Με 140 χαρακτήρες, ο έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου αποχαιρέτισε τον συνιδρυτή της Apple, Steve Jobs. Βέβαια, με άλλους 140 χαρακτήρες, οι followers του απάντησαν καταλλήλως...
Στο τιτίβισμα του, ο @PrimeMinisterGR έγραψε:
«Σκεφτόμενος διαφορετικά και εκτός πεπατημένης, άλλαξε με τόλμη τα πρότυπα γύρω του και μαζί τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων».
Βέβαια, το συλληπήτηριο tweet του δεν αφέθηκε στην τύχη του, γιατί η κοινότητα του Twitter του απάντησε:
Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011
Ένα tweet για τον Steve Jobs από τον Γιώργο έφερε «βροχή» από τιτιβίσματα εναντίον του!
Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011
Η τελευταία στιγμή της ζωής μας
Anthony Bloom
Ο απόστολος Παύλος λέει πως πρέπει να ζήσουμε «επωφελούμενοι του χρόνου, διότι οι μέρες είναι πονηρές» ο καιρός είναι απατηλός. Και μήπως όντως δεν είναι έτσι;
Δεν ζούμε κάθε μέρα της ζωής μας σαν να γράφουμε πρόχειρα και βιαστικά το προσχέδιο του βίου που κάποτε θα καθαρογράψουμε; Δεν ζούμε σαν να προετοιμαζόμαστε απλώς να χτίσουμε, συλλέγοντας καθετί που αργότερα θα μεταμορφωθεί σε ομορφιά, αρμονία και νόημα;
Έτσι ζούμε, χρόνο με το χρόνο, χωρίς να πραγματοποιούμε πλήρως και τελειωτικά, χωρίς να ολοκληρώνουμε αυτό που θα μπορούσαμε να κάνουμε, διότι «έχουμε καιρό μπροστά μας», αργότερα θα πετύχουμε κάτι, αργότερα θα γίνει ότι μπορεί να γίνει, κάποια μέρα αργότερα θα αρχίσουμε να «καθαρογράφουμε». Τα χρόνια περνούν και ποτέ δεν το κάνουμε. Δεν τα κάνουμε όχι μόνο επειδή έρχεται ο θάνατος και μας αφανίζει, αλλά και επειδή σε κάθε περίοδο του βίου μας δεν έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε αυτό που η προγενέστερη περίοδος θα μας είχε επιτρέψει: δεν μπορούμε στα χρόνια της ωριμότητάς μας να πετύχουμε μια όμορφη και νοηματοδοτημένη νεότητα, δεν μπορούμε στα γεράματά μας να αποκαλύψουμε στο Θεό και στον κόσμο αυτό που θα μπορούσαμε να ήμασταν στα χρόνια της ωριμότητάς μας. υπάρχει ένας καιρός για όλα τα πράγματα, άπαξ και παρέλθει, αυτά δεν μπορούν πλέον να πραγματοποιηθούν.
Ο απόστολος Παύλος λέει πως πρέπει να ζήσουμε «επωφελούμενοι του χρόνου, διότι οι μέρες είναι πονηρές» ο καιρός είναι απατηλός. Και μήπως όντως δεν είναι έτσι;
Δεν ζούμε κάθε μέρα της ζωής μας σαν να γράφουμε πρόχειρα και βιαστικά το προσχέδιο του βίου που κάποτε θα καθαρογράψουμε; Δεν ζούμε σαν να προετοιμαζόμαστε απλώς να χτίσουμε, συλλέγοντας καθετί που αργότερα θα μεταμορφωθεί σε ομορφιά, αρμονία και νόημα;
Έτσι ζούμε, χρόνο με το χρόνο, χωρίς να πραγματοποιούμε πλήρως και τελειωτικά, χωρίς να ολοκληρώνουμε αυτό που θα μπορούσαμε να κάνουμε, διότι «έχουμε καιρό μπροστά μας», αργότερα θα πετύχουμε κάτι, αργότερα θα γίνει ότι μπορεί να γίνει, κάποια μέρα αργότερα θα αρχίσουμε να «καθαρογράφουμε». Τα χρόνια περνούν και ποτέ δεν το κάνουμε. Δεν τα κάνουμε όχι μόνο επειδή έρχεται ο θάνατος και μας αφανίζει, αλλά και επειδή σε κάθε περίοδο του βίου μας δεν έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε αυτό που η προγενέστερη περίοδος θα μας είχε επιτρέψει: δεν μπορούμε στα χρόνια της ωριμότητάς μας να πετύχουμε μια όμορφη και νοηματοδοτημένη νεότητα, δεν μπορούμε στα γεράματά μας να αποκαλύψουμε στο Θεό και στον κόσμο αυτό που θα μπορούσαμε να ήμασταν στα χρόνια της ωριμότητάς μας. υπάρχει ένας καιρός για όλα τα πράγματα, άπαξ και παρέλθει, αυτά δεν μπορούν πλέον να πραγματοποιηθούν.
