Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 27 χώρες που συνεννοούνται σε σπαστά αγγλικά πώς θα υπηρετήσουν καλύτερα τους Γερμανούς.
Στο διαδίκτυο κυκλοφορεί ένα πολύ διδακτικό ανέκδοτο: «Το Πυθαγόρειο Θεώρημα έχει 24 λέξεις. Το Πάτερ Ημών, 59 λέξεις. Η αρχή του Αρχιμήδη για την άνωση 15 λέξεις. Οι δέκα εντολές 139 λέξεις. Η ιστορική ομιλία του Αβραάμ Λίνκολν, το 1863, στο κοιμητήριο του Γκέτισμπεργκ με θέμα τον Αμερικανικό Εμφύλιο πόλεμο, 273 λέξεις. Η διακήρυξη της ανεξαρτησίας των ΗΠΑ 1.326 λέξεις. Το Σύνταγμα των ΗΠΑ 4.609 λέξεις. Οι κανονισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την πώληση του λάχανου... 26.911 λέξεις!» Όλοι οι αριθμοί είναι καρατσεκαρισμένοι εκτός από τον τελευταίο, ο οποίος αφορά τα λάχανα εις τας Ευρώπας. Ο συντάκτης του ανεκδότου μάλλον δεν έψαξε αρκετά τις χαοτικές σελίδες του Ευρωκοινοβουλίου, της Κομισιόν και των διάφορων παραμάγαζων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η λαχανολογία των Βρυξελλιωτών πρέπει να υπερβαίνει τις 100.000 λέξεις (αν συμπεριληφθούν στο άθροισμα τα μπρόκολα, τ' αγγούρια, τα καρότα, τα σέληνα και τα μπανανόμηλα). Είναι ευκολότερο να σκοντάψεις σε παραπεταμένες ράβδους χρυσού στην Πανεπιστημίου από το να βρεις κάτι εύληπτο και σύντομο στις χωματερές των λέξεων που αραδιάζουν οι γραβατωμένοι κομισιονάριοι στο Ίντερνετ. Απελπισία!
Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2011
Ευρωπαίοι μικροσκοπικοί πολιτικοί «γίγαντες».
Ο Κλεισθένης γράφει.
Παρακολουθώντας τα όσα ευτράπελα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στην Ελλάδα σου ‘ρχεται να βάλεις τα κλάματα ή αν είσαι οικονομικά εύρωστος να βάλεις τα γέλια.
Εδώ το παγκόσμιο οικονομικό στερέωμα σείεται και οι πολιτικοί μας νάνοι διαγκωνίζονται για τις καρέκλες.
Φυσικά το ίδιο συμβαίνει και στην «πολιτισμένη» Ευρώπη, την Ευρώπη του «προγραμματισμού, της «μεθοδικότητας» και άλλων κατσαρών τριχών που διατυμπάνιζαν οι ευρωλάγνοι, οι ευρωλιγούρηδες τις τελευταίες δεκαετίες.
Πριν το 1990 υπήρχαν τρεις κλειστές και περιχαρακωμένες οικονομικά περιοχές του πλανήτη.
Το σοβιετικό μπλοκ, η Κίνα και η Ινδία.
Η σοβιετία και η Κίνα λόγω πολιτικού συστήματος και η Ινδία λόγω φτώχειας.
Στην σοβιετική ένωση και την Κίνα οι περισσότερες εμπορικές ανταλλαγές και διακίνηση κεφαλαίων γίνονταν εντός των τεράστιων σε πληθυσμό και έκταση περιοχών τους.
Παρακολουθώντας τα όσα ευτράπελα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στην Ελλάδα σου ‘ρχεται να βάλεις τα κλάματα ή αν είσαι οικονομικά εύρωστος να βάλεις τα γέλια.
Εδώ το παγκόσμιο οικονομικό στερέωμα σείεται και οι πολιτικοί μας νάνοι διαγκωνίζονται για τις καρέκλες.
Φυσικά το ίδιο συμβαίνει και στην «πολιτισμένη» Ευρώπη, την Ευρώπη του «προγραμματισμού, της «μεθοδικότητας» και άλλων κατσαρών τριχών που διατυμπάνιζαν οι ευρωλάγνοι, οι ευρωλιγούρηδες τις τελευταίες δεκαετίες.
Πριν το 1990 υπήρχαν τρεις κλειστές και περιχαρακωμένες οικονομικά περιοχές του πλανήτη.
Το σοβιετικό μπλοκ, η Κίνα και η Ινδία.
Η σοβιετία και η Κίνα λόγω πολιτικού συστήματος και η Ινδία λόγω φτώχειας.
Στην σοβιετική ένωση και την Κίνα οι περισσότερες εμπορικές ανταλλαγές και διακίνηση κεφαλαίων γίνονταν εντός των τεράστιων σε πληθυσμό και έκταση περιοχών τους.
Αγώνας. Αυτοσκοπός ή μέσο.
Δυστυχώς πολλοί από μας ξεκινάμε ένα αγώνα ως αυτοσκοπό. Και ξεχνάμε πως ο αγώνας μας είναι για τον παράδεισο. Αγωνιζόμαστε λες και ο "αιώνας τούτος" μπορεί ή πρέπει να γίνει καλύτερος. Και αυτό θα το καταφέρουμε μόνο "εμείς". Και με τον "τρόπο" μας.Στις χιλιετίες που πέρασαν από τη στιγμή που ο Χριστός καταδέχθηκε να κατέβει στη γη, είχαμε τον Άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο να πληρώνει με εξορία την αντιπαράθεση με την κοσμική εξουσία, αλλά και τον έτερο από τους τρεις Μεγίστους, τον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο, που παρ' ότι από ένα μικρό σπίτι κατάφερε να επαναφέρει όλη τη Βασιλεύουσα στην ορθή πίστη, στο απόγειο της δόξης του, προτίμησε να αποσυρθεί ταπεινά από το να επιβάλλει με κάθε τρόπο τη γνώμη του στην Οικουμενική σύνοδο. Άφησε το Θεό να το κάνει.
