Το Ελληνικό εκλογικό σώμα κρατάει την ανάσα του από την αγωνία…

Κορυφώνεται η πολιτική «μάχη» για την ψήφο εμπιστοσύνης και όλο το εκλογικό σώμα των Ελλήνων κρατάει την ανάσα του από την αγωνία.

Το εκλογικό σώμα των Ελλήνων ΔΕΝ έχει καμμία πολιτική αρμοδιότητα σε κάτι.

Το εκλογικό σώμα των Ελλήνων το ρωτάνε μόνο μια φορά στα τέσσερα χρόνια, ποιος επαγγελματίας πολιτικός του φαίνεται πιο όμορφος, ώστε να έχει την ευκαιρία να διαλέξει εκείνον που λέει τα καλύτερα ψέμματα. Αυτό ονομάζεται στην νομική διάλεκτο “λαϊκή κυριαρχία”. Και μάλλον πρέπει να βρίσκει σύμφωνους όλους τους νομικούς της χώρας. Του δικαστικού σώματος συμπεριλαμβανομένου.

Πότε γερνάμε;

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Λένε ότι ο άνθρωπος γερνάει όταν ασπρίζουν τα μαλλιά του. Αλλά σε πολλούς τα μαλλιά ασπρίζουν από τα νιάτα τους. Άρα δεν γερνάμε όταν ασπρίζουν τα μαλλιά μας. Τα γεράματα αρχίζουν όταν ασπρίζουν τα γένια. Η λαϊκή παροιμία λέει: "Θ' αφήσω γένια και μαλλιά για να με λένε γέρο."

Όταν έχουν ασπρίσει τα μαλλιά και τα γένια λέμε ότι δεν γεράζουμε όταν ασπρίζουν τα μαλλιά και τα γένια, αλλά όταν ασπρίζουν τα φρύδια. Όταν ασπρίσουν κι αυτά, τί άλλο μένει να πεις;

Αν σε ενδιαφέρει το πνεύμα και πιστεύεις ότι αυτό που προέχει είναι το πνεύμα, μπορείς να πεις, όπως κείνος ο Αμερικάνος χιουμορίστας συγγραφέας και σεναριογράφος (τα σενάρια στις περισσότερες από τις κωμωδίες με τους Αδελφούς Μαρξ, τα έγραψε αυτός): "Όσο μπορώ να κρατώ την πένα στο χέρι, δεν θα πω τον εαυτό μου γέρο ταλαίπωρο".

Στο τσίρκο της κατοχικής Βουλής…

Τελείωσαν και οι νέες, το ίδιο με τις προηγούμενες, θορυβώδεις, πληκτικές και ανιαρές παραστάσεις και κοκορομαχίες του τσίρκου της κατοχικής Βουλής, γύρω από την ψήφο εμπιστοσύνης…
Όλο αυτό το θέατρο των κοκορομαχιών που παίζεται, κάθε τόσο, στη Βουλή δεν προσβάλλει απλώς βάναυσα τη νοημοσύνη μας, αλλά ανανεώνει και τη νομιμοποίηση της κατοχικής Βουλής…

EDF... Το επιδοτούμενο από εμάς Γαλλικό κρατικό μονοπώλιο... Έχει άποψη για την Γερμανία.

businessinsider.com

Το κρατικό μονοπώλιο EDF ηλεκτροδοτεί την Γαλλία με πυρηνική ενέργεια (και τροφοδοτεί και κάτι πυρηνικές δοκιμές). Η Γαλλία παριστάνει την Μεγάλη Δύναμη χάρη στην EDF.

Η καημένη η Γερμανία έχασε τον Β' ΠΠ και δεν την αφήνουν να παίζει με πυρηνικά (ή μάλλον να ελέγχει την ...επεξεργασία του καυσίμου, και έτσι οι Γερμανοί το παίζουν αντιπυρηνικοί.

Με το που έκλεισε μερικά πυρηνικά η Γερμανία μετά την Φουκουσίμα (λες και είναι σε σεισμική ζώνη η Γερμανία) και με το που μεγάλωσε το ποσοστό των "στοχαστικών" αιολικών και των απλά "μεταβλητών" φωτοβολταϊκών, σαν ποσοστό της συνολικής εγκατεστημένης ισχύος, επαληθεύθηκε η πρόβλεψη της Ε.Οn, και φάνηκαν και οι οικονομικές συνέπειες της ανωμαλίας των ΑΠΕ: Πανάκριβο το ρεύμα για την βιομηχανία και τους καταναλωτές, ζημιογόνος η ηλεκτροπαραγωγή. Η ζήτηση για ρεύμα είναι αυτή που είναι, αλλάζει μόνο με βαθιά ύφεση, και οι ΑΠΕ απλά βάζουν μεταβλητότητα στο σύστημα, και ...καταστρέφουν τις συμβατικές μονάδες, που, όμως, δεν μπορούν να υποκαταστήσουν. Κάτι σαν ...τιμωρία. Μαζοχισμός εάν τις θες (τις ΑΠΕ), σαδισμός εάν τις επιβάλεις σε άλλους.