Φοροκάρτα και ατομικά δικαιώματα
ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
Μετά το newspeak (η χρεοκοπία να ονομάζεται αναδιάρθρωση, κούρεμα, επιλεκτική, ελεγχόμενη η οργανωμένη και τέλος αποκάθαρση – refining) τώρα μπήκαμε βαθύτερα στον Οργουελικό εφιάλτη. Με την ‘φοροκάρτα’ συνθλίβεται απόλυτα το προσωπικό μας απόρρητο. Το κράτος – μεγάλος αδελφός θα έχει πλήρη στοιχεία για το καταναλωτικό μας προφίλ, για τις συνήθειες, τις αγορές η και τις αδυναμίες μας. Ποιούς γιατρούς επισκεπτόσαστε, τι θεραπεία ακολουθούμε (με βάση τα φάρμακα που αγοράζουμε), τι τρώμε το πρωί και που συχνάζουμε τα βράδια και τόσα άλλα θα αποτελούν δημόσιο κτήμα.
Δυνατόν να πωληθεί με τεράστια κέρδη σε ενδιαφερόμενους παράγοντες των αγορών και να αξιοποιηθεί κατά το δοκούν από διάφορες δημόσιες υπηρεσίες. Θα ξέρουν πόσα δαπανούμε αλά και που τα βρίσκουμε (ρευστοποίηση ιδιωτικής περιουσίας, δανεισμός, χρέος κλπ).
Μετά το newspeak (η χρεοκοπία να ονομάζεται αναδιάρθρωση, κούρεμα, επιλεκτική, ελεγχόμενη η οργανωμένη και τέλος αποκάθαρση – refining) τώρα μπήκαμε βαθύτερα στον Οργουελικό εφιάλτη. Με την ‘φοροκάρτα’ συνθλίβεται απόλυτα το προσωπικό μας απόρρητο. Το κράτος – μεγάλος αδελφός θα έχει πλήρη στοιχεία για το καταναλωτικό μας προφίλ, για τις συνήθειες, τις αγορές η και τις αδυναμίες μας. Ποιούς γιατρούς επισκεπτόσαστε, τι θεραπεία ακολουθούμε (με βάση τα φάρμακα που αγοράζουμε), τι τρώμε το πρωί και που συχνάζουμε τα βράδια και τόσα άλλα θα αποτελούν δημόσιο κτήμα.
Δυνατόν να πωληθεί με τεράστια κέρδη σε ενδιαφερόμενους παράγοντες των αγορών και να αξιοποιηθεί κατά το δοκούν από διάφορες δημόσιες υπηρεσίες. Θα ξέρουν πόσα δαπανούμε αλά και που τα βρίσκουμε (ρευστοποίηση ιδιωτικής περιουσίας, δανεισμός, χρέος κλπ).
Αληθινές και ψεύτικες ανάγκες (Η ψευδοανάγκη της δημοσιότητας)
Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου
Φίλη αναγνώστρια μου έστειλε αυτό το μήνυμα:
"Προσπαθώ νά μπώ στό Επιμελητήριο Εικαστικών τεχνών Ελλάδος, θέλετε νά μού πήτε τή γνώμη σας;"
Απάντησα αμέσως στο μήνυμά της φίλης αναγνώστριας με το μικρό αυτό σχόλιο που ακολουθεί και με κάποιο σχετικό μικρό δοκίμιο για τις αληθινές και για τις ψεύτικες ανάγκες. Το εν λόγω δοκίμιο με τίτλο "H ψευδοανάγκη της δημοσιότητας" τo αντέγραψα απ΄ το βιβλίο "Ο Θεός του θερισμού".
