Τὰ κόμματα, οἱ τελεῖες καὶ τὰ ἀποκόμματα!

Ἐδῶ καὶ εἰκοσιεπτὰ μῆνες στὴν ζωή μας γίνεται τῆς παλαβῆς.
Ἀποφάσεις λαμβάνονται ἐρήμην μας, ΔΝΤ πηγαίνουν κι ἔρχονται, ἐθνικὲς κυριαρχίες παραμένουν στὰ ἀζήτητα, πολιτικοὶ ἀλλάζουν θέσεις, γραμμὲς καὶ παρατάξεις. Κόμματα τὴν μία λαμβάνουν τὴν ἀπὸ ἐδῶ θέσιν καὶ τὴν ἄλλην τὴν ἀπὸ ἐκεῖ.
Γενικῶς ἡ ζωὴ στὸν τόπο ἔγινε βίος ἀβίωτος.
Ὅλοι κάτι ἔχουν νὰ ποῦν, δίχως ὅμως νὰ μποροῦν νὰ ποῦν κάτι.
Ὅλοι κάτι ἔχουν νὰ προτείνουν, δίχως οἱ προτάσεις τους νὰ ἀγούγονται!
Ὅλοι τὸ καλό μας ἀποζητοῦν, δίχως ὅμως καὶ νὰ τὸ θέλουν.

Ο επικίνδυνος Χατζηαβάτης

Δεν ξέρω αν Παπακωνσταντίνου έχει ιδιοφυή τρόπο σκέψης, αλλά όποιοι αφελείς και ηλίθιοι βάζουν ΑΠΕ με την ψευδαίσθηση ότι θα παράγουν ρεύμα σε χρήσιμη κλίμακα (όπου έχει γίνει τα τελευταία 30 χρόνια είναι σε ασήμαντες ποσότητες και υπέρογκες τιμές), πρώτα εξασφαλίζουν χρήση, και μετά βάζουν δίκτυα, (γιατί τα δίκτυα είναι συχνά πιο ακριβά και πιο μπελαλίδικα από την ίδια την ηλεκτροπαραγωγή), και μετά φτιάχνουν μονάδες. Και αν περιμένει ότι οι Γερμανοί καταναλωτές θα μας πληρώνουν για εικονικές τρίχες σε 5 ή 10 χρόνια, προφανώς δεν θα τον ενδιαφέρει σε 5 ή 10 χρόνια.

Το Κακό σημαδεύει πάντα τους αδύναμους

10 Νοεμβρίου 1938.
Γερμανοί πολίτες βαδίζουν αδιάφοροι
δίπλα σε κατεστραμμένο κατάστημα Εβραίου,
που λεηλατήθηκε από τους ναζί
τη «Νύχτα των Κρυστάλλων».

«Όπως η πραγματική καλοσύνη μπορεί να εμφανιστεί μόνο όταν ο άλλος είναι αδύναμος, έτσι και η πραγματική κακία ελέγχεται μόνον σε σχέση με την αδυναμία του άλλου. Και εδώ ακριβώς βρίσκουμε τη θεμελιώδη αποτυχία του ανθρώπου. Ο άνθρωπος είναι το ζώο που δημιουργεί αδυναμία. Παίρνουμε τον λύκο και τον κάνουμε σκύλο. Παίρνουμε τον άγριο ταύρο και τον κάνουμε βόδι. Παίρνουμε το άγριο άλογο και το ευνουχίζουμε. Κάνουμε τα άλλα ζώα αδύναμα για να μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε». Mark Rowlands, «Ο Φιλόσοφος και ο Λύκος», εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, σελ. 125

Η δέουσα φιλοδοξία ενός πρωθυπουργού

Άρθρον του ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-φιλολόγου-

«Εφ’ όσον η εθνική ψυχή παραμένει άκαμπτος και εις το βάρος αυτής ανθεί η ελπίς, τίποτε δεν εχάθη»
Χαρ. Τρικούπης

Ο Χαρ. Τρικούπης (1832-1896) υπήρξεν μια από τις εγκριτότερες πολιτικές προσωπικότητες της νεωτέρας Ελλάδος. Εκυβέρνησεν την χώρα από τω 1892 ως τω 1895 με κάποια διαλείμματα και η προσφορά του στον τόπον ήτο αναμφιλέκτως πολύ σημαντική, εν ώ το πέρασμά του από την πολιτικήν σκηνή άφησε ανεξίτηλην σφραγίδα. Ο Τρικούπης ωραματίσθη μιαν ανορθωμένη και ισχυρήν Ελλάδα και το όραμα αυτό προσπάθησε να το υλοποιήση στην διάρκειαν της πολυκύμαντης πολιτικής σταδιοδρομίας του.

