Του αντρειωμένου Παύλου Μελά ο θάνατος, θάνατος δεν λογιέται…

Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος-Κιλκίς

«Το χρέος του παλληκαριού είναι να λογίζεται σφαγάδι και όχι ψοφίμι»

«Το σταυρό να τον δώσεις στη γυναίκα μου· και το τουφέκι του Μίκη· και να τους πεις ότι το καθήκον μου έκαμα». 13 Οκτωβρίου του 1904, η γη της Μακεδονίας ανοίγει τη στοργική αγκαλιά της, για να δεχτεί το κουρασμένο σώμα του παλληκαριού. Και ο μεγάλος μας στιχοσμιλευτής, ο Κωστής Παλαμάς, θρηνεί:

«Σε κλαίει λαός. Πάντα χλωρό να σειέται το χορτάρι
Στον τόπο που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλληκάρι».

Το πολιτικό σύστημα «προαγωγός» της κοινωνίας.

Δυστυχώς, το ίδιο το πολιτικό σύστημα, με τον τρόπο που ενεργεί, εξοικειώνει τους πολίτες στην παρανομία και εξηγούμαστε.

Όταν το «μνημονιακό τόξο» επιβαρύνει τον κόσμο με νέους δυσβάσταχτους φόρους και χαράτσια, προφανώς αντιλαμβάνεται ότι πολλοί πολίτες, είτε δεν έχουν τα χρήματα για να ανταποκριθούν, είτε τα λίγα χρήματα που μπορούν ακόμα να βρουν, τα διαθέτουν για την εξυπηρέτηση των αναγκών των παιδιών τους και γενικά των οικογενειών τους και όχι για την εξόφληση υπέρογκων και παράλογων χαρατσιών.

Οι πάντα επίκαιροι Τρώες

Οι «Τρώες» του Καβάφη περιγράφουν την ανθρώπινη προσπάθεια, τις πολλαπλές διαψεύσεις των προσδοκιών μας. Μόνο ένα πρόσωπο που βρίσκεται σε απευθείας επικοινωνία με την Πρωταρχική Αιτία θα μπορούσε να «διαβάσει» τόσο καλά τα παιχνίδια της μοίρας: «Είν’ οι προσπάθειές μας, των συφοριασμένων· / είν’ οι προσπάθειές μας σαν των Τρώων. / Κομμάτι κατορθώνουμε· κομμάτι παίρνουμ’ επάνω μας·κι αρχίζουμε / να 'χουμε θάρρος και καλές ελπίδες. Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά. / Ο Aχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας / βγαίνει και με φωνές μεγάλες μάς τρομάζει. / Είν’ οι προσπάθειές μας σαν των Τρώων. / Θαρρούμε πως με απόφασι και τόλμη / θ’ αλλάξουμε της τύχης την καταφορά, / κι έξω στεκόμεθα ν’ αγωνισθούμε. / Aλλ’ όταν η μεγάλη κρίσις έλθει, / η τόλμη κι η απόφασίς μας χάνονται·/ ταράττεται η ψυχή μας, παραλύει / κι ολόγυρα απ’ τα τείχη τρέχουμε / ζητώντας να γλυτώσουμε με την φυγή. / Ομως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω, στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θρήνος. / Των ημερών μας αναμνήσεις κλαιν κ’ αισθήματα. / Πικρά για μας ο Πρίαμος κι η Εκάβη κλαίνε».

ΙΣΡΑΗΛ: Η μεγαλύτερη κηδεία στην ιστορία του Ισραήλ...

...για τον Αρχιραβίνο που έλεγε ότι «οι μη Εβραίοι υπάρχουν για να υπηρετούν τους Εβραίους» και ότι οι μη Εβραίοι είναι «γαϊδούρια»

Σχεδόν ένα εκατομμύριο Ισραηλινοί, περίπου το 16 του εβραϊκού πληθυσμού της χώρας - παρακολούθησαν την κηδεία του επικεφαλής ραβίνου των Σεφαραδιτών του Ισραήλ, Ovadiah Yosef, σύμφωνα με μια έκθεση στο The New Observer.

Δείτε την χαρά του Άκη όταν υπογραφόταν η σύμβαση για τα υποβρύχια

Να πληρώνουν οι ΑΠΕτζήδες για τις ανάγκες έξτρα δικτύων...

...και για την αστάθεια και τις ζημιές που προκαλούν στην ηλεκτροπαραγωγή

http://www.rgj.com/viewart/20131006/BIZ15/310060007/Utilities-solar-companies-fight-over-rates-power-companies-seek-extra-fee-those-using-sun-power

Ξύπνησαν και οι Αμερικανικές "ΔΕΗ" και θέλουν να χρεώνουν για την ακαταστασία που προκαλούν στα δίκτυα και στην ηλεκτροπαραγωγή όλες οι ΑΠΕ, που όταν πάψουν να είναι ασήμαντες είναι προβληματικές. Εμείς εδώ είμαστε προχωρημένοι: Επιδοτούμε τις ΑΠΕ, και όταν μπουν πολλές επιδοτούμε και τους αεριάδες που δεν βγαίνουν... ΜΑΜΚ, ΑΔΙ... και που' σαι ακόμα...

Η γνώση και η ουσία

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Είναι διαφορετικό πράγμα να προσθέτεις γνώση και διαφορετικό να είσαι ή να γίνεσαι.

Είναι διαφορετικό να διαβάσεις στην εγκυκλοπαίδεια για τον ανιδιοτελή άνθρωπο και διαφορετικό να είσαι ανιδιοτελής.

Κατά την θεωρία η οποία χάρις στα ΜΜΕ και στην σύγχρονη πνευματική νωθρότητα, επικρατεί στην εποχή μας, δεν υπάρχει ουσία, παρά μόνο γνώση της ουσίας!