Παραθέτω το μικρό σχόλιο στο μήνυμά της και το δοκίμιο για την ψευδοανάγκη της δημοσιότητας, επειδή πιστεύω ότι σε μια εποχή που η διάκριση των αναγκών είναι απαραίτητη για την επιβίωση, ίσως βοηθήσει κάποιον όπως βοήθησε κι εμένα όταν το έγραφα:
Φίλη αναγνώστρια μου έστειλε αυτό το μήνυμα:
"Προσπαθώ νά μπώ στό Επιμελητήριο Εικαστικών τεχνών Ελλάδος, θέλετε νά μού πήτε τή γνώμη σας;"
Απάντησα αμέσως στο μήνυμά της φίλης αναγνώστριας με το μικρό αυτό σχόλιο που ακολουθεί και με κάποιο σχετικό μικρό δοκίμιο για τις αληθινές και για τις ψεύτικες ανάγκες. Το εν λόγω δοκίμιο με τίτλο "H ψευδοανάγκη της δημοσιότητας" τo αντέγραψα απ΄ το βιβλίο "Ο Θεός του θερισμού".
Παραθέτω το μικρό σχόλιο στο μήνυμά της και το δοκίμιο για την ψευδοανάγκη της δημοσιότητας, επειδή πιστεύω ότι σε μια εποχή που η διάκριση των αναγκών είναι απαραίτητη για την επιβίωση, ίσως βοηθήσει κάποιον όπως βοήθησε κι εμένα όταν το έγραφα:
Πριγκιπικός θυμός
Tου κ. Στεφάνου ΚασιμάτηΗ Α.Β.Υ. Πρίγκιψ Νικόλαος των Παπανδρέου - Μινέικο τα βάζει με τον Τρισέ. Σε άρθρο του στην «Οικονομική Επιθεώρηση», γράφει: «Η απόφαση για μια τέτοια Κεντρική Τράπεζα είναι καθαρά πολιτική: Πρέπει να δώσει “εντολή” ο σκληρός πυρήνας της Ευρώπης ώστε να πάρει το μήνυμα και να σώσει την κατάσταση. Αυτό σημαίνει ή ότι αλλάζεις τον Τρισέ ή ότι τον κοπανάς στο κεφάλι με ένα βαρύ -γερμανικής πάντα προέλευσης- λουκάνικο (μεγάλου μεγέθους) ώσπου να ξυπνήσει και να συμφωνήσει κάνοντας στροφή 180 μοιρών, κάτι που απαιτεί επειγόντως η εποχή μας». Διερωτώμαι μήπως ο Νικόλαος καλοβλέπει τη θέση που πρόκειται σύντομα να αδειάσει ο Τρισέ, δεδομένου ότι η Α.Β.Υ. αναζητεί εργασία αντάξια των προσόντων του εδώ και τουλάχιστον τριάντα χρόνια...
Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2011
Ας σκορπίζουμε σε όλους την αγάπη μας ανιδιοτελώς
Υπεράνω όλων η ΑΓΑΠΗ. Εκείνο που πρέπει να μας απασχολεί, παιδιά μου, είναι η αγάπη για τον άλλο, η ψυχή του. Ό,τι κάνουμε, προσευχή, συμβουλή, υπόδειξη να το κάνουμε με αγάπη. Χωρίς την αγάπη η προσευχή δεν ωφελεί, η συμβουλή πληγώνει, η υπόδειξη βλάπτει, καταστρέφει τον άλλον, που αισθάνεται αν τον αγαπάμε ή αν δεν τον αγαπάμε και αντιδρά αναλόγως. Αγάπη, αγάπη, αγάπη! Η αγάπη στον αδελφό μας προετοιμάζει να αγαπήσουμε περισσότερο το Χριστό. Ωραίο δεν είναι;
Ας σκορπίζουμε σε όλους την αγάπη ανιδιοτελώς, αδιαφορώντας για την στάση τους. Όταν έλθει μέσα μας η χάρις του Θεού, δεν θα ενδιαφερόμαστε αν μας αγαπάνε ή όχι, αν μας μιλάνε με καλοσύνη. Θα νιώθουμε την ανάγκη εμείς να τους αγαπάμε όλους. Είναι εγωισμός να θέλουν οι άλλοι να μιλάμε με καλοσύνη. Ας μη μας στενοχωρεί το αντίθετο. Ας μη ζητιανεύουμε την αγάπη. Επιδίωξή μας είναι να αγαπάμε και να προσευχόμαστε με όλη μας την ψυχή για εκείνους. Τότε θα προσέξουμε ότι όλοι θα μας αγαπάνε χωρίς να το επιδιώκουμε, χωρίς καθόλου να ζητιανεύουμε την αγάπη τους. Θα μας αγαπάνε ελεύθερα και ειλικρινά από τα βάθη της καρδιάς τους χωρίς να τους εκβιάζουμε. Όταν αγαπάμε χωρίς να επιδιώκουμε να μας αγαπάνε, θα μαζεύονται όλοι κοντά μας σαν τις μέλισσες. Αυτό ισχύει για όλους.
