Ἀσάλευτο θεμέλιο

Φώτης Κόντογλου

Σήμερα νομίζεται καλὸς σὲ ὅλα, ὅποιος εἶναι ἀδιάφορος, ὅποιος δὲν νοιάζεται γιὰ τίποτα, ὅποιος δὲν νιώθει καμιὰ εὐθύνη. Ἀλλιῶς τὸν λένε σωβινιστή, τοπικιστή, μισαλλόδοξο, φανατικό. Ὅποιος ἀγαπᾶ τὴν χώρα μας, τὰ ἤθη καὶ ἔθιμά μας, τὴν παράδοσή μας, τὴν γλώσσα μας, θεωρεῖται ὀπισθοδρομικός. Οἱ ἀδιάφοροι παιρνοῦν γιὰ φιλελεύθεροι ἄνθρωποι, γιὰ ἄνθρωποι ποὺ ζοῦνε μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς μας, ποὺ ἔχουν γιὰ πιστεύω τὴν καλοπέραση, τὸ εὔκολο κέρδος, τὶς εὐκολίες, τὶς ἀναπαύσεις, κι ἂς μὴν ἀπομείνῃ τίποτα ποὺ νὰ θυμίζῃ σὲ ποιὸ μέρος βρισκόμαστε, ἀπὸ ποὺ κρατᾶμε, ποιοὶ ζήσανε πρὶν ἀπὸ μᾶς στὴν χώρα μας. Ἡ ξενομανία μᾶς ἔγινε τώρα σωστὴ ξενοδουλεία, σήμερα περνᾶ γιὰ ἀρετή, κι ὅποιος ἔχῃ τούτη τὴν ἀρρώστεια πιὸ βαρειὰ παρμένη, λογαριάζεται γιὰ σπουδαῖος ἄνθρωπος.

Ποιος αλλοτρίωσε το γούστο του κοινού

«Ποιος, πότε και πώς αλλοτρίωσε το γούστο ενός κοινού που πριν από 40 χρόνια άκουγε Χατζιδάκι και Θεοδωράκη, έβλεπε Κουν και Μινωτή, απολάμβανε τις έξι λαϊκές ζωγραφιές με σκηνικά Μόραλη και χορογραφία Ραλλούς Μάνου, διάβαζε την τριλογία του Βασιλικού, αποθέωνε τον Γιάννη Χρήστου σε έργα όπως Η κυρία με τη στρυχνίνη, έβλεπε την Αναπαράσταση του Αγγελόπουλου…»

Έτσι στηθοκοπιόταν ο κ. Κ. Γεωργουσόπουλος (ΚΓ) πριν από μερικά χρόνια (Τα Νέα 21.7.08), σ’ ένα άρθρο όπου προάσπιζε την παράδοση απέναντι σε κάποιον που ασέβησε προς τον Ροντήρη του. Και κατακεραύνωνε έτσι το θύμα του που «δεν έχει ακούσει τίποτα για την ελληνική δημοτική μουσική που ενέπνευσε τον Μπέλα Μπάρτοκ, τον Ρίμσκι-Κόρσακοφ και τον Σαιν-Σανς, αλλά και τον Δημ. Μητρόπουλο, τον Σκαλκώτα, τον Ι. Ξενάκη και τον Γιάννη Χρήστου»!

Πρέπει να πανηγυρίσουμε κι εμείς;...

Τώρα που κέρδισε στο Μουντιάλ η Γερμανία, πρέπει να το γιορτάσουμε κι εμείς;
Δηλαδή στις πολυεθνικές, όταν έχει εθνική γιορτή η "μητρική" εταιρεία, είναι αργία και για τις "θυγατρικές";

Δυσεπίλυτο πρόβλημα το οποίο απασχολεί από χθες το βράδυ τον "πρωθυπουργό",
...ο οποίος έχει εξαφανιστεί προσπαθώντας να επικοινωνήσει με το αφεντικό-Μέρκελ, προκειμένου να πάρει σχετικές οδηγίες!
Η αφεντικίνα όμως δεν σηκώνει το τηλέφωνο, γιατί τα έχει ψιλοπάρει με τον Αντωνάκη, που φέρεται να σκίζει τα μνημόνια κάθε μέρα, μέρα τη μέρα, φύλλο το φύλλο,
...και που κοινοποίησε την πρόθεσή του να ζητήσει παράταση αποπληρωμής του χρέους για άλλα 50 με εκατό χρόνια, ώστε να είναι σίγουρος ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να απελευθερωθεί για τις επόμενες τέσσερεις γενιές!

Ποιος θα αποπληρώσει δάνειο για ένα υποτιμημένο ακίνητο;

Σύμφωνα με τα ίδια τα στοιχεία των ελληνικών τραπεζών, τα ληξιπρόθεσμα μόνο δάνεια, τα οποία έπαψαν να εξυπηρετούνται (κόκκινα δάνεια), ανέρχονται περίπου σε 77 δισεκατομμύρια.

