Ωρα για αυτοκριτική

Είμαστε ωραίοι εμείς οι άνθρωποι. Μπορούμε να κριτικάρουμε τους πάντες. Γρήγορα, αδίστακτα, με μπόλικο δηλητήριο. Στον εαυτό μας τα συγχωρούμε όλα...

Μια κυρία στις ΗΠΑ έκανε τέσσερα ολόκληρα λεπτά να ξεπαρκάρει το τουτού της και να πάει στο καλό του Θεού. Μια κάμερα ασφαλείας κατέγραφε τις ασύλληπτα χαμηλές επιδόσεις της στην οδήγηση και το ευτράπελο περιστατικό κατέληξε στο YouΤube (ένας δικτυακός τόπος που έχει τόσα βίντεο όσα σκάνδαλα μπορούσε να σκαρώσει το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή αναρίθμητα). Μέσα σε ένα τριήμερο το είδαν τουλάχιστον 1.500.000 άνθρωποι και η οδήγηση της μανδάμας κατέστη παγκόσμιο ανέκδοτο. Μάλιστα, δεν είναι και λίγα τα σχόλια των Ελλήνων εις βάρος της ανεπίδεκτης (στο ξεπαρκάρισμα) κυρίας.

Και εναντίον τίνος είναι, τελικά, ο πόλεμος κατά του κάρβουνου;

Η Κίνα είναι ...μεγάλη, και υπάρχει και αναπτύσσεται χάρη στο κάρβουνο. Και, λέει το Stratfor, θα εξακολουθήσει να εξαρτάται από το κάρβουνο, παρ' ότι βάζει κάτι 2,7 GW μονάδες αερίου. To Stratfor αναφέρει ότι όσο κι αν αυτή η εξάρτηση συνεχίσει, έστω και μικρές αλλαγές στα ποσοστά χρήσης, λόγω του μεγέθους της Κίνας, θα επηρεάσει τις τιμές στις παγκόσμιες αγορές τόσο κάρβουνου, όσο και αερίου.

Να θυμίσω ότι πριν κανένα μήνα γράφτηκε ότι η Ρωσία έκανε κάτι μεγα-συμφωνίες για αέριο προς την Κίνα.

Ας ακούμε μέρα με τη μέρα τα λόγια του Ευαγγελίου

Θυμάμαι έναν Ρώσο ιερέα να μου λέει· «μελετώ καθημερινά το Ευαγγέλιο και πολύ σπάνια η ζωή μου ανταποκρίνεται σ’ αυτό. Αλλά το μελετάω καθημερινά γιατί δεν γνωρίζω ποτέ κατά πόσο σήμερα, αύριο η κάποια άλλη ημέρα θα είμαι η άγονη πλευρά του δρόμου η τα αγριόχορτα, κατά πόσο τούτος ο λόγος θα πέσει σε ένα μικρό κομμάτι γης μέσα μου, ικανό να τον δεχτεί και να φέρει καρπούς».

Δεν είναι τόσο απλό, τόσο ενθαρρυντικό; Όλοι μας βρισκόμαστε και στις τρεις περιπτώσεις που περιγράφονται στην παραβολή του Ευαγγελίου· (Σπορέως) αλλά εάν δώσουμε μια ευκαιρία στον Κύριο που μιλάει, στον Κύριο που διαβαίνει από την ζωή μας, που κρούει την πόρτα της καρδιάς μας – από καιρό σε καιρό θα δεχτούμε το μήνυμα με χαρά· με τον καιρό, θα φθάσει στο βάθος της καρδιά μας, στον πυρήνα της ζωής μας και θα είναι η απάντηση που θα την αλλάξει.

Καλπάζων, εφαρμοσμένος φασισμός...

Ανατρέχοντας τούτο το blogάκι, αλλά και πολλά άλλα, προς τα πίσω, μέρα την ημέρα, λυγίζει η ψυχή σου...
...από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα, τα καθημερινά, της κυβέρνησης αυτής προς έναν λαό ήδη χειμαζόμενο και δυστυχισμένο!

Πρόκειται για μία πρακτική κοινή σε όλα τα εφαρμοσμένα ολοκληρωτικά-φασιστικά κάθε χρώματος καθεστώτα.

Το ένα χτύπημα ακολουθεί το άλλο...
Το χθεσινό "χαστούκι", διαδέχεται η σημερινή "γροθιά" στο στομάχι και η αυριανή "κλωτσιά"' στα πιό ευαίσθητα σημεία!
Έτσι ο πόνος γίνεται ένας, δεν θυμάσαι πιά από πού πονάς, νομίζεις ότι όλα αυτά γίνανε μία ίσως φορά, ίσως από λάθος, ότι δεν είναι διαρκές το έγκλημα, αλλά "στιγμιαίο"!