Αν ο αδελφός σου σε ενοχλεί, σε κουράζει, να σκέπτεσαι: «Τώρα με πονάει το χέρι μου, το πόδι μου, πρέπει να το περιθάλψω με όλη μου την αγάπη». Να μη σκεπτόμαστε, όμως, ούτε ότι θα ανταμειφθούμε για τα δήθεν καλά, ούτε ότι θα τιμωρηθούμε για τα κακά που διαπράξαμε. Έρχεσαι εις επίγνωση αληθείας, όταν αγαπάεις με την αγάπη του Χριστού. Τότε δεν ζητάεις να σ’ αγαπάνε, αυτό είναι κακό. Εσύ αγαπάεις, εσύ δίνεις την αγάπη σου, αυτό είναι το σωστό. Από εμάς εξαρτάται να σωθούμε. Ο Θεός το θέλει. Όπως λέει η Αγία Γραφή: «… πάντας θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν»
Πηγή: Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου – Βίος και Λόγοι – Περί αγάπης προς τον πλησίον
vatopaidi.wordpress.com
Ας σκορπίζουμε σε όλους την αγάπη ανιδιοτελώς, αδιαφορώντας για την στάση τους. Όταν έλθει μέσα μας η χάρις του Θεού, δεν θα ενδιαφερόμαστε αν μας αγαπάνε ή όχι, αν μας μιλάνε με καλοσύνη. Θα νιώθουμε την ανάγκη εμείς να τους αγαπάμε όλους. Είναι εγωισμός να θέλουν οι άλλοι να μιλάμε με καλοσύνη. Ας μη μας στενοχωρεί το αντίθετο. Ας μη ζητιανεύουμε την αγάπη. Επιδίωξή μας είναι να αγαπάμε και να προσευχόμαστε με όλη μας την ψυχή για εκείνους. Τότε θα προσέξουμε ότι όλοι θα μας αγαπάνε χωρίς να το επιδιώκουμε, χωρίς καθόλου να ζητιανεύουμε την αγάπη τους. Θα μας αγαπάνε ελεύθερα και ειλικρινά από τα βάθη της καρδιάς τους χωρίς να τους εκβιάζουμε. Όταν αγαπάμε χωρίς να επιδιώκουμε να μας αγαπάνε, θα μαζεύονται όλοι κοντά μας σαν τις μέλισσες. Αυτό ισχύει για όλους.
Αν ο αδελφός σου σε ενοχλεί, σε κουράζει, να σκέπτεσαι: «Τώρα με πονάει το χέρι μου, το πόδι μου, πρέπει να το περιθάλψω με όλη μου την αγάπη». Να μη σκεπτόμαστε, όμως, ούτε ότι θα ανταμειφθούμε για τα δήθεν καλά, ούτε ότι θα τιμωρηθούμε για τα κακά που διαπράξαμε. Έρχεσαι εις επίγνωση αληθείας, όταν αγαπάεις με την αγάπη του Χριστού. Τότε δεν ζητάεις να σ’ αγαπάνε, αυτό είναι κακό. Εσύ αγαπάεις, εσύ δίνεις την αγάπη σου, αυτό είναι το σωστό. Από εμάς εξαρτάται να σωθούμε. Ο Θεός το θέλει. Όπως λέει η Αγία Γραφή: «… πάντας θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν»
Πηγή: Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου – Βίος και Λόγοι – Περί αγάπης προς τον πλησίον
vatopaidi.wordpress.com
Κάνουν «καλό» οι άπληστοι τραπεζίτες στην κοινωνία;
Από Daily Mail / μετ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ Είναι οι άπληστοι τραπεζίτες κάτι «καλό» για την κοινωνία; Οι πολιτισμοί που έχουν ισότητα είναι «πιο αδύναμοι» από αυτούς που έχουν ανισότητα. Οι ελλείψεις τροφίμων επηρεάζουν περισσότερο τους φτωχούς, αλλά οι ανώτερες τάξεις είναι σε θέση να διατηρήσουν ιεραρχίες. Σε ίσες κοινωνίες όλοι υποφέρουν το ίδιο, κάνοντας αυτούς τους πολιτισμούς λιγότερο ικανούς να προσαρμοστούν στις δύσκολες συνθήκες.
Κοινωνίες με παγιωμένα συστήματα τάξεων ευδοκιμούν καλύτερα από ό, τι εκείνες με μια ισχυρή αταξική ισότητα, προτείνει νέα έρευνα από τις ΗΠΑ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


