Έχει τύχη η δημοκρατία σήμερα;

Εκείνο που δεν έχουμε υπολογίσει, όσοι θέλουμε περισσότερη δημοκρατία, είναι ότι η ίδια η επιταχυνόμενη δύναμη της παγκοσμιοποίησης, απαιτεί όλο και πιο ισχυρές κεντρικές κυβερνήσεις που να παίρνουν γρήγορα αποφάσεις. Αυτό οδηγεί αναπόφευκτα στην υποβάθμιση του Κοινοβουλίου και φυσικά και της έννοιας της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας στο σύνολό της.

Αυτή η ανάγκη για ισχυρές κυβερνήσεις μέσα στο νέο συγκρουσιακό πολιτικό δίπολο «Παγκοσμιοποίηση – Έθνος», οδηγεί αναπόφευκτα σε δύο πολιτικά στρατόπεδα. Από το ένα μέρος θα έχουμε τις συμβιβασμένες με τις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης παλιές πολιτικοοικονομικές ολιγαρχίες, που γίνονται πλέον νεοταξίτικες και από το άλλο, αριστερά, φασιστικά και εθνικιστικά κινήματα που επανεμφανίζονται και θα ομνύουν είτε στο όνομα του λαού είτε στην προστασία του Έθνους. Όλα αυτά τα ολοκληρωτικά – υπερσυγκεντρωτικά κινήματα επανεμφανίζονται πάλι, γιατί ταιριάζουν απόλυτα με την ανάγκη ισχυρής εκτελεστικής εξουσίας και υπόσχονται προστασία των λαών. Δυστυχώς όμως, ενώ θα ισχυρίζονται ότι μάχονται για το λαό, στην ουσία θα εκτελούν κι αυτά τις εντολές των νεοταξιτών της διεθνούς ελίτ.

Αλήθειες

Αλήθειες που σαν έχω κλείσει
μεσ’ στα κατάβαθα του νου,
- αχτίδες από κάποια δύση
φωτοπλημμύριστου ουρανού,

Η μητέρα των εξαρτήσεων!

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αποκάλυψε κάτι που όλοι ξέρουμε και ουδείς (πολιτικός) παραδέχεται: Πόσο εθιστική είναι η καρέκλα.

Ξέρετε τι είναι το «Δίκτυο για τη μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη»; Οχι; Ελάτε τώρα... καμώνεστε τους ανήξερους. Μη μετράτε τα δάχτυλά σας προσπαθώντας να δικαιολογήσετε την ανοίκεια και ασυγχώρητη αδιαφορία σας για έναν «θεσμό» που είναι ικανός να αλλάξει οριστικά και αμετάκλητα τον παγκόσμιο χάρτη - από κανονικός και έγχρωμος να γίνει μια ωραιότατη ασπρόμαυρη φωτοτυπία. Αυτό το «δίκτυο» είναι οργάνωση της Αννας -XEROX- Διαμαντοπούλου, η οποία αφού «μόρφωσε» τα Ελληνόπουλα είπε να διαμορφώσει κλίμα και στην Ευρώπη. Εκτός Βουλής, εντός κι εκτός της πασοκάρας, εντός κι εκτός πολιτικής είναι η γυναίκα κι έχει άφθονο ελεύθερο χρόνο. Αντί να διαβάζει συνταγές για μουσακά (την τηγανίζεις τη μελιτζάνα ή την ψήνεις μόνο στο φούρνο;), αντί να βλέπει Κωστόπουλο στο MEGA, Λιάγκα στον Antenna και Λιακόπουλο στα τοπικά κανάλια, είπε να κάνει μια δεξαμενή σκέψης, ένα «θινκ τανκ», που λέμε και στα γκρεκάνικα. Οταν βλέπεις τις Διαμαντοπούλου να σχηματίζουν «θινκ τανκς», δεν απέχεις πολύ από το να δεις κανονικά τανκς να παρκάρουν έξω από τη Βουλή - χωρίς να υπάρχει η δέουσα αφορμή (εθνική επέτειος, παρέλαση κ.λπ.).

