Μεγάλη, απαρατήρητη ντροπή

Από καιρού εις καιρόν, όποτε εκτιμάται από τις Αρχές ασφαλείας ότι κινδυνεύουν οι ψηλές κορφές του κράτους (δεν μιλάμε για εργολάβους και καναλάρχες, αλλά για Πρόεδρο Δημοκρατίας και πρωθυπουργό), απαγορεύεται η διέλευση οχημάτων, ενίοτε και πεζών, στην οδό Ηρώδου Αττικού. Τοποθετείται κλούβα των ΜΑΤ στην αρχή της οδού, κοτσάρονται μπόλικοι πλαστικοί κώνοι και αυξάνονται οι αστυνομικοί που καταλήγουν να επιβλέπουν το θρόισμα των φύλλων. Την εποχή που ο ΓΑΠ τα είχε κάνει ολότελα ρόιδο και οι αγανακτισμένοι διαδήλωναν καθημερινά στο Σύνταγμα, μπορούσες να περάσεις από εκεί μόνο αν ήσουν στέλεχος της ΕΛ.ΑΣ. ή ο ίδιος ο ΓΑΠ. Εκείνες τις αξέχαστες μέρες έκλειναν ακόμη και τον Εθνικό Κήπο! Η διέλευση επιτρεπόταν μόνο στις κάμπιες, στους μέρμηγκες και στα κολεόπτερα. Τα μέτρα ασφαλείας ήταν ακόμη αυστηρότερα στην επίσκεψη της σνιτσελοφάγας Μέρκελ. Ούτε ο Μπάτμαν μπορούσε να περάσει από το κέντρο των Αθηνών. Παρ' όλο που έχομεν τας αντιρρήσεις μας, ας είναι. Είχαν μια λογική όλα αυτά τα κομπαρσιλίκια. Να μην πετύχει τη Μερκελίνα κάνας άνεργος, την κόψει φέτες και χάσει η Βενετιά βελόνι.

Έμμεση απειλή του Ελγαντούρ κατά της Ελλάδας!

Για ένα "σχισμένο κοράνι" ή για ένα σκίτσο του "προφήτη", πριν μερικά χρόνια είχε γίνει "σεισμός" από τους μουσουλμάνους στην Ελλάδα, ενώ είχε εκδοθεί "φετβά" θανάτωσης του ευρωπαίου "άπιστου" σκιτσογράφου, οπουδήποτε βρεθεί στον κόσμο...

Πίσω στα πολύ πολύ βασικά...

Χμμ... Τώρα που και οι "Ευρωπαίοι" θα παραδεχτούν ότι δεν πάει άλλο με την Πράσινη Ενέργεια, θα ξαναπάω στα βασικά. Η "Πράσινη Ενέργεια" δεν είναι ούτε "Πράσινη" και ούτε καν "Ενέργεια".

Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο «διάβολος» προβοκάτορας: Χρυσή Αυγή

Με λεκτικές υπεκφυγές, ευτελείς μικροπονηριές και πολιτικές σκοπιμότητες για να μην απομονωθούμε από φίλους ή κόμματα δεν θα βοηθήσουν κανένα να ξεφύγει από τους κινδύνους της Ιστορίας και τις εφιαλτικές απειλές που προδιαγράφονται μπροστά στα μάτια μας.

ΣΗΜΕΡΑ κανένας δεν έχει το ευεργέτημα ούτε της αναστολής, ούτε της αναβολής. Τα μισόλογα είναι ανεύθυνος σκεπτικισμός και πτώση ηθικού που ισοδυναμούν με ΠΡΟΔΟΣΙΑ.

Βρισκόμαστε μπροστά στις πιο απειλητικές και καταστροφικές προοπτικές της Ιστορίας.

Η αγάπη της απλότητας

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Η αγάπη της απλότητας είναι η αγάπη του μέτρου και της αρμονίας. Το άμορφο, το άκομψο, το ασουλούπωτο δεν ήταν ποτέ αγαπητό στους Έλληνες που όταν το συναντούσαν το περιγελούσαν και το χλεύαζαν. Μόνον οι χαζοί ήταν άκομψοι και ασουλούπωτοι. Αυτοί που δεν ήξεραν την αξία του μέτρου, του ρυθμού και της αρμονίας γιατί δεν τους έκοβε το μυαλό.

Ο κόσμος που αγαπάει την απλότητα ξέρει την ομορφιά του απλού, του λιτού και γενικά της ζωής στα ανθρώπινα μέτρα γιατί την διδάχθηκε από την οικογένεια, το σχολείο και της Εκκλησία. Πολλοί όμως εγκαταλείφθηκαν από την Παιδεία. Αυτοί παρασύρθηκαν κι ακολουθούν ξενόφερτους τρόπους κυρίως τον Αμερικανικό ο οποίος επειδή προέρχεται από ένα χαρμάνι λαών και εθνών είναι ρευστός, απροσδιόριστος και απρόβλεπτος.

Αντιρατσιστικός Νόμος: μπορείς να επιτίθεσαι στην Εθνική Ταυτότητα και Ασφάλεια των Ελλήνων... ΜΟΝΟΝ... αντιληπτόν;

Το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο τελικά πήρε το δρόμο του για νόμος του κράτους.

Κάποιος εκεί πάνω αποφάσισε όπως φαίνεται να τραβήξει τη σκανδάλη.

Κατά της Εθνικής Ταυτότητας του Έλληνα. Κατά της εδαφικής ακεραιότητας.

Κατά του δικαιώματος του Έλληνα ν’ ανησυχεί για την ασφάλειά του.

Οι Μυροφόρες

Ακούγοντας τη διήγηση για τη σταύρωση και το θάνατο του Χριστού, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, με εντυπωσιάζει συνεχώς μια λεπτομέρεια της ιστορίας: η μέχρι τέλους αφοσίωση μιας χούφτας ανθρώπων, κυρίως γυναικών, για τις οποίες το ευαγγέλιο δεν λέει σχεδόν τίποτε άλλο.Αυτό που γνωρίζουμε είναι πως οι μαθητές του Χριστού, όλοι τους, έφυγαν και τον άφησαν μόνο. Ο Πέτρος Τον αρνήθηκε τρεις φορές. Ο Ιούδας Τον πρόδωσε. Τα πλήθη ακολουθούσαν το Χριστό ενώ κήρυττε, και όλοι περίμεναν να πάρουν κάτι απ’ Αυτόν: προσδοκούσαν βοήθεια, θαύματα και θεραπείες, περίμεναν την απελευθέρωσή τους από τη μισητή Ρωμαϊκή κατοχή, περίμεναν απ’ Αυτόν να ασχοληθεί με τις επίγειες μέριμνές τους. [...]