Σαμαράς – Τσίπρας. Κάποιος από τους δύο θα πάει σπίτι του σύντομα.

Όλοι πλέον έχουμε συνειδητοποιήσει ότι, εκτός συγκλονιστικού ιστορικού γεγονότος, σε λίγο καιρό και μέσα στο χρονικό διάστημα από τέλη Νοεμβρίου 2014 μέχρι 29 Μαρτίου 2015, θα γίνουν βουλευτικές εκλογές. Το ίδιο το βράδυ των εκλογών, ένας από τους δύο και συγκεκριμένα είτε ο κ. Σαμαράς είτε ο κ. Τσίπρας θα πάει στο σπίτι του.

Αν ηττηθεί ο κ. Σαμαράς, ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι το ίδιο βράδυ θα υποβάλει την παραίτησή του. Εκτός και αν παραταθεί η παραμονή του για λίγες μέρες, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι εντολές σχηματισμού κυβέρνησης, σε περίπτωση που δεν θα έχει αυτοδυναμία ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Σαμαράς έφτασε στο ανώτατο αξίωμα του πρωθυπουργού και από αυτή τη θέση, αφενός θα έχει ηττηθεί ο ίδιος, αφετέρου θα έχει μειώσει έτι περαιτέρω την παράταξή του. Επομένως, κανένας λόγος δεν υπάρχει να παραμείνει στη θέση του. Εξάλλου ο κ. Σαμαράς (όπως και όλοι οι σημερινοί πολιτικοί αρχηγοί) είναι πολιτικά αναλώσιμος. Δεν ισχύει σήμερα αυτό που ίσχυε παλιότερα, όπου οι πολιτικοί αρχηγοί ήταν ταυτόχρονα και ιδιοκτήτες των κομμάτων τους, ώστε να παραμένουν στη θέση του αρχηγού ακόμα και μετά από ήττα.

Οι δοσάδες...

"Δοσάς" στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο και στην πραγματικότητα της τότε κοινωνίας, ήταν ο υπάλληλος του καταστήματος που πέρναγε κάθε μήνα απ' τα νοικοκυριά για να εισπράξει την δόση για το ψυγείο ή το ραδιόφωνο ή τον καναπέ, που είχαν αγοραστεί με γραμμάτια.

Στην σύγχρονη πραγματικότητα δοσάδες είναι η κυβέρνηση-υπάλληλος της τρόϊκας,
...που θα μας κάνουν λέει το χατήρι να μας εξασφαλίσουν μετά από "σκληρή μάχη" με τους τοκογλύφους την δυνατότητα 100 δόσεων για τα (πλαστά) χρέη μας προς το δημόσιο!

Καλοί κόκκινοι άνθρωποι

Ο Θεός έχει χιούμορ και ο φιλεργατικός
Κώστας Αρβανίτης, διευθυντής του
«Στο Κόκκινο» έκανε εκπομπή μαζί
με τις απολυμένες καθαρίστριες
έξω από το υπουργείο Οικονομικών.

Να το ξέρετε αυτό: Και το ροζ ερυθρό χρώμα είναι, απλά πιο ανοικτό. Σαν τον ΣΥΡΙΖΑ, που διαπρέπει ως πιο ευρύχωρο ΚΚΕ...

Στην οικτρή μειοψηφία των εργαζομένων στην Ελλάδα οφείλουν άπαντες να αναγνωρίσουν μια σπουδαία αρετή: Επιβιώνουν καλύτερα κι από βατραχάνθρωπο στη διαβολοβδομάδα. Αν καταφέρνεις στην Ελλάδα του σουξέ στόρι να έχεις εργασία πρέπει να ανάψεις μια λαμπάδα ίσα με το μπόι του Χασίμ Θαμπίτ, του μπασκετμπολίστα των Ντιτρόιτ Πίστονς. Ποιο είναι το μπόι του μάγκα; 2 μέτρα και 21 εκατοστά, παρακαλώ! Για τέτοια λαμπάδα μιλάμε.

Οι λιγοστοί βετεράνοι εργαζόμενοι αφού ανάψουν τη λαμπάδα θα προσευχηθούν για τρία πράγματα: