Τρόμος και θάνατος, όχι «συνωστισμός» σύμφωνα με τον ανταποκριτή της εποχής Έρνστ Χεμινγουέι

Έρνεστ Χέμινγουέι: “Στην προκυμαία της Σμύρνης”
Η Μικρασιατική Καταστροφή όπως την έζησε και την κατέγραψε ο μεγάλος Νομπελίστας

«Το χειρότερο, είπε, ήταν οι γυναίκες με τα νεκρά παιδιά. Δε μπορούσαμε να τις πείσουμε να μας δώσουν τα πεθαμένα παιδιά τους. Είχαν τα παιδιά τους, νεκρά ακόμα και έξι μέρες, αλλά δεν τα εγκατέλειπαν. Δε μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα. Τελικά έπρεπε να τους τα πάρουμε με τη βία.»
(Από τη συλλογή διηγημάτων του με το γενικό τίτλο «Στην προκυμαία της Σμύρνης»).

Η δομή του ιδιωτικού χρέους και οι τράπεζες… Που πήραν δημόσιο χρήμα “αέρα”!

ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ στην ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!

1) Χρέος που δάνεισαν άμεσα τα κράτη της ΕΕ στην Ελλάδα, ύψους 53,9 δισεκ. ευρώ

2) Χρέος μέσω των δανείων του ΔΝΤ στην Ελλάδα στα 30,1 δισεκ. ευρώ.

3) Χρέος μέσω δανείων του EFSF στην Ελλάδα στα 139,9 δισεκ. ευρώ.

4) Ομόλογα έκδοσης Ελλάδος που κατέχουν ξένοι ιδιώτες περίπου 20 δισεκ. σε ευρώ και άλλα νομίσματα και swaps.

Μην απελπιζόμαστε, αυξάνονται οι οφειλέτες προς το κράτος.

Μόνο από την 1η Ιανουαρίου 2013 έως και τον Ιούλιο του 2014 τα ληξιπρόθεσμα χρέη των πολιτών προς την εφορία (που έχουν συσσωρευτεί) φτάνουν τα 15,24 δισ. Ευρώ, σύμφωνα με στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων. Μόνο τον Ιούλιο 2014, τα χρέη αυξήθηκαν κατά 1,29 δις ευρώ. Τα δε συνολικά ληξιπρόθεσμα χρέη ανέρχονται στο δυσθεώρητο ύψος των 68 δις ευρώ!!!

Ταυτόχρονα, μέσα στον Ιούλιο οι οφειλέτες αυξήθηκαν κατά 172.000, φτάνοντας συνολικά τα 2.428.233 άτομα. Προφανώς μέσα σ' αυτούς δεν είναι συνταξιούχοι, αλλά οι πιο παραγωγικές τάξεις. Εννοείται πως η κατάσταση θα χειροτερεύσει με τον ΕΝΦΙΑ για όλους πλέον.

Από το (τέως πυρηνικό) Βέλγιο στην (φουλ ανθρακική) Κίνα, και ένα κουϊζ για τον Δόκτορα Τ

online.wsj.com

Μετά από ρωγμές που βρέθηκαν και από διαρροές λαδιών (που ακούστηκε ότι ήταν από δολιοφθορά), το Βέλγιο θα είναι μείον 3 γιγαβάτ (3.000 μεγαβάτ) από το σύνολο των 5,7 πυρηνικών GW, τον ερχόμενο χειμώνα. Μετά την Γαλλία, το Βέλγιο είναι (ήταν) η πιο πυρηνική χώρα στην ΕΕ. 50% του ρεύματος στο Βέλγιο είναι από πυρηνικά. Με τα μισά κλειστά, θα ψάχνουν για ρεύμα. Τι κάνεις όταν δεν έχεις ρεύμα; (Μας αφορά αυτό το ερώτημα). Το Βέλγιο θα ζητήσει περικοπές από τους καταναλωτές και την βιομηχανία, και θα ψάχνει για εισαγωγές από την πυρηνική Γαλλία και δεν θυμάμαι από τι, στην Ολλανδία. Κοινώς, χαιρετίσματα στο Βέλγιο. Και στην Γερμανία. Η εμμονή αυτών των συμπλεγματικών τύπων με την αποτελεσματικότητα σημαίνει ότι όλα θα είναι στο όριο και κάτι να πάει στραβά, θα καταρρεύσουν όλα μαζί. Εκτός πια κι να περικοπεί η ζήτηση και στην Γαλλία και τελικά ΟΛΟΙ δουλεύουν για τους Γερμανούς. Μήπως άκουσε κανείς εάν έχει ...προβλήματα η Γαλλία; Καλό αυτό, θα περισσεύει ρεύμα για ...εξαγωγές.

