Η Γερμανία εγκαταλείπει τους "δεσμευτικούς" στόχους για μείωση εκπομπών

spiegel.de
thegwpf.com

ΣΥΡΙΖΑ: Μας εμπαίζει κι αυτός ασύστολα

Τι τρέχει με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ; Μας εμπαίζει κι αυτή όπως και τα δωσίλογα ανδρείκελα της κυβερνητικής συμμορίας;
Γιατί είναι εμπαιγμός οι γέφυρες της συνεννόησης («εθνικής συναίνεσης») που ρίχνει προς την κυβερνητική συμμορία…
Αλήθεια μπορεί να υπάρξει «κοινός τόπος» επαφής και συνεννόησης με τους δολοφόνους του ελληνικού λαού και τους καταστροφείς και αποτεφρωτές της ελληνικής κοινωνίας:

Με τα ανδρείκελα της κυβερνητικής συμμορίας, με το όνειδος αυτών των ψυχασθενών δούλων των μαφιών του χρήματος;;;

300 χρόνια από τη γέννηση του Πατροκοσμά

Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

«Στο Μέγα Δέντρο ξεκινά
στο Καλοντάει αγιάζει
χτίζει σκολειά, χτίζει εκκλησιές
χτίζει την Ρωμηοσύνη.
Πάτερ Κοσμά, σαν να ‘ταν χθές
το κήρυγμά σου αχάζει
στη Ρούμελη, στην Ήπειρο
στην απεραντοσύνη».

Το ποίημα είναι του Γεωργίου Αθνάνα και αποδίδει νομίζω εναργώς αυτό που στάθηκε ο άγιος Κοσμάς: ο χτίστης της Ρωμηοσύνης. Χτίζει, γράφει ο ποιητής, πρώτα σχολειά και κατόπιν χτίζει και εκκλησιές, διότι «το σχολείον ανοίγει τας εκκλησίας, το σχολείον ανοίγει τα μοναστήρια» κατά τον αείχλωρο λόγο, του αγίου. Τα σχολεία όμως που «ανοίγουν» εκκλησιές και την κατ’ οίκον εκκλησία, την οικογένεια, είναι τα σχολεία του Πατροκοσμά, τα σχολεία που φωτίζουν τους νέους και όχι σαν τα σημερινά που κλείνουν εκκλησιές και γκρεμίζουν μοναστήρια.

Οι δικαστές καταγγέλλουν την κυβέρνηση για «συνταγματική εκτροπή», αλλά ο λαός δεν τους ακούει.

Οι δικαστές κατήγγειλαν την κυβέρνηση για «απροσχημάτιστη παραβίαση του Συντάγματος» και για «κατ' επανάληψη συνταγματική εκτροπή», με αφορμή την καταβολή από την κυβέρνηση μόνο το 50% τώρα των αυξήσεων, των αναδρομικών και των φοροαπαλλαγών που οι ίδιοι οι δικαστές αποφάσισαν για τον εαυτό τους, καθώς και εκείνα των ενστόλων.

Μάλιστα πολλοί (δικαστές και δημοσιογράφοι) αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν, έπειτα από μια τέτοια σοβαρότατη καταγγελία των ίδιων των δικαστών για παραβίαση του Συντάγματος από την κυβέρνηση, να μην εξεγείρεται κανένας Έλληνας.

Μνημονεύουμε γιατί αγαπάμε

Μερικοί ρωτούν γιατί μνημονεύουμε τα ονόματα των κεκοιμημένων και των ζώντων στις προσευχές που κάνουμε γι’ αυτούς. Ο Θεός σαν παντογνώστης που είναι, δεν ξέρει τα ονόματά τους και τις ανάγκες τους;

Όμως αυτοί που μιλούν και σκέπτονται έτσι, ξεχνούν ότι την προσευχή δεν την κάνομε για ενημέρωση του Θεού. Φυσικά ο Θεός δεν έχει ανάγκη τέτοιας ενημερώσεως. Άλλη είναι η σημασία αυτής της προσευχής.

Προσευχόμεθα υπέρ των ζώντων και των μεταστάντων και τους μνημονεύουμε με τα ονόματά τους, για να δείξουμε, ότι τους αγαπάμε με όλη μας την καρδιά. Γιατί δεν είμαστε απλώς συγγενείς ή φίλοι ή γνωστοί, αλλά «αλλήλων μέλη». Μέλη της Μιάς Εκκλησίας. Του Ενός Μυστικού Σώματος του Χριστού.

«Δεν είμαι “γονέας 1”, είμαι μαμά»

Θαρραλέα Ιταλίδα αντιρρησίας συνείδησης

Η Tempi.com, μια καθολική διαδικτυακή εφημερίδα, δημοσίευσε μια φωτογραφία που αντιπροσωπεύει μια πράξη δημόσιας ανυπακοής. Μια γυναίκα στο Μιλάνο, όταν της ζητήθηκε να συμπληρώσει ένα έντυπο για το σχολείο των παιδιών της, έκανε μια μικρή διόρθωση:

Η αντίθετη μοίρα γενναίων και δειλών

«Ο Κύριος δεν αγαπά τους δειλούς. Αυτόν τον πνευματικό νόμο μού τον φανέρωσε κάποτε ο π. Ραφαήλ. Και σε εκείνον τον είχε αποκαλύψει ο π. Αλύπιος, ο οποίος είχε διηγηθεί κάποια φορά σε ένα από τα κηρύγματά του το εξής: ‘Κάποιοι, στον πόλεμο, αντί να πολεμούν τον εχθρό φορτώνονταν σακίδια με παξιμάδια για να σώσουν τη ζωή τους χωρίς να πολεμήσουν. Σας διαβεβαιώ ως αυτόπτης μάρτυρας: οι άνθρωποι αυτοί χάνονταν μαζί με τα παξιμάδια τους, δε ζούσαν πολλές μέρες. Ενώ, εκείνοι που έβγαζαν τα αμπέχωνά τους και ξεχύνονταν στη μάχη με τον εχθρό, παρέμεναν ζωντανοί’».
Πατήρ Τύχων Σεβκούνωφ, «Σχεδόν Άγιοι», εκδόσεις Εν Πλω, σελ. 164