Σαμαράς-Λοβέρδος: Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ κράτους-παρακράτους…

«Όσοι μπλοκάρουν δρόμους και επενδύσεις θα μας βρουν απέναντί τους»!
(Αντώνης Σαμαράς)
«...Η Χρυσή Αυγή είναι το πρώτο κίνημα μετά τη μεταπολίτευση που δημιουργείται αυθεντικά»!
(Αντρέας Λοβέρδος: Το ανέκδοτο της χρονιάς…)

Δύο δηλώσεις φαινομενικά ασύνδετες μεταξύ τους, αλλά ουσιαστικά άρρηκτα συνδεδεμένες και συμπληρωματικές.

Ο Σαμαράς με τη στραταρχική αυθάδεια του δωσίλογου πραξικοπηματία μάς λέει ότι οι απεργίες, τα αγροτικά μπλόκα και κάθε αγωνιστική κινητοποίηση θα παταχτούν αμείλικτα γιατί «μπλοκάρουν» τους «δρόμους των επενδύσεων», δηλαδή την επέλαση των λήσταρχων, των νέων αποικιοκρατών: Αυτή είναι η επίσημη θέση του κατοχικού κράτους!!!

Η ταπείνωση αρχή της αφύπνισης του προσώπου

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Μερικές φορές ζηλεύω τα ζώα. Είναι η ζωή μας σκυλίσια; Υποφέρουν από την πείνα, από το κρύο ή τη ζέστη. Η Χαναναία με τον πόνο για την άρρωστη θυγατέρα της ένιωθε πιο δυστυχισμένη από τους αδέσποτους σκύλους στην πόλη.

Δεν είναι όμως η ίδια δυστυχία του ανθρώπου με αυτή των ζώων.
Ο άνθρωπος μπορεί να χαίρεται μέσα στον πόνο του. Μέσα απ΄ τον πόνο ευλογεί τη ζωή, όταν πιστεύει. Πονάει γιατί δεν είναι όπως θέλει ο Θεός να είναι. Έχει ταυτιστεί με την υπερηφάνειά του. Χωρίς την υπερηφάνεια δεν είναι τίποτα.

Η αναθεώρηση του Συντάγματος ως μοχλός παραπλάνησης για την αποτυχία των μνημονίων.

Η χώρα κατέρρευσε, ο λαός εξαθλιώνεται μέρα με τη μέρα, οι Έλληνες εγκαταλείπουν την πατρίδα για να επιβιώσουν ανθρώπινα, το πολίτευμα σάπισε και δεν μπορεί να προστατεύσει πλέον κανένα ανθρώπινο δικαίωμα και όμως το υπεύθυνο πολιτικό σύστημα που οδήγησε τη χώρα στον αφανισμό, εξακολουθεί να παραμένει ακλόνητο στη θέση του και να αμείβεται αδρά από τις δικές μας περιουσίες.

Η δικτατορία των δανειστών ποτέ δεν θα πατούσε το πόδι της στη χώρα μας αν δεν υπήρχαν τα εδώ ενεργούμενα υποχείριά της όλων των αποχρώσεων, τα οποία ως νέοι κοτζαμπάσηδες συνεργάτες του Μεγάλου Σουλτάνου (τρόϊκα) κρύβουν την ανικανότητα και την εθελοδουλία τους για μια καρέκλα δοτής εξουσίας, πίσω από τους δήθεν άτεγκτους κανόνες του πολιτεύματος, το οποίο τα ίδια καταπατούν.

Ένα μάθημα ορθόδοξης επιβίωσης

π.Σεραφείμ Ρόουζ

Στην εισαγωγή της σειράς των μαθημάτων του ο, ο π. Σεραφείμ δήλωσε:
Ένας μεγάλος κίνδυνος της εποχής μας για την κίνηση αυτών που προσέρχονται στην Ορθοδοξία είναι αυτό που κάποιος μπορεί να αποκαλέσει, σε πολύ απλή γλώσσα, φαινόμενο των «πνευματικών μπαμπουίνων», δηλαδή των ανθρώπων που φαινομενικά είναι ορθόδοξοι και υπερηφανεύονται ότι είναι πολύ σωστοί στην ορθοδοξία τους, αλλά βαθιά μέσα τους δεν έχουν αλλάξει πραγματικά, δεν καλλιεργούνται στην Ορθοδοξία και παραμένουν κομμάτι του σύγχρονου κόσμου ο οποίος είναι ριζωμένος στον αντί-Χριστιανισμό.