Μαγειρική τέχνη

Μόσχος Λαγκουβάρδος

Η μαγειρική είναι τέχνη και όπως κάθε τέχνη, χωρίς αγάπη δε γίνεται.
Οι μητέρες μας αγαπούσαν την μαγειρική, γιατί αγαπούσαν αυτούς για τους οποίους μαγείρευαν, αλλά και γιατί ένιωθαν τη χαρά της δημιουργίας. Γνώριζαν πότε ένα φαγητό είναι καλομαγειρεμένο ή όχι από το χρώμα, το άρωμα, την υφή και βέβαια από τη γεύση.

Το φαγητό ψήθηκε, έβρασε, τηγανίστηκε όταν βγάλει το άρωμά του, πάρει το χρώμα του, τη γεύση του. Ο πιο σίγουρος τρόπος να ξέρεις εάν έγινε το φαγητό είναι το πηρούνισμα. Αν μπήγεται εύκολα το πηρούνι και τραβώντας το βγαίνει και δεν κρατάει το φαγητό αυτό είναι το σημάδι ότι το φαγητό είναι έτοιμο. Αν το κρατάει, σημαίνει ότι το φαγητό "κρατάει", δηλαδή θέλει κι άλλο ψήσιμο, βράσιμο, τηγάνισμα.

Η μόδα του μπουγελώματος και της καταναλωτικής πορνείας…

Μία νέα καλοκαιριάτικη μόδα ξαπλώθηκε σαν επιδημία, για να σπάσει την …ανία και την …πλήξη της ΦΡΙΚΗΣ του 4ου Ράιχ: Το μπουγέλωμα…
Είναι και αυτή η νόσος ένα από τα συμπτώματα της …ανίας και της …πλήξης της βαρβαρότητας: Είναι ένα από τα «ιδεώδη» της εποχής μας, της Νέας αυτής Εποχής…
Πιο άλλο προσφορότερο υπερθέαμα θα μπορούσε να εφευρεθεί από το μπουγέλωμα των σταρ και των ειδώλων αυτού του κόσμου της σήψης και των κοπράνων;
Ενός κόσμου όπου η σκέψη τον κουράζει, τα δυνατά πάθη τον αγανακτούν, που περιφρονεί τον αγώνα, που βλέπει τον συναισθηματικό κόσμο σαν άχρηστη πολυτέλεια, που δεν χρειάζεται παρά κάπου κάπου κάποιο ξώδερμο και επιπόλαιο ερεθισμό για να σκοτώνει την ανία και να του ξυπνάει τις ναρκωμένες ζωικές αισθήσεις…

Οι φυλές του Αυγούστου

Του Μικρού Οδυσσέα

Χριστούγεννα στην πόλη και Πάσχα στο χωριό. Για τον Αύγουστο δεν έχει πει κάτι ο σοφός λαός για αυτό και πηγαινοερχόμαστε.

Όσοι λείπουν, είναι μαζί με τα υπόλοιπα πέντε εκατομμύρια στις παραλίες, που έχουν τόσο κόσμο όσο το Μετρό σε ώρες αιχμής. Για να μπεις στη θάλασσα ακυρώνεις εισιτήριο: «επόμενη στάση, δεσποινίς πατώνετε;».

Η πόλη όμως είναι όλα τα λεφτά τον Αύγουστο. Από ανάγκη είναι (σχεδόν) όλοι εδώ.