Η σκηνή του Μεγάλου Ναπολέοντα, ένα από τα κειμήλια της Ι.Μ. Εσφιγμένου

Τα χρόνια... κοιμίζουν τη μνήμη

Οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και δεκαετίες ότι η ικανότητα να θυμόμαστε νέες πληροφορίες φθίνει με την ηλικία, αλλά έως τώρα δεν ήταν σαφές γιατί. Το μυστήριο ίσως επιλύουν τα ευρήματα μιας νέας μελέτης.
Η μελέτη, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature Neuroscience», υποδηλώνει ότι ορισμένες δομικές αλλαγές, οι οποίες εκ φύσεως συμβαίνουν στον εγκέφαλο με το πέρασμα του χρόνου, επεμβαίνουν στην ποιότητα του ύπνου – και η μειωμένη ποιότητα ύπνου δυσχεραίνει την ικανότητά μας να αποθηκεύουμε μακροπρόθεσμες μνήμες.

Ένας μεταμοντέρνος πρωθυπούργος (ιλαροτραγωδία)

Έχω πολύ καιρό να γράψω κάτι αμιγώς χιουμοριστικό. Κι αυτό σημαίνει ότι έχω πολύ καιρό να σκεφτώ κάτι αστείο. Δεν μπορεί να είναι τόσο δύσκολο, ας κάνω μια περιήγηση στο διαδίκτυο για να δώσω τροφή στο χιούμορ.

Λοιπόν...
«Η Ελλάδα είναι μοντέρνα ευρωπαϊκή χώρα και η κυβέρνηση θα προστατέψει με κάθε κόστος τις ξένες επενδύσεις.»
Τάδε έφη ο Έλληνας πρωθυπούργος.

Ο τονισμός στην παραλήγουσα δεν είναι τυχαίος. Ας εξηγήσω πριν συνεχίσω με την αποδόμηση της φράσης.

Επιδοτούμενη Δημοσιογραφία

Η εικόνα της σύγχρονης Ελλάδας θα μπορούσε κάλλιστα να αποτυπωθεί μέσα από τις σελίδες της έντυπης αλλά και ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας του τόπου μας. Οι σκηνές οδύνης, αγωνίας και ανέχειας που ζουν οι συνάνθρωποι μας, η κάθε είδηση που βγαίνει προς τα έξω και μας ενημερώνει κατά πόσο μπορούμε ακόμα να ελπίζουμε και να ονειρευόμαστε σαν πολίτες αυτής της χώρας.

Πολλές φορές, μάλλον τις περισσότερες, τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, κάνουν αυτό ακριβώς που λέει και το όνομα τους. Δεν ενημερώνουν τον κόσμο για γεγονότα, δε μεταφέρουν ειδήσεις και νέα αλλά διαμορφώνουν απόψεις, χειραγωγούν το νου του μέσου ανθρώπου και καλλιεργούν το ιδεολογικό υπόβαθρο μιας βυθιζόμενης κοινωνίας.

Στον Τελώνη και τον Φαρισαίο

Πολλά πάθη περιστοιχίζουν τη ψυχή· η υπερηφάνεια όμως είναι η κορυφή των αμαρτημάτων, που πολεμά τον Θεό, αγνοεί τη φυσική κατάσταση και είναι δαιμονική αρρώστια. Έτσι ανωφελής γίνεται ο δρόμος της αρετής. Ακόμα και αν έχεις όλες τις αρετές θα σβήσει τη λαμπρότητά τους η έπαρση όταν τις πλησιάσει.

Καμιά ωφέλεια από τη νηστεία που συνδυάζεται με υπερηφάνεια· είναι περιττή η παρθενία που μολύνεται με το πάθος της υπερηφάνειας. Αποστρέφεται ο Θεός τη δικαιοσύνη που υπηρετεί την αλαζονεία. Μισεί τις καλές πράξεις που συνοδεύονται από αυτό το πάθος της ψυχής. Τί παράξενο κακό, που μολύνει την απόκτηση των αγαθών! Τί νόσημα, που αποξενώνει από την ουράνια φιλανθρωπία! Διότι εκείνους που αμαρτάνουν, ο Δημιουργός ή τους ελεεί όταν μετανοούν, ή τους τιμωρεί όταν παραμένουν στα πταίσματά τους. Μόνον δε στους υπερήφανους αντιτάσσεται, θεωρώντάς τους εχθρούς, και όχι δούλους. Γι’ αυτό ο Χριστός επίμονα νουθέτησε τους Αποστόλους να μείνουν μακριά από αυτό το πάθος. «Όταν πάντα ποιήσητε, λέγετε, ότι αχρείοι δούλοι εσμέν», λαμπρύνοντας τους κόπους τους με την ομορφιά της ταπεινοφροσύνης. Διότι μόνον η ταπεινοφροσύνη είναι αντίπαλος της υπερηφάνειας. Η υπερηφάνεια την στολισμένη με αρετές ψυχή την έκανε άσχημη. Μόνη δε η ταπεινοφροσύνη υπερασπίζουσα τους αμαρτωλούς, τους αναδεικνύει νικητές. Μάθε δε αυτή την αλήθεια από την παραβολή του Κυρίου.

Η ιδεολογία των Ατλάντιων

Ο Ιωσήφ Στάλιν, ο Εμβέρ Χότζα, ο Νικολάε Τσαουσέσκου, ο Βόιτσεκ Γιαρουζέλσκι, ο Φιντέλ Κάστρο είναι ονόματα που προκαλούν ρίγη ανατριχίλας στο άκουσμά τους. Εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι, που «ευτύχησαν» να ζήσουν υπό την... αιγίδα τούτων των «άγιων» μορφών, αποπειράθηκαν πολλάκις να αποδράσουν από τους σοσιαλιστικούς παραδείσους. Μάλλον θα έφταιγαν οι πολλές αμερικανικές ταινίες που έβλεπαν και είχαν πειστεί ότι περνούσαν άσχημα. Ισως και να ευθυνόταν η λάθος στάση που είχαν επιλέξει να τηρήσουν απέναντι στη «λαϊκή» εξουσία. Οντως είναι λάθος να στέκεσαι μπροστά στις κάννες των Αρχών «ασφαλείας» αντί να είσαι εσύ εκείνος που κρατάει το όπλο και πατάει τη σκανδάλη. Ακόμα μεγαλύτερο λάθος είναι να διαλέγεις τον ρόλο του ανακρινόμενου αντί να προτιμήσεις το «λειτούργημα» του ανακριτή.

Ο Φαρισαίος ηγούμενος.

Μία διδακτική ιστορία από τον βίο του Αγίου Ιλαρίωνα Τρόϊσκι.

Οι αληθινά άγιοι αγωνίζονται να κρατούν πάντοτε το γνήσιο ταπεινό φρόνημα του τελώνη. Ποτέ δεν πίστευαν στην «αγιότητά τους και στα χαρίσματά τους». Και φυσικά, έστω κι αν ήταν φανερά κάποια χαρίσματά του Θεού στην ζωή τους, ποτέ δεν το διαφήμιζαν. Αντίθετα το έκρυβαν και πολλές φορές ζητούσαν από τον Θεό να τους αφαιρέσει από τον φόβο του πάθους της κενοδοξίας.

Το 1929 κοιμήθηκε ο Ρώσος Ομολογητής Αρχιεπίσκοπος Άγιος Ιλαρίων Τρόϊτσκι.

Στον βίο του διαβάζουμε ότι ήταν «ορκισμένος εχθρός της υποκρισίας και κάθε είδους ευσεβισμού».