Το καταφρονεμένο "Βυζάντιο"

Το Βυζάντιο ήταν πολυεθνικό όπως όλες οι αυτοκρατορίες. Δεν υπάρχει αυτοκρατορία που να μην υπήρξε πολυεθνική. Αυτό είναι κανόνας και πραγματικότητα. Άλλο Βυζάντιο και άλλο Ελλαδίτσα.

Η “Ελληνικότητα” είναι όρος που πρώτος νομίζω ότι χρησιμοποίησε ο Κωνσταντίνος Τσάτσος στον διάλογό του με τον Σεφέρη. Τι θα πει ελληνικότητα; Η Ελληνοσύνη κατά κάποιον τρόπο είναι μία απάντηση στην Ρωμιοσύνη. Δηλαδή, η Ρωμιοσύνη αποτελεί Βυζαντινή συνέχεια, στην οποία όλη η παράδοση, είτε αναφερόμαστε στην ορθοδοξία είτε στην ελληνογλωσσία, είτε ακόμη ακόμη στις παροιμίες και στα τραγούδια κτλ. έχουν συγκεκριμένη καταβολή. Εμείς αφήσαμε το Ρωμιός και πήραμε το Έλλην, γιατί η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν απελευθέρωσε την κοιτίδα του γένους, την Πόλη. Αν βγάλεις την Πόλη, η ιστορία, δεν έχει έρεισμα, συνέχεια.

Δεν υπάρχουν όρια να περιορίσουν την ασυδοσία των ισχυρών; Η πρόκληση του "νέου διαφωτισμού"

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Δεν υπάρχουν ηθικά όρια να περιορίσουν την ασυδοσία των ισχυρών; Ποιος καταργεί αυτά τα όρια; Έχουμε εκ φύσεως, μέσα στην καρδιά μας, έναν ιερό και απαραβίαστο χώρο, για τον "αληθινό άνθρωπο". Αυτός ο άνθρωπος της αγάπης υπήρξαν για μας τα πρόσωπα, που μας έφεραν στη ζωή. Αυτή είναι η θέση του αληθινού ανθρώπου, όπως μας τον αποκάλυψε ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος, ο Ιησούς Χριστός. Αυτός είναι το θεμέλιο της ζωής μας.

Κανείς δεν μπορεί να βγάλει μέσα από την καρδιά μας τον αληθινό άνθρωπο, όπως κανείς δεν μπορεί να βγάλει μέσα από την καρδιά μας, κάποιο αγαπημένο πρόσωπο, χωρίς να μας προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη, αγιάτρευτη σε όλη τη ζωή μας, πληγή. Πρέπει να το ξέρουν αυτό οι χωρισμένοι γονείς που προσπαθούν να μεταδώσουν το μίσος τους στα παιδιά τους. Το ίδιο πληγωνόμαστε όταν βγάζουμε από την καρδιά μας το Λόγο του Θεού, το Χριστό.

Το άλλο Άκρο

Μην περιμένεις, κυβερνήτα, να βρεις το Άκρο που ψάχνεις ανάμεσα σε κόμματα, παρατάξεις και ιδεολογίες. Όταν τελειώσεις και αυτό το επικοινωνιακό σου παιχνίδι με την “αριστερά” που κάθεται και συνομιλεί ακόμα μαζί σου, θα νιώσεις ποιο είναι το άλλο Άκρο που θέλεις να βρεις αλλά με τίποτε δεν μπορείς να το ταυτοποιήσεις.

Έπαιξες ωραία το ρόλο σου με τους κομπάρσους του ναζισμού δημιουργώντας πρώτα εσύ το δήθεν Άκρο που κατέστειλες για να μην φανεί ότι το πραγματικό Ναζιστικό Άκρο δεν ήταν που μέχρι πριν λίγους μήνες έβαζε υπογραφές υποταγής και παράδοσης με χέρια και με πόδια). Με τις κινήσεις σου φανέρωσες το ένα Άκρο του εμφυλίου που σκάρωσαν οι χρηματοδότες σου και θέλησες να υποστηρίξεις με τόσο πάθος. Το ένα Άκρο, λοιπόν, είστε εσείς. Τώρα ψάχνεις για το άλλο Άκρο και στήνεις ιστορίες ότι θα το βρεις ανάμεσα σε αυτούς που μόνο κουβέντες έμαθαν να κάνουν στην ζωή τους και να συμμετέχουν σε κοινωνικούς αγώνες με πλακάτ στα χέρια. Ψάχνεις μέσα στα πρόβατα να βρεις τον ταύρο που ξέρεις ότι υπάρχει και αυτό σε κάνει να ιδρώνεις.