Οὗτος παρίστησι τοὺς ὀκνηρούς τε καὶ ἀμελεῖς καὶ τοὺς ἐν ματαιοπραγίαις διάγοντας κἀντεῦθεν ὑστερουμένους

ή, παρακαλώ, τα σύκα σύκα, και την σκάφη σκάφη

iene.gr

Άλλος δρόμος από το λαό στο ΔΡΟΜΟ δεν υπάρχει…

Συνεχίζεται με αμείωτη ένταση το θέατρο της «σθεναρής» διαπραγμάτευσης ανάμεσα στην κυβέρνηση και την τρόικα!!!
Η αρχιδωσίλογη κακουργία (Βενιζέλος) λεονταρίζει δηλώνοντας ότι προτιμάει να πέσει η κυβέρνηση παρά να …συμφωνήσει με την τρόικα, δηλαδή παρά να ψηφίσουν τα συμφωνηθέντα!!!
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο νέος Μητσοτάκης (έχει διδαχτεί τέλεια από τον πατέρα του). Δήλωσε και αυτός ότι «αν είναι να πέσει η κυβέρνηση, ας πέσει μαχόμενη»!!!

Οι προπαγανδιστικές μήτρες του καθεστωτικού δωσιλογισμού (ΜΜΕ) …αμύνονται και αυτές «σθεναρά». Η «τρόικα το παράκανε μας λένε» και θέτουν …απαραβίαστες «κόκκινες γραμμές»: Πάντα πριν από κάθε νέα συμφορά χαράσσονται «κόκκινες γραμμές», για να παραβιαστούν…

Πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για τον σημερινό ελληνικό πολιτισμό;

Ίσως πολλοί να αισθάνονται υπερήφανοι για τον σημερινό πολιτισμό μας και ειδικότερα για τη δημοκρατία μας, για τους νόμους μας και γενικότερα το νομικό μας σύστημα. Κάνουν όμως λάθος. Τίποτα από αυτά δεν είναι ελληνικό. Είναι όλα εισαγόμενα.

Κατ’ αρχήν ο υπέρτατος νόμος του κράτους, δηλαδή το Σύνταγμα είναι ξενόφερτο. Αντιγράφει το αγγλοσαξωνικό ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα. Εισάγει την αντιπροσωπευτική ολιγαρχική δημοκρατία που λειτουργεί στην ουσία μόνο μεταξύ των κομματικών ελίτ. Το σύστημα αυτό είναι παντελώς άσχετο και ακατάλληλο για την ελληνική φιλελεύθερη νοοτροπία και τον πόθο για δημοκρατική συμμετοχή των Ελλήνων στη λήψη αποφάσεων. Το ισχύον Σύνταγμα είναι αποκλειστική αρμοδιότητα της κλειστής κάστας του πολιτικού προσωπικού και δεν αφορά τον λαό, ο οποίος όμως υφίσταται τις συνέπειες. Ο λαός δεν συμμετείχε στην κατάρτισή του, ούτε μπορεί να προκαλέσει ή να συμμετάσχει στην αναθεώρησή του.

Το τέμενος και οι… τεμενάδες του κ. υπουργού

Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

Το 1985 εκοιμήθη μια προγιαγιά μου, εκατό χρονών, μητέρα της γιαγιάς μου. Είχε γεννηθεί το 1890 περίπου στον Μοσχοπόταμο Πιερίας, δηλαδή, όταν ακόμη η Μακεδονία βίωνε την «θαυμαστή τάξη», όπως θα έλεγε και η χαριτόβρυτος κ. Ρεπούση, της Τουρκοκρατίας. Ο Μοσχοπόταμος, η Δρυάνιστα όπως λεγόταν τότε, ήταν κεφαλοχώρι, γι’ αυτό είχε και σταθμό Τούρκων χωροφυλάκων, τους ζαπτιέδες ή νιζάμηδες όπως τους έλεγαν, με αποστροφή, οι παππούδες μας.

Γιέ μου πού πας; - Μάνα θα πάω για εργολάβος...

