Όλο το μυαλό μας πήγε στα πόδια... του Σαμαρά

Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

Είναι ξέσπασμα πατριωτισμού ή εκτόνωση της λαϊκής απελπισίας και φρίκης που προκαλούν η δυστυχία και οι οικονομικοπολιτικές αχρειότητες των κυβερνήντων; «Ελλάς! ολέ! ολέ! Δεν σταματώ να τραγουδώ ποτέ! Ελλάς ολέ! ολέ!», τραγουδά, εν χορώ, η πιτσιρικαρία στις γειτονιές. Και οι γονείς τους «ψήλωσαν ένα μπόι» εξ αιτίας του θριάμβου της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου. Και το 2004 πάλι «μεγάλες στιγμές» βιώναμε. Ξεδιπλώθηκαν σημαίες στα μπαλκόνια, αποτυπώθηκε το σύμβολο σε μπλουζάκια, ζούσαμε το «έπος» της Πορτογαλίας. Το ερώτημα παραμένει: Είναι υγιής η ταύτιση της ποδοσφαιρικής ομάδας με το έθνος; Είναι «ξέσπασμα» ή παραλήρημα οι φρενήρεις ενθουσιασμοί;

Η τουριστικοποίηση της Ελλάδας

Ερυθρόμορφος κρατήρας
του 5ου αιώνα π.Χ. με τον
Γανυμήδη να σερβίρει τον Δία.

«Με τον αριθμό ρεκόρ των 19.000.000 αφίξεων φλερτάρει πλέον ο ελληνικός τουρισμός, καθώς σε αρκετούς εξαιρετικά δημοφιλείς προορισμούς οι ξενοδόχοι έχουν ήδη διαθέσει το 90% των δωματίων τους για τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, ενώ τα μηνύματα από το εξωτερικό ‘δείχνουν’ επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου ως τις αρχές Νοεμβρίου».
Γεράσιμος Κοντός, «κυριακάτικη δημοκρατία», 15/6/2014, σελ. 52

Έπειτα από τόσες χιλιάδες χρόνια διαδρομής στα μονοπάτια της Ιστορίας, οι Έλληνες έφτασαν στο σημείο να δικαιολογούν την πνευματική, οικονομική και πολιτική υποτέλεια της πολιτικής τάξης τους με την επίκληση του «Ξένιου Δία» ως πρόφαση για τον «κερδώο Ερμή». Πάντα μια αναφορά στα θεία και σε κάτι ανώτερο από την βαρεία ύλη μπορεί να απαλύνει τις εντυπώσεις μιας οδυνηρής κατάστασης. Ωστόσο, αν και οι εντυπώσεις δύνανται να λειανθούν όταν το ξύδι βαφτίζεται «γλυκάδι», αλλά η ουσία παραμένει απαράλλαχτη. Το ξύδι είναι ξύδι. Η εγχώρια παραγωγή υλικών και πνευματικών αγαθών βρίσκεται στο ναδίρ την ίδια στιγμή που η αμέλεια, η κακή πρόθεση και η ροπή στα εύκολα των επικεφαλής του συλλογική βίου, οδηγούν το έθνος στην εθελοδουλεία. Ο τουρισμός, είναι μεν προσοδοφόρος σε οικονομικό επίπεδο, αλλά δεν γίνεται να αποτελέσει πρότυπο ανάπτυξης μιας ισχυρής και ακμάζουσας χώρας.

Ελληνική κοινωνία. «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω»;

Η ελληνική κοινωνία υπέστη πλήρη διάρρηξη του κοινωνικού της ιστού. Σε μια κατάσταση που έχει ξεφύγει πλέον πέρα από κάθε έλεγχο, οι ισχυρότερες εξουσιαστικά ομάδες επιβάλουν ωμά τα οικονομικά συμφέροντά τους, αδιαφορώντας για τις ασθενέστερες, τις οποίες καταδικάζουν να σηκώσουν κι άλλα βάρη. Χάθηκε κάθε έννοια κοινωνικής αλληλεγγύης και κοινωνικής συνοχής, που ήταν απαραίτητα προκειμένου να ξεπεράσουμε όλοι μαζί τη χρεοκοπία της χώρας.

Έτσι οι ισχυρότερες ομάδες (κρατικοδίαιτοι ολιγάρχες, πολιτικοί, δικαστές, ένστολοι κ.λ.π.) είναι οι κοινωνικές ομάδες που έχουν την δύναμη και την εξουσία να προστατέψουν τα συμφέροντά τους και να πάρουν πίσω τις απώλειές τους. Κάποιες αδικίες που προκάλεσαν τα μνημόνια και αφορούν αυτές τις ομάδες, κρίνονται αντισυνταγματικές και επανορθώνονται και κάποιες άλλες που αφορούν δυστυχείς Έλληνες, κρίνονται συνταγματικές και ισχύουν.