Ο Θεός ελέους, είναι Θεός αγάπης, Θεός της ευσπλαχνίας

Ποσα σφάλλει κάθε ημέραν η ανθρωπότης εις τον Θεόν! Και όμως εκείνος ποτέ δεν μας οργίζεται, ποτέ δεν μας ρίχνει κακία ποτέ! Ποτέ! Τον βλασφημούμεν, τον παροργίζομεν, τον μουτζώνομεν, τον ξανασταυρώνομεν και εκείνος πάλι μας υπομένει, πάλι μας αγαπά. Διότι είναι ο Θεός ελέους, είναι Θεός αγάπης, Θεός της ευσπλαχνίας. Για όλα αυτά τα ακάθαρτα, τα οποία του προσφέρoμεν ημείς, εκείνος μας προσφέρει έλεος και παρηγοριά. Ποτε δεν συχαίνεται ο Θεός κανένα μας. Μόνο ο άνθρωπος είναι σκληρός, μόνον ο άνθρωπος δεν υπομένει ο ένας τον άλλον, παρά κρίνει και κατακρίνει και συκοφαντεί και κατηγορεί και ζητεί να βλάψει και να καταστρέψει και να αδικήση τον άλλον.

Α. Σολτζενίτσιν: «Μία ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς»

Συμπληρώνονται φέτος πέντε χρόνια από τον θάνατο του Αλεξάντρ Ισάγιεβιτς Σολζενίτσιν (Александр Исаевич Солженицын, 1918-2008). Πριν από μερικούς μήνες συμπληρώθηκαν πενήντα χρόνια από την έκδοση της νουβέλας «Μία ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς» (1962). Στην παρούσα σύντομη κατάθεση θα αναφερθώ στο έργο αυτό που είχε συγκλονίσει τότε την Σοβιετική Ένωση αλλά και όλον τον κόσμο.

Υπάρχει η άποψη ότι η δημοσίευση της νουβέλας εντάσσεται στην περίοδος της αποσταλινοποίσης. Νομίζω όμως ότι ο σταλινισμός ήταν παρών (σε μικρότερο βαθμό) και μετά τον θάνατο του Στάλιν. Διότι δεν σταμάτησαν -εκτός των μαζικών εκτελέσεων- ούτε οι παρακολουθήσεις προσώπων από την μυστική αστυνομία ούτε οι δίκες (λ.χ. συγγραφέων) ούτε πλήρως τα καταγκαναστικά έργα.

Σιγήν ιχθύος ή δειλία

Γέρων Παΐσιος: "Εύχομαι ο Θεός
να αναστήσει Μακκαβαίους"

Γράφει ο Στέφανος Πολυγένης
Πρόεδρος Συλλόγου Αγίου Νέστωρα Τρικάλων

“οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός· ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἢ ζεστός.οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου. ὅτι λέγεις ὅτι πλούσιός εἰμι καὶ πεπλούτηκα καὶ οὐδενὸς χρείαν ἔχω, - καὶ οὐκ οἶδας ὅτι σὺ εἶ ὁ ταλαίπωρος καὶ ὁ ἐλεεινὸς καὶ πτωχὸς καὶ τυφλὸς καὶ γυμνός,- συμβουλεύω σοι ἀγοράσαι παρ᾿ ἐμοῦ χρυσίον πεπυρωμένον ἐκ πυρὸς ἵνα πλουτήσῃς, καὶ ἱμάτια λευκὰ ἵνα περιβάλῃ καὶ μὴ φανερωθῇ ἡ αἰσχύνη τῆς γυμνότητός σου, καὶ κολλύριον ἵνα ἐγχρίσῃ τοὺς ὀφθαλμούς σου ἵνα βλέπῃς”. (Αποκ. 3,15-18)