"Ξεπαγώνουν" τα δημόσια έργα οδοποιίας!
Με κοντά 2 δις ευρώ χρηματοδοτούνται εκ νέου οι εργολαβικές εταιρείες για να προχωρήσουν τα σταματημένα έργα!

Κατασκευάζονται επίσης κάμποσοι νέοι σταθμοί διοδίων...
Από κοντά, αυξάνονται κατά 60% περίπου τα διόδια, για να σιγουρευτούν ότι πάλι ο κοσμάκης θα την πληρώσει, και για να σιγουρευτούν επίσης ότι οι "εθνικοί" και άλλοι εργολάβοι δεν θα χάσουν στα σίγουρα, ώστε...
...να μπορούν να συντηρούν τα κανάλια τους, για να συνεχίσουν να στηρίζουν τις μνημονιακές κυβερνήσεις!

Μή φοβᾶσαι τόν καρκίνο!

Ἰησοῦς Χριστός,
ὁ γιατρός τῶν ψυχῶν
καί τῶν σωμάτων ἡμῶν!

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, λένε ὅτι ὁ Θεός δίνει τίς ἀρρώστειες τοῦ σώματος γιά τήν ὑγεία τῆς ψυχῆς!

Γι’ αὐτό χωρίς γογγυσμό, ἀλλά μέ εὐχαριστία καί δοξολογία, πρέπει νά τίς ἀντιμετωπίζουμε ὡς φάρμακα τῆς αἰωνίου ψυχῆς μας.
«Παιδεία Κυρίου ἀνοίγει μου τά ὦτα, ἐγώ δέ οὐκ ἀπειθῶ οὐδέ ἀντιλέγω.» (Ἡσ. 50,5)

Ὁ μακαριστός Γέροντας Πορφύριος ἔλεγε:

«Αἰσθάνομαι τήν ἀσθένεια ὠς ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ». (Βίος καί Λόγοι, σελ. 471 Περί ἀσθενείας).
«Εὐχαριστῶ τόν Θεό, πού μοῦ ἔδωσε πολλές ἀρρώστειες. Πολλές φορές τοῦ λέω: Χριστέ μου, ἡ ἀγάπη Σου δέν ἔχει ὅρια! Τό πῶς ζῶ εἶναι ἕνα θαῦμα. Μέσα στίς ἄλλες μου ἀρρώστειες ἔχω καί καρκίνο στήν ὑπόφυση. Δημιμουργήθηκε ἐκεῖ ὄγκος πού μεγαλώνει καί πιέζει τό ὀπτικό νεῦρο. Γι’ αὐτό τώρα πιά δέν βλέπω. Πονάω φοβερά. Προσεύχομαι, ὅμως, σηκώνοντας τό Σταυρό τοῦ Χριστοῦ μέ ὑπομονή».

Ο φίλος μου, ο μάστορας του ξύλου

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Ο φίλος μου, ο μάστορας του ξύλου, ο μακαρίτης ο Κώστας Γαζής, ήταν γόνος οικογενείας μαραγκών. Μεγάλωσε με τη μυρουδιά του ξύλου και τα πρώτα παιχνίδια του ήταν τα ξύλα και τα πριονίδια, στο πατρικό του σπίτι, στη Δεσκάτη, αντίκρυ στον Άγιο Αθανάσιο.

Λένε ότι οι κλίσεις των παιδιών δημιουργούνται πιο πολύ με την αίσθηση της όσφρησης παρά με οποιαδήποτε άλλη αίσθηση. Ούτε η όραση γεννά την κλίση, ούτε η ακοή, ούτε καμιά άλλη αίσθηση, όσο η αίσθηση της όσφρησης.

Αν θέλεις ο γιος σου πχ. να αγαπήσει το βιβλίο, όπως ήθελα εγώ, να του βάζεις, από μικρό, βιβλία κοντά του, για να μυρίζει το τυπωμένο χαρτί. Να είσαι σίγουρος ότι το παιδί σου με τον απλό αυτό τρόπο, θα αγαπήσει το βιβλίο πάνω από όλα.