Ο αγώνας του καθενός, είναι και θα πρέπει να είναι ανάλογα με το τάλαντο. Ήτε στο μοναστήρι, ήτε στον κόσμο, ήτε στην προσευχή, ήτε στο πεζοδρόμιο, ήτε στην "οργάνωση", ήτε σε συλλόγους, ήτε σε ενορίες, πάντα ανεχόμενοι αλλήλους εν αγάπη.
Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2011
Η αντιμετώπιση των ασθενειών.
Όλα δίνονται από το Θεό. Και όλα δίνονται για τη σωτηρία μας. Μ’ αυτή τη σκέψη να δεχθείς κι εσύ την ασθένειά σου, ευχαριστώντας το Θεό, που φροντίζει για τη σωτηρία σου. Τώρα, το πως συντελεί στη σωτηρία μας οτιδήποτε παραχωρεί ό Κύριος, μόνο Εκείνος το γνωρίζει. Εμείς συνήθως δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε. Στέλνει λ.χ. μια συμφορά άλλοτε για να μας παιδαγωγήσει, άλλοτε για να μας αφυπνίσει πνευματικά, άλλοτε για να μας γλυτώσει από ενα μεγαλύτερο κακό, άλλοτε για να μας αυξήσει τον ουράνιο μισθό, άλλοτε για να μας απαλλάξει από κάποιο πάθος κ.ο.κ. Εσύ, λοιπόν, ν’ αναλογίζεσαι τις αμαρτίες σου και να λες: «Δόξα σ’ Εσένα, Κύριε, που με τιμωρείς δίκαια!». Να συλλογίζεσαι ότι πρωτύτερα είχες ξεχάσει το Θεό και να λές: «Δόξα σ’ Εσένα, Κύριε, που μου έδωσες αφορμή και γνώση για να Σε θυμάμαι συχνά!». Να σκέφτεσαι οτι, αν ήσουν υγιής, πιθανότατα δεν θα έκανες το καλό, και να λές: «Δόξα σ’ Εσένα, Κύριε, που μ’ εμπόδισες από την αμαρτία!». Αν αντιμετωπίζεις μ’ αυτόν τον τρόπο και μ’ αυτές τις σκέψεις την ασθένεια σου, το φορτίο σου θα γίνει πολύ ελαφρό.
Η Δημοκρατία στην Ελλάδα κοστίζει 6 δις!
O Παπανδρέου μας απείλησε με Δημοκρατία!
Στην χώρα που γέννησε την Δημοκρατία, μας απείλησε ότι οι Εκλογές θα είναι καταστροφικές!!!
Για 6δις θυσίασε η “Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη” την….Δημοκρατία. Μαζί με τον Ακροδεξιό και κατά MEGA “Υπεύθυνο Πολιτικό” Καρατζαφέρη.
Δηλαδή θέλουμε να υπογράψουμε ένα σχέδιο 10ετίας με βάθος συνομιλιών 4μηνών και δεν έχουμε 30 μερούλες να κάνουμε εκλογές!
Μετά απορούν στο ΠΑΣΟΚ που τους λέμε Χούντα!
Ξεχάσατε πως έγινε Καγκελάριος κάποιος άλλος; Που τον έλεγαν Αδόλφο;
Στην χώρα που γέννησε την Δημοκρατία, μας απείλησε ότι οι Εκλογές θα είναι καταστροφικές!!!
Για 6δις θυσίασε η “Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη” την….Δημοκρατία. Μαζί με τον Ακροδεξιό και κατά MEGA “Υπεύθυνο Πολιτικό” Καρατζαφέρη.
Δηλαδή θέλουμε να υπογράψουμε ένα σχέδιο 10ετίας με βάθος συνομιλιών 4μηνών και δεν έχουμε 30 μερούλες να κάνουμε εκλογές!
Μετά απορούν στο ΠΑΣΟΚ που τους λέμε Χούντα!
Ξεχάσατε πως έγινε Καγκελάριος κάποιος άλλος; Που τον έλεγαν Αδόλφο;
Μην μπλεκόμαστε με λάθος δίλημματα
Η κατάσταση είναι γενικά μπερδεμένη (αχ αυτή η διαίρεση με το μηδέν... και ανάθεμά με εάν καταλαβαίνω τι κάνουν πια στην Βουλή) αλλά μην λύνουμε λάθος προβλήματα (η τουλάχιστον μην παρεξηγούμαι γιατί γκρινιάζω) και, προς τούτο, λίγες απλοϊκές προτάσεις:
153: πασοκική κοινοβουλευτική σταθερά. Σταθερή αξία
Μετά από πολλά πειράματα και δοκιμές, επιβεβαιώθηκε ότι η κοινοβουλευτική δημοκρατία στην Ελλάδα έχει την δική της σταθερά. Είναι ο αριθμός 153. Κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες πιέσεως, ύβρεων, θερμοκρασίας, και προπηλακισμών, ο αριθμός 153 παραμένει αμετάβλητος. Είναι επίσης ανθεκτικός στις καρπαζιές, στο μούντζωμα, στην λαϊκή οργή και στην κομματική δουλεία. Με δεδομένη λοιπόν την πασοκική κοινοβουλευτική σταθερά των 153 (π.κ.σ.), είναι προφανές ότι οι επόμενες εκλογές θα διεξαχθούν κατά πάσα πιθανότητα μετά την επερχομένη κοινωνική εξέγερση. Τςςς
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




