Όσο λοιπόν θα υπάρχει το σήμερα, ας μη απελπιζόμαστε

Ασκώντας την αρετή να φοβόμαστε μήπως πέσουμε, στηριζόμενοι στο θάρρος μας. Και όταν αμαρτάνουμε να μετανοούμε. Αυτό λέγω και τώρα: Είναι προδοσία της σωτηρίας μας αυτά τα δύο, δηλαδή και το να έχουμε θάρρος όταν είμαστε ενάρετοι, και το να απελπιζόμαστε όταν είμαστε πεσμένοι στην κακία.

Γι' αυτό ο Παύλος, για ν' ασφαλίσει εκείνους που ασκούν την αρετή, έλεγε: «Εκείνος που νομίζει ότι στέκεται, ας προσέχει μήπως πέσει» (Α' Κορ. 10, 12). Και πάλι: «Φοβάμαι μήπως, ενώ κήρυξα σε άλλους, εγώ ο ίδιος βρεθώ ανάξιος» (Β' Κορ. 11, 3). Ανορθώνοντας πάλι τους πεσμένους και διεγείροντάς τους σε μεγαλύτερη προθυμία διακήρυττε έντονα στους Κορινθίους γράφοντας τα εξής: «Μήπως πενθήσω πολλούς που αμάρτησαν προηγουμένως και δεν μετανόησαν» (Β' Κορ. 12, 21). Για να δείξει ότι είναι άξιοι θρήνων όχι τόσο εκείνοι που αμαρτάνουν, όσο εκείνοι που δεν μετανοούν για τα αμαρτήματά τους. Και ο προφήτης πάλι λέγει: «Μήπως εκείνος που πέφτει δεν σηκώνεται, η εκείνος που παίρνει στραβό δρόμο δεν επιστρέφει;» (Ιερ. 8, 4). Γι αυτό και ο Δαυίδ παρακαλεί αυτούς ακριβώς, λέγοντας: «Σήμερα, εάν ακούσετε τη φωνή Αυτού, μη σκληρύνετε τις καρδιές σας όπως τότε που Τον παραπίκραναν οι πατέρες σας» (Ψαλμ. 94, 8).

Αυτογνωσία

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

«προσκαλεσάμενος ο Ιησούς τους Μαθητάς αυτού λέγει αυτοίς. Σπλαχνίζομαι επί τον όχλον, ότι ήδη ημέρας τρεις προσμένουσί μοι και ουκ έχουσι τι φάγωσι.» (Μαρκ. Η’,ι-16)

«Διά τούτο καγώ, ακούσας την καθ΄ υμάς πίστιν εν τω Κυρίω Ιησού και την αγάπην εις πάντας τους αγίους, ου παύομαι ευχαριστών υπέρ υμών μνείαν ποιούμενος επί των προσευχών μου, ίνα ο Θεός του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο πατήρ της δόξης, δώη υμίν πνεύμα σοφίας και αποκαλύψεως εν επιγνώσει αυτού.» (Εφεσίους. Α’,7-17)

Του χρωστάμε διακοπές

Αν ο Βενιζέλος δεν έπαιρνε το πρωθυπουργικό... «θα είχε διαθέσει τρεις ημέρες από τις ελάχιστες των διακοπών του για μια έκτακτη συνεδρίαση έξι ωρών στις Βρυξέλλες!»