Πώς μπόρεσαν οι Αγιοι μάρτυρες να υποφέρουν τόσο πόνο και τόση κακουχία;

Επισκέφτηκε κάποτε το Γέροντα Παΐσιο ένας γνωστός του, ήταν καθηγητής της Αθωνιάδος Σχολής, ό οποίος είχε ένα έντονο προβληματισμό σχετικά με την αντοχή των μαρτύρων της Εκκλησίας μας:

Πώς μπόρεσαν να υποφέρουν τόσο πόνο και τόση κακουχία; Ρώτησε το Γέροντα, για το θέμα αυτό κι εκείνος του απάντησε με δυο ωραιότατα παραδείγματα, στα όποια φαίνεται ή μεγάλη δύναμη της αγάπης:

«Ή αγάπη πούχαν στο Χριστό τους έδινε τη δύναμη. Οι μάρτυρες αγαπούσαν πολύ το Χριστό, με αγάπη, που καίει και αυτή τούς έκανε να μη νιώθουν πόνο. Να σου πω δύο περιστατικά για να καταλάβεις. Μια φορά είχε πιάσει φωτιά ένα σπίτι και ήταν μέσα τα παιδάκια.

Πιο βλάκας κι απ’τον ΓΑΠ!!!!!!!

4 χρόνια εξαθλίωση, 5000 αυτοκτονίες, εκατομμύρια άνεργοι και υποαπασχολούμενοι, χιλιάδες νεομετανάστες, κατασχέσεις πρώτων κατοικιών, αλλά ο ηλίθιος υπόσχεται δωρεάν wifi σε όλη την χώρα!

Φάτε τον στην μούρη κομματόσκυλα. Σας αξίζει ένας αρχηγός πιο βλάκας κι απ’τον ΓΑΠ! Κι όσο δεν αντιδρά ο κόσμος αυτοί οι πολιτικοί του αξίζουν!!!!

Γενικοάνθρωποι

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Βλέπετε εμείς δεν ξέρουμε πού ζει το ζωντανό "τώρα", τί είναι και πώς ονομάζεται... δεν ξέρουμε πού ν' ακουμπήσουμε, από πού να πιαστούμε, τί ν' αγαπήσουμε και τί να μισήσουμε, τί να εκτιμήσουμε και τί να περιφρονήσουμε! Εμείς ακόμα κι αυτό το ότι είμαστε άνθρωποι το βαρυόμαστε - το ότι είμαστε άνθρωποι με πραγματικό χωριστό κορμί και αίμα. Ντρεπόμαστε γι' αυτό, το θεωρούμε αίσχος και πασχίζουμε να γίνουμε κάτι απίθανοι γενικοάνθρωποι." (Ντοστογιέφσκι, Το Υπόγειο)

Πέρασαν τρεις δεκαετίες και περισσότερο για να καταλάβω τί είναι γενικοάνθρωπος. Τώρα, με την ιστορία μου αυτή, μέσα σε μερικές γραμμές, προσπαθώ να μεταδώσω την εμπειρία μου στον αναγνώστη που τυχόν τον ενδιαφέρει, ώστε να υπερασπιστεί το μοναδικό πρόσωπο που ενδεχομένως είναι ακόμα.

Ποιοι είναι οι εγκληματίες;

Δημήτριος Νατσιός Δάσκαλος Κιλκίς - Θεολόγος

«Θε μου τι λέπομεν στις μέρες μας» Στρατηγός Μακρυγιάννης

Το ίδιο αναφωνούμε κι εμεί στις μέρες μας. Θεέ μου τι βλέπουμε!!

«Να δούμε ακόμα πού θα φτάσουμε! Δεν αφήσαμε βρωμιά, δεν αφήσαμε σιχαμένη πράξη, που να μην κάνουμε, δεν αφήσαμε πονηρό διαλογισμό που να μην τον πούμε ή να μην τον γράψουμε με την μεγαλύτερη αδιαντροπιά. Ξεχαλινωθήκαμε πια ολότελα. Ποτέ ο άνθρωπος δεν είχε φτάσει ούτε στην μισή αναισθησία και σιχαμένη παραμόρφωση, απ’ όσο έφτασε σήμερα…». (Φ.Κόντογλου, «Μυστικά Άνθη», εκδ. «Αστήρ», σελ. 31).