Αισθησιασμός και ειδωλολατρία

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Αισθησιασμός ή αισθησιοκρατία και ειδωλολατρία, κατά βάθος είναι το ίδιο πράγμα. Ως αισθησιασμό εννοούμε στη ζωή την έξαρση του ερωτικού πάθους και ως θεωρία (αισθησιαρχία) εννοούμε τη γνώση μέσω των αισθήσεων ως τη μόνη γνώση. Σύμφωνα με τη θεωρία της αισθησιαρχίας η γνώση προέρχεται από τις αισθήσεις και τα μόνα όντα που μπορεί να συλλάβει ο άνθρωπος είναι τα αισθητά δεδομένα.

Τόσο ο αισθησιασμός όσο κι η ειδωλολατρία, στην πραγματικότητα χρησιμοποιούν την ηδονή ως μέσον καταλλαγής και εξευμενισμού του φόβου και ειδικά του φόβου του θανάτου, που κρύβεται πίσω από το άγχος και αγωνία για την αυτοσυντήρηση και την επιβίωση.

Κουφοντίνας: Τρόμο-θεάματα για αμερικανάκια…

Μετά το σήριαλ με τον Ξηρό, όπου πάλι η Αντιτρομοκρατική τον «ακούμπησε», αλλά τους …ξέφυγε, ακολούθησε μια άλλη κακόγουστη θεατρική παράσταση: Η παρουσίαση του βιβλίου του Κουφοντίνα!!!
Ο χώρος της παράστασης: Αμφιθέατρο της Νομικής
Πρωταγωνιστές:

α) Κουφοντίνας, τηλεφωνικά(!!!) από τις φυλακές…
β) Χόρχε Σαμπάλσα, πρώην μέλος των Τουπαμάρος (ήρθε από την Ουρουγουάη).
γ) Μάουρο Φεράρι, πρώην (και εσαεί, όπως δήλωσε ο ίδιος) μέλος των Ερυθρών Ταξιαρχιών (ήρθε από Ιταλία)!!!
δ) Η Αγγελική Σωτηροπούλου και ο επιμελητής του βιβλίου Νίκος Γιαννόπουλος (ο γνωστός Γιαννόπουλος)!!!

Η "πολιτική" μας στην ενέργεια, τις αερομεταφορές, και τα ...κουφώματα: Βάστα Ρόμελ!

koutipandoras.gr

Στην Ελλάδα έχουμε πολύ περίεργη "πολιτική".

Έχουμε π.χ. πολιτική για ...κουφώματα. Θυμάστε τότε που ο Μανιάτης είπε ότι τα μόνα καλά κουφώματα ήταν τα ξύλινα (και τα πλαστικά) και όχι τα αλουμινιένια; Τότε, το 2010, είχε αντιδράσει ο Σύνδεσμος Αλουμινάδων (οι τύποι που σας έβαζαν κουφώματα αλουμινίου) και ο Μανιάτης πήγε να το μαζέψει. 4 χρόνια αργότερα βέβαια, η πιάτσα γέμισε μαγαζάκια που πουλάνε ξύλινα και πλαστικά κουφώματα απ' ευθείας εισαγωγή από την Γερμανία. Πεθαμένη η αγορά, αλλά εάν ποτέ αναστηθεί, και για όσο κουνιέται, η μόνη Ελληνική "συμβολή" στα κουφώματά σας θα είναι ο Αλβανός που θα κάνει την τοποθέτηση του Γερμανικού προϊόντος. Και δεν έχω κάτι εναντίον των Γερμανών ή των Αλβανών, μερικοί από τους καλύτερους φίλους μου είναι Γερμανοί και Αλβανοί.

Η κατά Μίλαν Αποκάλυψη

Η γιορτή της ασημαντότητας

Δεκατρία χρόνια από το τελευταίο του μυθιστόρημα, την Άγνοια, ο Κούντερα επανέρχεται με ένα καινούριο μυθιστόρημα, που συνοψίζει θαυμαστά ολόκληρο τον μυθιστορηματικό του κόσμο, σε μια γιγάντια, ανατρεπτική φάρσα.

Στον Κήπο του Λουξεμβούργου, με φόντο τα αγάλματα βασιλισσών και καλλιτεχνών μιας παλιάς Γαλλίας, σημερινά πρόσωπα ζουν ή αφηγούνται τις μεγάλες-μικρές ιστορίες τους, πραγματικές και φανταστικές, σε μια περίτεχνα ενορχηστρωμένη φούγκα όπου η μία εποχή περνάει και χάνεται μέσα στην άλλη:

Η κατά Μίλαν Αποκάλυψη, με το γνωστό, δαιμονικό του χιούμορ και τον πικρό σαρκασμό, που αποδραματοποιεί το ανθρώπινο δράμα.