Στις 24 Αυγούστου 2014 γράφτηκε τόσο σημαντική Ιστορία, με τόσο πολλούς και ισχυρούς συμβολισμούς, που δεν μπορείς να την αγνοήσεις. Ούτε μπορούσε να περάσει ασχολίαστη από τη στήλη -παρά τις λίγες ημέρες που μεσολάβησαν. Η 24η Αυγούστου ήταν η ημέρα που επισημοποιήθηκε, ακόμη και στις αμοιβάδες, ότι δεν υπάρχει ίχνος τσίπας στο «θεσμικό» πολιτικό, οικονομικό, μιντιακό και «πνευματικό» σύστημα της χώρας. Η χώρα δεν κατάντησε καν μπανανία αλλά κάτι χειρότερο. Η «δημοκρατία» που έχει στηθεί (σαν σημαδεμένη τράπουλα) απέχει ακόμη και από λατινοαμερικάνικη. Ιδού η απόδειξη: Η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» τσακώνει στα πράσα τον κομμωτή των ομολόγων Βαγγέλη Βενιζέλο να χρησιμοποιεί το πρωθυπουργικό αεροσκάφος σαν... ταξί. Αντί το ίδιο δευτερόλεπτο να κατευθυνθεί η προεδρική φρουρά -με άνωθεν εντολή- στο γραφείο του για να τον πετάξουν από το υπουργείο με τσαρούχινες κλωτσιές, ο κομμωτής των ομολόγων υποχρέωσε το υπουργείο Εξωτερικών να βγάλει ανακοίνωση για λογαριασμό του! Ο ίδιος δεν καταδέχτηκε να απολογηθεί, να ζητήσει συγγνώμη, να κρυφτεί σε μια μεγάλη μαρμίτα με λαρδί, σε μια πυραμίδα στην Αίγυπτο ή στον τάφο της Αμφίπολης.

ΗΠΑ: «Μίσος» η υπεράσπιση του γάμου

Στoν ανάποδο κόσμο που ζούμε, η υπεράσπιση του γάμου ως η ένωσης ενός άνδρα και μιας γυναίκας, θεωρείται «μίσος», ενώ η στήριξη των "gay" ή πολυγαμικών σχέσεων θεωρείται ανεκτική, θαρραλέα και προοδευτική.

Οι φοιτητές του πανεπιστημίου του Stanford, στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, που είναι μέλη της ομάδας της πανεπιστημιούπολης που υπερασπίζεται τον «παραδοσιακό γάμο», γνωστή ως Anscombe Society, κατηγορήθηκαν πρόσφατα για «μισαλλοδοξία» από την "ανεκτική" αριστερά - και κατηγορήθηκαν ότι θέλουν να διαδώσουν «ρητορική μίσους» στην πανεπιστημιούπολη. (Ρητορική μίσους είναι αυτό που οι αριστεροί και ομοφυλόφιλοι λένε ότι είναι. Συνήθως αφορά απλώς το να λες την αλήθεια για τις ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές πράξεις).

«Γιώργο γερά να φύγει η Δεξιά». Τελικά έχει πολλούς πάτους αυτό το βαρέλι!!!

Το γεγονός και μόνο ότι βρέθηκαν κάποια άτομα (έστω και στημένα) να φωνάξουν το πιο πάνω σύνθημα για τον κ. Παπανδρέου, αυτό από μόνο του δείχνει ότι είμαστε πολύ μακριά ακόμα από το να φτάσουμε στον πάτο του βαρελιού. Να πετάξουμε στα σκουπίδια ό,τι μας έφερε στην κατάρρευση και να αρχίσουμε να ανεβαίνουμε. Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα!!!

Ποια Δεξιά ακριβώς να φύγει; Στην εποχή του μνημονίου, υπουργοί Οικονομικών γίνονται μόνο άνθρωποι του κλίματος Σημίτη. Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης των δανειστών είναι ο πρόεδρος του σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ. Τα πιο καίρια για την οικονομική ανάπτυξη υπουργεία, τα κατέχουν υπουργοί του ΠΑΣΟΚ. Ποια λοιπόν Δεξιά να φύγει; Μήπως είναι Δεξιά η κυβέρνηση Σαμαρά, που κατάργησε την ατομική ιδιοκτησία, μέσω της εξοντωτικής και αντισυνταγματικής φορολογίας και στην ουσία προέβη σε δήμευση των ακινήτων των Ελλήνων; Είναι αυτό το πράγμα Δεξιά;

