Το 1% κάποιων Ελλήνων κατέχει το 56,1% του πλούτου της Ελλάδας, σύμφωνα με τη γνωστή έρευνα της Credit Suisse. Ξέρετε πόσοι είναι αυτοί που αποτελούν την άρχουσα οικονομική ελίτ; Δεν είναι 100-200 άτομα, όπως ίσως θα νόμιζε κάποιος, αλλά είναι 100.000 Έλληνες!!! οι οποίοι προφανώς δεν υπολογίζουν καθόλου τις έννοιες της πατρίδας και του έθνους, αλλά θεωρούν τον εαυτό τους (και πράγματι είναι) μέρος της διεθνούς οικονομικής ελίτ που ελέγχει την παγκοσμιοποίηση.
Το 10% τώρα κάποιων Ελλήνων, κατέχει το 87% του πλούτου της χώρας. Ξέρετε πόσοι είναι αυτοί; Είναι 1.000.000 Έλληνες. Όλοι αυτοί, μαζί με τις οικογένειές τους και τους παρατρεχάμενους, καθώς και τους βολεμένους από το σύστημα, ξεπερνούν εύκολα τα 1.500.000 - 2.000.000 Έλληνες.
Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2014
Δασμοί στην Κινέζικη απάτη, για να προστατεύσουμε την Γερμανική απάτη
![]() |
| bloomberg.com |
Οι ΑΠΕ προωθούνται σαν σωτηρία από κάποια υποτιθέμενη ανθρωπογενή υπερθέρμανση επειδή δήθεν θα μειώσουν τις εκπομπές CO2 και την εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα. Έτσι δεν μας λένε οι διάφοροι αλήτες που παριστάνουν τους πλασιέ;
Και να που η δήθεν "Ευρώπη" (πες τους καλύτερα "Γερμανοί κατασκευαστές άχρηστων γκάτζετς") θέλουν δασμούς από τις Κινέζικες ΑΠΕ. Δηλαδή να γίνει ακριβότερη η "σωτηρία", ή, για την ακρίβεια, μόνο αυτοί, οι Γερμανοί, να μας σώζουν.
Κορόιδα, φάτε Μέγαρο
Λοιπόν, ακόμα κι όσοι δεν έχουν υπέρταση, σ' αυτό το ξεμάντρωτο φρενοκομείο θα αποκτήσουν. Εκεί που λες ότι δεν γίνεται χαμηλότερα και χειρότερα, οι απίθανοι τύποι στις αλληλοδιάδοχες κυβερνήσεις σού αποδεικνύουν ότι γίνεται. Λοιπόν, έχουμε και λέμε. Αν προτείνεις σε μερικούς γραβατωμένους μούργους που χειρίζονται τα οικονομικά να δώσουν από ένα γλειφιτζούρι στα νήπια και την πέτσα από το γιαούρτι σε κάθε συνταξιούχο, θα σου πουν με νάζι: «Να μου βρεις τα ισοδύναμα και θα δώσω». Δηλαδή, επειδή τάχα μου και δήθεν και ντεμέκ δεν υπάρχουν λεφτά, εσύ πρέπει να σκαρφιστείς από ποια αδειανή τσέπη θα κλέψει η κυβέρνηση για να βάλει τα κλοπιμαία στην άλλη τσέπη. Κι εσύ την τρως την παπάτζα και μετά σου ρίχνουν την επόμενη. Και δεν θα βρεθείς ποτέ σε θέση να υποπτευτείς πόσο σε έχουν ληστέψει, αν δεν προσέξεις μερικές λεπτομέρειες. Οταν λέμε «λεπτομέρειες», εννοούμε τα δισ. ευρώ που σκορπίζουν δεξιά κι αριστερά αυτοί που σου λένε για τα ισοδύναμα. Λοιπόν, όπως τα πολλά λόγια, έτσι και η κρατικοδίαιτη μουσική είναι φτώχεια. Μεγάλη φτώχεια. Ισα με 420.000.000 ευρώ!
Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2014
Μην παραλείπεις την ελεημοσύνη.
Μην παραλείπεις την ελεημοσύνη. Πρέπει καθημερινά να την ασκείς, χωρίς να δυσανασχετεί η καρδιά σου. Δεν δίνεις τίποτε το αληθινά δικό σου. Δίνεις ό,τι ανήκει στον Θεό, στα πενόμενα παιδιά τού Θεού. Δεν είσαι τίποτε άλλο παρά οικονόμος, διαχειριστής της θείας περιουσίας. Να θεωρείς τον εαυτό σου ταπεινό υπηρέτη των «ελαχίστων» αδελφών τού Κυρίου. Και, έτσι, να εκτελείς το χρέος σου με τρυφερή καρδιά, ταπεινά, αγόγγυστα…
Ας είσαι λοιπόν και εσύ γενναιόδωρος στους άλλους. Πολλοί από αυτούς δεν αμείβονται ανάλογα με την αξία τους. Να μη δίνεις στους άλλους ανάλογα με την αξία τους, αλλά ανάλογα με τις ανάγκες τους.
Ας είσαι λοιπόν και εσύ γενναιόδωρος στους άλλους. Πολλοί από αυτούς δεν αμείβονται ανάλογα με την αξία τους. Να μη δίνεις στους άλλους ανάλογα με την αξία τους, αλλά ανάλογα με τις ανάγκες τους.
Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2014
Χωρίς την ψυχική ειρήνη, η πολιτική και κοινωνική ειρήνη είναι ψεύτικη
Ο κακόμοιρος ο κόσμος διψά ειρήνη. Μα χωρίς την απομέσα ειρήνη, δεν μπορεί να γίνη ειρήνη εξωτερική. Χωρίς την ψυχική ειρήνη, η πολιτική και κοινωνική ειρήνη είναι ψεύτικη. «Ειρήνη αφίημι υμίν, είπε ο Χριστός στους μαθητές Του κατά το Μυστικό Δείπνο, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν. Ου καθώς ο κόσμος δίδωσι, εγώ δίδωμι υμίν». Πρόσεξες για να δης καλά τί λέγει ο Χριστός; «Ου καθώς ο κόσμος δίδωσι, εγώ δίδωμι υμίν». «Δεν σας δίνω, λέγει, εγώ την ειρήνη που δίνει ο κόσμος», την ψεύτικη, την οργισμένη ειρήνη, την ανειρήνευτη ειρήνη, την ειρήνη που στ’ αληθινά δεν έχει ολότελα ειρήνη και ησυχία.
Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2014
Ο σοφός θα πάει στον Άγιο.
Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου
Πρέπει να γνωρίσουμε και ν΄ αγαπήσουμε κάποιον που πιστεύει αληθινά, για να πιστέψουμε κι εμείς. Οι παλιοί, αντί να διαβάζουν θεωρίες, διάβαζαν βίους Αγίων για να γνωρίσουν και ν΄ αγαπήσουν τον Άγιο.
Οι αιρετικοί γίνονται διανοούμενοι κι αναζητούν σοφία στις Γραφές, παράδειγμα οι σύγχρονοι οπαδοί του Αρείου.Με πήρε μισό αιώνα, να καταλάβω ότι δεν χρειάζομαι σοφία αλλά Άγιο.
Ο σοφός θα πάει στον Άγιο. Δεν θα πάει ο Άγιος στον σοφό και στον πλούσιο.
Πρέπει να γνωρίσουμε και ν΄ αγαπήσουμε κάποιον που πιστεύει αληθινά, για να πιστέψουμε κι εμείς. Οι παλιοί, αντί να διαβάζουν θεωρίες, διάβαζαν βίους Αγίων για να γνωρίσουν και ν΄ αγαπήσουν τον Άγιο.
Οι αιρετικοί γίνονται διανοούμενοι κι αναζητούν σοφία στις Γραφές, παράδειγμα οι σύγχρονοι οπαδοί του Αρείου.Με πήρε μισό αιώνα, να καταλάβω ότι δεν χρειάζομαι σοφία αλλά Άγιο.
Ο σοφός θα πάει στον Άγιο. Δεν θα πάει ο Άγιος στον σοφό και στον πλούσιο.
Τα σκουπίδια των δημοσκοπήσεων μαϊμού…
Τα εκλογικά χαλκεία μας βομβαρδίσουν, χωρίς έλεος, με δημοσκοπήσεις μαϊμούδες: Ο τζόγος των «νταβάδων» για την προώθηση των πολιτικών τους παιχνιδιών.
Το δημοσκοπικό θέατρο είναι μέρος της συνολικής καθεστωτικής σκηνοθεσίας και έχει όλα τα χαρακτηριστικά (στημένα σκηνικά) που παρατηρούμε και στα σήριαλ της «τρομοκρατίας», της «διαφθοράς», των εκβιαστικών διλημμάτων, της κινδυνολογίας και λοιπά…
Τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά:
Η δόλια παραχάραξη της πραγματικότητας μέσω της λαγνείας του θεάματος…
Το «ακατέργαστο», ασύστολο και τυποποιημένο ψεύδος…
Η καταιγίδα από αντιφατικά «ευρήματα» υποταγμένα στις άμεσες ανάγκες, στους σχεδιασμούς, στις επιθυμίας και στους φόβους των «νταβάδων»…
Οι χοντροκομμένες αστειότητες που αντανακλούν, από τη μια, γελοιογραφικά, τον τρόμο του κατεστημένου, αλλά από την άλλη κατασκευάζουν και ένα νοσηρό κλίμα γενικής σύγχυσης…
Το δημοσκοπικό θέατρο είναι μέρος της συνολικής καθεστωτικής σκηνοθεσίας και έχει όλα τα χαρακτηριστικά (στημένα σκηνικά) που παρατηρούμε και στα σήριαλ της «τρομοκρατίας», της «διαφθοράς», των εκβιαστικών διλημμάτων, της κινδυνολογίας και λοιπά…
Τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά:
Η δόλια παραχάραξη της πραγματικότητας μέσω της λαγνείας του θεάματος…
Το «ακατέργαστο», ασύστολο και τυποποιημένο ψεύδος…
Η καταιγίδα από αντιφατικά «ευρήματα» υποταγμένα στις άμεσες ανάγκες, στους σχεδιασμούς, στις επιθυμίας και στους φόβους των «νταβάδων»…
Οι χοντροκομμένες αστειότητες που αντανακλούν, από τη μια, γελοιογραφικά, τον τρόμο του κατεστημένου, αλλά από την άλλη κατασκευάζουν και ένα νοσηρό κλίμα γενικής σύγχυσης…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




