και πιο λαμπρό και που κάνει τον άνθρωπο να ποθή να έχη όσο το δυνατόν ευρύτερη σχέση, ωραιότερη έκφραση και δυνατώτερο λόγο, για να υμνήση τα μεγαλεία της, δεν βλέπω ποια άλλη μπορεί να είναι αυτή, αν όχι η σημερινή γιορτή.
Γιατί σαν σήμερα έφθασε στη γη Άγγελος από τον ουρανό αναγγέλλοντας την απαρχή όλων των καλών. Σήμερα ο ουρανός μεγαλύνεται. Σήμερα η γη αγάλλεται. Σήμερα ολόκληρη η κτίση χαίρει. Και δεν μένει έξω από τη γιορτή ούτε Αυτός που κρατεί στα χέρια του τον ουρανό. Γιατί αυτά που συμβαίνουν σήμερα είναι ένα πραγματικό πανηγύρι. Όλοι συναντιούνται σ' αυτό, στην ίδια χαρά. Όλοι ζουν και δίνουν και σ' εμάς την ίδια ευφροσύνη: Ο Δημιουργός, τα δημιουργήματα όλα, η ίδια η μητέρα του Δημιουργου που του πρόσφερε τη φύση μας και τον έκαμε έτσι κοινωνό στις χαρμόσυνες συνάξεις και τις γιορτές μας. Χαίρει πριν απ' όλους ο Δημιουργός. Γιατί είναι βέβαια ευεργέτης κι από την αρχή της δημιουργίας έχει σαν έργο Του την ευεργεσία. Ποτέ Του δεν είχε ανάγκη από τίποτε και δεν ξέρει άλλο από το να προσφέρη και να ευεργετή. Σήμερα όμως, χωρίς να σταματήση το σωτήριο έργο Του, περνά στη δεύτερη θέση, έρχεται ανάμεσα σ' αυτούς που ευεργετούνται. Και δεν χαίρεται τόσο για τις μεγάλες δωρεές που χάρισε Αυτός στην κτίση και που τον αποδεικνύουν γενναιόδωρο, όσο για τα μικρά που έλαβε από τους ευεργετημένους, γιατί έτσι φανερώνεται ότι είναι φιλάνθρωπος. Kαι θεωρεί ότι τον δοξάζουν όχι μόνο εκείνα που ο ίδιος έδωσε στους φτωχούς δούλους, αλλά κι όσα oι φτωχοί του χάρισαν. Γιατί αν και διάλεξε από τη θεία δόξα την κένωση και καταδέχθηχε να πάρη σαν δώρο από μας την ανθρώπινη φτώχεια, ο πλούτος Του έμεινε αναλλοίωτος και μετέτρεψε πάνω του το δώρο μας σε κόσμημα και βασιλεία.
Γιατί σαν σήμερα έφθασε στη γη Άγγελος από τον ουρανό αναγγέλλοντας την απαρχή όλων των καλών. Σήμερα ο ουρανός μεγαλύνεται. Σήμερα η γη αγάλλεται. Σήμερα ολόκληρη η κτίση χαίρει. Και δεν μένει έξω από τη γιορτή ούτε Αυτός που κρατεί στα χέρια του τον ουρανό. Γιατί αυτά που συμβαίνουν σήμερα είναι ένα πραγματικό πανηγύρι. Όλοι συναντιούνται σ' αυτό, στην ίδια χαρά. Όλοι ζουν και δίνουν και σ' εμάς την ίδια ευφροσύνη: Ο Δημιουργός, τα δημιουργήματα όλα, η ίδια η μητέρα του Δημιουργου που του πρόσφερε τη φύση μας και τον έκαμε έτσι κοινωνό στις χαρμόσυνες συνάξεις και τις γιορτές μας. Χαίρει πριν απ' όλους ο Δημιουργός. Γιατί είναι βέβαια ευεργέτης κι από την αρχή της δημιουργίας έχει σαν έργο Του την ευεργεσία. Ποτέ Του δεν είχε ανάγκη από τίποτε και δεν ξέρει άλλο από το να προσφέρη και να ευεργετή. Σήμερα όμως, χωρίς να σταματήση το σωτήριο έργο Του, περνά στη δεύτερη θέση, έρχεται ανάμεσα σ' αυτούς που ευεργετούνται. Και δεν χαίρεται τόσο για τις μεγάλες δωρεές που χάρισε Αυτός στην κτίση και που τον αποδεικνύουν γενναιόδωρο, όσο για τα μικρά που έλαβε από τους ευεργετημένους, γιατί έτσι φανερώνεται ότι είναι φιλάνθρωπος. Kαι θεωρεί ότι τον δοξάζουν όχι μόνο εκείνα που ο ίδιος έδωσε στους φτωχούς δούλους, αλλά κι όσα oι φτωχοί του χάρισαν. Γιατί αν και διάλεξε από τη θεία δόξα την κένωση και καταδέχθηχε να πάρη σαν δώρο από μας την ανθρώπινη φτώχεια, ο πλούτος Του έμεινε αναλλοίωτος και μετέτρεψε πάνω του το δώρο μας σε κόσμημα και βασιλεία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