Το γεγονός αυτό αποτελεί, για μεν τις τράπεζες μία βόμβα στα θεμέλια του τραπεζικού συστήματος, η οποία μπορεί να εκραγεί ανά πάσα στιγμή, για δε τους δανειολήπτες ένας δια βίου βραχνάς, δεδομένου ότι η υποχρέωση του δανειολήπτη δεν λήγει ούτε με τον πλειστηριασμό του υποθηκευμένου ακινήτου, εφόσον δεν ικανοποιηθεί πλήρως η τράπεζα.

Ηνωμένα Ελληνικά Καρμιράτα

Προσέξτε το τρομαγμένο βλέμμα της
κυρίας που κάθεται δίπλα στον ΓΑΠ.

Οι εμπειρίες από τις μικροαστικές συγκοινωνίες, που μπορούν και πρέπει να γραφτούν, ίσως να ξεπερνούν σε αριθμό τα πολιτικά σκάνδαλα...

Είσαι στο βαγόνι του τρένου. Προσπαθείς να μαζέψεις τα κομμάτια σου από τον ουρανό που έπεσε να σε πλακώσει με την φρικιαστική εφτάρα που μάζεψε η αγαπημένη Βραζιλία από τους απογόνους του Αλάριχου. Το στόμα τσαρούχι. Ο καφές με γεύση μουρουνόλαδου. Το νερό ποτάσα. Ο ύπνος ταραγμένος. Εφιάλτες. Ζέστη. Πας στη δουλειά και δεν θέλεις να ακούς θόρυβο. Ακόμα και το θρόισμα των φύλλων ηχεί ενοχλητικό, απωθητικό, κομπρεσέρ. Οι τζίτζικες σε εκνευρίζουν σαν να μιλάει ο Σημίτης. Θέλεις σιωπή και μια ήσυχη γωνιά να κλάψεις (εσωτερικά, όχι φανερά, μην χαρούν και οι οχτροί σου). Ώστε υπέστης τέτοιο χουνέρι από την μπάλα; Το τόπι; Ναι! Γιατί όχι; Ο καθένας κουβαλάει τον σταυρό του. Άλλοι μεγαλύτερο, άλλοι μικρότερο – όποιον αντέχει ή δεν αντέχει έκαστος. Και μερικοί δεν μπορούν να βλέπουν Τεύτονες να προελαύνουν. Σχωρνάτε μας, έχουμε ιδιοτροπίες...

Οι λαοί δυστυχούν

Λαρισινά δοκίμια, Μ.Ε.Λαγκουβάρδου

Οι Κινέζοι, ως πρακτικός λαός, πιστεύουν πως «οι λαοί δυστυχούν, όταν οι άρχοντες δεν αγαπούν το λαό». Η αγάπη των αρχόντων φαίνεται στην αγάπη τους στους νέους. Όταν οι άρχοντες αγαπούν το λαό η Παιδεία βασίζεται στη μόρφωση και στη δικαιοσύνη και όχι στις «ξερές» γνώσεις. Στις γνώσεις βασίζεται η Παιδεία κι η οικονομία της πυραμίδας του πλούτου, στην οποία οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι κι οι φτωχοί φτωχότεροι;

Ο Κύριός μας Ιησούς λέει προς τους Μαθητές Του «Οι άρχοντες κατεξουσιάζουν τους λαούς» Μεγάλο ποσοστό των νέων βιώνει το καταλυτικό συναίσθημα της ανεργίας. ΟΙ άνεργοι νέοι αδυνατούν να αναπτύξουν την δημιουργική τους δύναμη στην υπηρεσία των άλλων. Νιώθουν ότι δεν τους χρειάζεται κανείς και εγκαταλείπουν τον εαυτό τους ή φεύγουν όταν μπορούν στην ξενιτιά.

Το πολιτικό σκηνικό …τρελάθηκε!!!

Πολλά γεγονότα σημαδιακά συσσωρεύονται και …σκηνοθετούνται μέσα στις καυτές ημέρες του Ιούλη. Ο μήνας αυτός είναι «προνομιούχος» στην ελληνική πολιτική ιστορία: Μήνας πραξικοπημάτων, ιλαροτραγωδιών, πολιτικών συνωμοσιών και παιχνιδιών…
Αυτός, όμως, ο Ιούλιος συνθέτει τον …παραλογισμό της ολοκληρωτικής καθεστωτικής παρακμής, γεγονότα φαινομενικά ασύνδετα, αλλά ενιαία στη βάση τους…

Γεγονότα που σηματοδοτούν το ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ της κυβερνητικής κατάρρευσης, το ανεξέλεγκτο της σήψης των κομμάτων, το ανεξέλεγκτο της πολιτικής φρίκης…

Το πολιτικό σκηνικό, το κατοχικό αυτό σκηνικό, μοιάζει να έχει …απογειωθεί και …τρελαθεί…