Ἡ Διαθήκη τῆς Μάνας

Αὐτὴ εἶναι ἡ χειρόγραφη διαθήκη μιᾶς μητέρας, ποὺ κοιμήθηκε στὰ 90 της χρόνια. Ἡ γυναίκα αὐτὴ εἶχε 4 κόρες, 1 γυιὸ καὶ 15 ἐγγόνια. Πεθαίνοντας, δὲν τοὺς ἄφησε παρὰ μόνο τὴν διαθήκη της, ἀνορθόγραφη καὶ κακογραμμένη, πλούσια ὅμως σὲ πνευματικὸ περιεχόμενο:

- Ἀγαπημένα μου παιδιά, (καὶ τοὺς ἀναφέρει ἕναν ἕναν, τὰ παιδιά της, τοὺς γαμπρούς, τὴν νύφη καὶ ὅλα τὰ ἐγγονάκια, 25 ὀνόματα). Σᾶς φιλῶ καὶ σᾶς ἀποχαιρετῶ. Αὐτὸ τὸ γράμμα θὰ τὸ ἀνοίξετε καὶ θὰ τὸ διαβάσετε μετὰ τὸν θάνατό μου...

Η «επανάσταση» των ανδρεικέλων

Τα δωσίλογα ανδρείκελα του 4ου Ράιχ πήραν τα «όπλα» εναντίον των αφεντικών τους στήνοντας μια νέα παράσταση φρενοβλαβούς υποκρισίας και θηριώδους εμπαιγμού μας…
Έχουν εκτελέσει όλα τα «συμβόλαια θανάτου» των μαφιόζων του χρήματος, έχουν διαλύσει ολοκληρωτικά την ελληνική κοινωνία, έχουν σαβανώσει και βάλει στον τάφο τον ελληνικό λαό και «επαναστατούν» για το φτυάρι που θα ρίξει το χώμα στον τάφο…

ΤΩΡΑ ετοιμάζονται να προχωρήσουν και σε κατασχέσεις καταθέσεων, μισθών, συντάξεων, επιδομάτων (που θα τα βαπτίσουν καταθέσεις) και παράλληλα «στασιάζουν» εναντίον της τρόικας και την «απειλούν» ότι δεν θα δεχτούν άλλα μέτρα!!!

Υπέροχη Ελλάδα! (Ακόμα και έτσι…)

Εκκλησίες της Πόλης - Άγιος Νικόλαος Νιχώρι Βοσπόρου

Δήμητρα Αγγελίδου

Κυριακή πρωί στο όμορφο και συννεφιασμένο Νιχώρι Βοσπόρου η εκκλησία του Αγίου Νικολάου καλούσε τον λιγοστό κόσμο που πλέον ζει και εκκλησιάζεται εκεί να έρθει και να συμμετέχει και σε αυτή την Θεία Λειτουργία.

Σε έναν όχι ιδιαίτερα μεγάλο αλλά αρχοντικό ναό, λοιπόν, της κοινότητας του Νεοχωρίου συγκεντρώθηκαν και αυτή τη φορά οι ελάχιστοι πιστοί που βρίσκονται εκεί για να συμμετέχουν με ευλάβεια στο πιο σημαντικό μυστήριο της Εκκλησίας. Με χαρακτηριστική ηρεμία και προσήλωση τελέστηκε το μυστήριο και ο ιερέας π. Αγαθάγγελος Σίσκος, βιβλιοφύλαξ των Πατριαρχείων, μίλησε στο κήρυγμά του για το Ευαγγέλιο της ημέρας ερμηνεύοντας την παραβολή του Χριστού.

Σ' ευχαριστώ...

Είναι ματαιοδοξία το "γράφειν";

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Πολλοί βλέπουν το γράψιμο ως ματαιοδοξία. Αν και δεν διαφωνώ στην καυτηρίαση της ματαιοδοξίας, όπου υπάρχει, ωστόσο δεν μπορώ, από το φόβο μήπως γίνω ματαιόδοξος, να βλέπω παντού ματαιοδοξία και ματαιόδοξους ανθρώπους.

Γιατί δεν είναι το γράψιμο ματαιοδοξία:

1. Γιατί το γράψιμο είναι θεραπεία και καμιά θεραπεία δεν είναι ματαιοδοξία.

2. Γιατί το γράψιμο θεραπεύει την αληθινή ανάγκη της ψυχής για αναγνώριση.

3. Το ότι πολλοί θεωρούν το γράψιμο ματαιοδοξία οφείλεται στο ότι δεν κάνουν τη διάκριση ανάμεσα στην αληθινή ανάγκη της αναγνώρισης και στην ψευδοανάγκη της δημοσιότητας.

Γιατί πιστεύω;

Γιατί πιστεύω; Κοιτάζω μέσα μου, μέσα στις εμπειρίες και στα αισθήματα μου και μολοταύτα δεν βρίσκω καμία απάντηση.

Τι σημαίνει ο Θεός για μένα; Ένας τρόπος να ερμηνεύσω τον κόσμο και τη ζωή; ΟΧΙ!

Πρώτον μου είναι ξεκάθαρο πως αυτή η εξήγηση δεν είναι η πηγή της πίστεως μου σ` αυτόν και δεύτερον πως η πίστη μου στον Θεό δεν «εξηγεί» ορθολογιστικά όλα τα μυστήρια και τα αινίγματα του κόσμου.

Όχι μια και δύο φορές στη ζωή μου έπρεπε να σταθώ στο πλευρό ενός ετοιμοθάνατου παιδιού που έπασχε φρικτά. Και λοιπόν τι; Θα μπορούσα να υπερασπιστώ ή να διακαιολογήσω αυτούς τους πόνους και τον ίδιο το θάνατο «θρησκευτικά» καθώς λένε; ΟΧΙ! Μπορούσα μονάχα να πώ: Ο Θεός είναι εδώ, ο Θεός υπάρχει. Μπορούσα μονάχα να ομολογήσω πόσο αδύνατον είναι να μετρήσουμε αυτή την παρουσία με τις γεμάτες θλίψη γήινες ερωτήσεις μας.