Η ακολουθία του Μεσονυκτικού.

Πολύ περίεργη θα μας φανεί ίσως σήμερα η έμπνευση των ευλαβών ανθρώπων των παλαιών χριστιανικών γενεών να συνθέσουν μία ειδική ακολουθία για τα μεσάνυκτα. Σήμερα την ώρα αυτή της νύκτας οι κάτοικοι των πόλεων κυρίως δεν έχουν ακόμη αρχίσει να απολαμβάνουν την ευχάριστη ανάπαυση του ύπνου. Η ζωή έχει αλλάξει ρυθμό. Την μακάρια εκείνη εποχή των πατέρων μας η περίοδος του φωτός και η περίοδος του σκότους είχαν σαφή όρια και η ζωή ρυθμιζόταν με βάση τη φυσική αυτή διαδοχή της ημέρας και της νύκτας. Η πρώτη ήταν περίοδος εργασίας· η δεύτερη αναπαύσεως. Έτσι τα μεσάνυχτα εύρισκαν τον άνθρωπο ξεκουρασμένο ψυχικά και σωματικά, με ήσυχο και ειρηνικό νου. Και μέσα στη μεγάλη σιγή και την ειρήνη της φύσεως ο άνθρωπος του Θεού εύρισκε την ευκαιρία να υψώσει τον νου και την καρδία προς τον Θεό και να δοξολογήσει το αινετό και δοξασμένο όνομά Του.

Εσωκομματικές εκλογές ΠΑΣΟΚ. Οι άσσοι της προπαγάνδας.

Εκεί στο ΠΑΣΟΚ οι άνθρωποι είναι ανώτεροι στην προπαγάνδα. Δεν πιάνονται. Γιατί το λέμε αυτό; Παρακολουθούμε στα ΜΜΕ από πολύ πρωϊ σήμερα αρκετό κόσμο να συγκεντρώνεται στις κάλπες που έχουν στηθεί για την εκλογή του μοναδικού υποψήφιου στο ΠΑΣΟΚ και αυτό δεν κολλάει με την όλη πολιτική ατμόσφαιρα. Δεν είναι λογικό, έπειτα από αυτό που προκάλεσε το ΠΑΣΟΚ στη χώρα, να υπάρχουν πολίτες που το είδαν στον ύπνο τους να πάνε πρωϊ πρωϊ να δώσουν 2 ευρώ και να ψηφίσουν τον μοναδικό υποψήφιο αυτού του καταστρεπτικού κόμματος!!! Τόσο πρωϊ δεν προσέρχεται ο κόσμος ούτε στις βουλευτικές εκλογές…

Ο Σταυρός ως μέσον αγιασμού και μεταμόρφωσης του κόσμου

Διά του σταυρού ο Χριστός αγίασε το σώμα του —κρίκο σύνδεσης με τον κόσμο. Απέκρουσε τους πειρασμούς που του έστελνε ο κόσμος, να γευθεί δηλαδή τις ηδονές, ικανοποιώντας υπέρμετρα τις ανάγκες του ή αποφεύγοντας τον πόνο και το θάνατο. Αν, κατά τον ίδιο τρόπο, απωθήσουμε τους πειρασμούς της αμαρτίας και υπομείνουμε καρτερικά τις οδύνες του θανάτου, η αγιότητα μπορεί να απλωθεί από το σώμα Του σε όλα τα σώματα και σε όλο τον κόσμο.

Η ορθόδοξη Εκκλησία δεν λέει πως διά του σταυρού ο Χριστός εξήλθε της δημιουργίας, αλλά πως την αποκατέστησε σε παράδεισο- παράδεισο αρετής γι’ αυτούς που, από αγάπη σ’ Εκείνον, αποδέχονται το σταυρό Του. Συνεπώς ο σταυρός είναι η δύναμη του Χριστού, που, αν την προσλάβουμε, μπορεί να οδηγήσει τον κόσμο στον παράδεισο. Γι’ αυτό το σκοπό ο Χριστός μένει μαζί μας έως της συντέλειας των αιώνων. Χωρίς αμφιβολία, ο πλήρης παράδεισος θα πραγματωθεί μόνο μετά την παγκόσμια ανάσταση.