Ποιοί, είπαμε, θέλουν αιολικά στην Ελλάδα;

Συνάντησα διεθνή νομικό που εμπλέκεται με την Ελλάδα και το ΔΝΤ και τα δικά μας. Μου το είπε ωμά: Τα αιολικά ΔΕΝ είναι σε καμία εκδοχή κανενός Μνημονίου. Οι Γερμανοί δεν θέλουν άλλα αιολικά πάρκα στην Γερμανία. Τα αιολικά πάρκα μπαίνουν στην Ελλάδα για ιδιωτικά και προσωπικά συμφέροντα και μόνο. Το ΔΝΤ ή άλλοι εμπλεκόμενοι στα χρέη μας δεν ζήτησαν και δεν θέλουν αιολικά.

Τα αιολικά απομυζούν λεφτά που θα ήταν διαθέσιμα για εξυπηρέτηση χρέους. Το εξήγησα και το είχε καταλάβει πριν του το εξηγήσω.

Τα μυστικά του… τάφου και η Κοκκινοσκουφίτσα

Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

Ποιά είναι, λοιπόν, τα μυστικά του... τάφου, για να θυμηθούμε και την Πηνελόπη Δέλτα; Τι θα μας προσφέρει η γενναιόδωρη και ευφορότατη γη της Αμφιπόλεως, «αι Αθήναι της Μακεδονίας», όπως προσφυώς ονομάστηκαν κατά την αρχαιότητα.

Ολίγα γλωσσοϊστορικά. Προ της αθηναϊκής κυριαρχίας (437π.Χ.) η πόλη ονομαζόταν Εννέα Οδοί. (Να μας εξηγήσουν οι Σκοπιανοί απατεώνες και σφετεριστές πώς είναι δυνατόν, οι αρχαίοι Μακεδόνες, να βαφτίζουν τις πόλεις τους με ελληνικά ονόματα;). Οι Αθηναίοι την μετονόμασαν σε Αμφίπολη, διότι έκειτο μεταξύ θάλασσας και ποταμού. Του Αιγαίου και του Στρυμόνα. Το 424π.Χ. την κατέλαβαν οι Σπαρτιάτες. Για την απώλειά της, την οποία θρήνησαν οι Αθηναίοι, τιμωρήθηκε με εξορία ο Θουκυδίδης. Μάλιστα τα πρώτα έτη της εξορίας του τα πέρασε στην Αμφίπολη, συγγράφων το αριστούργημά του. Το 357π.Χ., ο Φίλιππος κατέστησε εκ νέου την Αμφίπολη μακεδονική πόλη. (Χωρίς να αλλάξει το όνομα ή να επαναφέρει το αρχαίο, εμφύλιες διαμάχες ήταν εξάλλου). Από την Αμφίπολη όρμησε ο Μέγας Αλέξανδρος προς κατάκτηση του κόσμου και σ’ αυτήν εγκαθίδρυσε την έδρα του ο Ρωμαίος στρατηγός Αιμίλιος Παύλος και την έθεσε πρωτεύουσα του μακεδονικού θέματος. Όπως δε συνέβη με πολλές κατείδωλες πόλεις του αρχαίου κόσμου, με την πάροδο του χρόνου, ξεθωριάζουν τα χνάρια της, διότι «βγήκαμ’ εμείς ελληνικός καινούργιος κόσμος, μέγας» (Καβάφης), η χριστιανική οικουμένη. Και τώρα, παραπέμποντας και πάλι στον αλεξανδρινό, «απ’ την θαυμάσια πανελλήνιαν εκστρατεία/την νικηφόρα την περίλαμπρη/την περιλάλητη, την δοξασμένη/ως άλλη δεν δοξάσθηκε καμμιά/την απαράμιλλη» (στα 200π.Χ.) αναμένουμε «να βγεί» ο Μέγας της ιστορίας στρατηλάτης, Αλέξανδρος ο Μακεδών.