Η εικόνα του απίστου

Άγιος Νεκτάριος

Ο άπιστος είναι ο πιο δυστυχισμένος των ανθρώπων, γιατί στερήθηκε το μοναδικό αγαθό πάνω στη γη, την πίστη, που είναι ο μόνος αληθινός οδηγός προς την αλήθεια και την ευτυχία.

Ο άπιστος είναι τόσο δυστυχής, αφού έχει στερηθεί πια την ελπίδα, το μοναδικό στήριγμα στον μακρύ δρόμο της ζωής.

Ο άπιστος είναι πάρα πολύ δυστυχής γιατί του λείπει η αληθινή αγάπη των ανθρώπων που περιβάλλει με φροντίδα τη θλιμμένη καρδιά. Ο άπιστος είναι δυστυχέστατος καθότι στερήθηκε το θείο κάλλος, τη θεία εικόνα τού Δημιουργού, την οποία ο ίδιος ο θείος καλλιτέχνης χάραξε και την οποία η πίστη αποκάλυψε.

Και τώρα οι δυό μας!...

Τέλειωσαν και οι πρώτες διαπραγματεύσεις, πέσανε και οι υπογραφές, χύθηκαν και τόνοι μελάνης στα τυπογραφεία,
...χρησιμοποιήθηκε και λίγη φαιά ουσία ένθεν κακείθεν για τους απαραίτητους σχολιασμούς,
...αλλά το σπουδαιότερο τείνει να παραβλεφθεί: μείναμε πιά οι δυό μας (τρόπος του λέγειν. Οι τέσσερείς μας!) ενώπιος ενωπίω. Εμείς και οι "θεσμοί"! (όποιος ξαναπεί τρόϊκα, πιπέρι στο στόμα!)

Και τέσσερεις μήνες! Έξω κάτι Πάσχα, κάτι εθνικές γιορτές, κάτι πρωτομαγιές, κάτι τριήμερα του αγίου Πνεύματος, τρείς μήνες!
Τρείς μήνες για να αναδιοργανωθεί ένα μπάχαλο κράτος, να πάρουν μπρος οι μηχανισμοί, να ψηφιστούν νόμοι στην Βουλή, να βγουν τα αντίστοιχα διατάγματα και ερμηνευτικές εγκύκλιοι,
...και να αρχίσουν να συρρέουν χρήματα (!) στα κρατικά ταμεία, ικανά να θρέψουν κράτος και πολίτες, αλλά και να περισσέψουν ώστε να πληρωθούν οι υποχρεώσεις προς τους ''θεσμούς'', ύψους 15,9 δις ευρώ μέχρι το τέλος του Ιουνίου!

Αριστεροί εξουσιαστές ανοίξτε τα μάτια σας!

Αν δεν βλέπετε τίποτε, είναι επειδή για πολύ καιρό εθελοτυφλούσατε και τελικά τυφλωθήκατε στ’ αλήθεια.

Καλά ρε πούροι αριστεροί που θα ‘λεγε κι ο Στάθης (αφορά και αυτόν το παρόν). Ο λαός, λαός είναι, απαίδευτος κι ευκολόπιστος. Άμα του τάξεις, σου τάζει. Σ’ έχει για θεό. Έτσι πάει η ζωή του, από τάμα σε τάμα, από θεό σε θεό, μέχρι να πεθάνει. Ποτέ δεν βγαίνουν τα τάματα, πάει με τον καημό.

Εσείς όμως; Ειδικοί ορνιθολόγοι καμώνεστε ότι είστε. Έβαλε ο κόρακας πορτοκαλιά μύτη, παράστησε τον κότσυφα κι εσείς εκστασιαστήκατε από το κελάηδημα;

Περνάει ο αρχηγός σας απ’ όλο το φάσμα του ψέματος, από τη διαγραφή στο κούρεμα, από το κούρεμα στην απομείωση κι από κει με γέφυρα στο μνημόνιο κι εσείς τον συγκρίνετε με τον Κλάρα;

Μούγκα, στρούγκα, πούγκα

Οπως δείχνουν τα πράγματα (διότι ποτέ δεν ξέρεις) υπερκαταιγίδα δεν έρχεται. Δεν θα ρίχνει ο ουρανός χιόνια, χαλάζια και πολικές αρκούδες με μισοφαγωμένους μπακαλιάρους στα στόματά τους. Οι ιστοσελίδες που έγραφαν ότι θα έχει η Αθήνα τη μοίρα της Ατλαντίδος θα βρουν κάτι άλλο να ασχοληθούν. Κάνα ούφο, κάνα ξωτικό, κάνα σκανδαλάκι στην τηλεόραση. Ζωή να 'χουμε, οι σάχλες ποτέ δεν μας έλειψαν. Ούτε βατράχια θα βρέξει - μαζί με φλογισμένα ελληνικά ομόλογα. Το χαρτί υγείας δεν θα λείψει ούτε από τον μπουμπούκο ούτε από την κυρία Βούλτεψη. Δεν θα υπάρξει bankrun, δηλαδή σκάσιμο τραπεζικού κανονιού. Ούτε θα χρεοκοπήσουμε μονομιάς. Αυτό ξέρει πώς να το καταφέρνει η υπερδομή χωρίς να καρφώνεται. Λίγο λίγο.

Ο Παναγιώτης της Μαγαδασκάρης

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος

Κρατώ στα χέρια μου ένα μικρό βιβλιαράκι, το «Εορτολόγιο 2015» της Ιεράς Μητροπόλεως Μαγαδασκάρης. Φέτος το Εορτολόγιο φιλοξενεί μικρές ιστορίες από την εμπείρια της Ορθοδόξου Ιεραποστολής σε αυτήν την αχανή «όγδοη ήπειρο».

Ο Παναγιώτης της Μαγαδασκάρης είναι ο πρωταγωνιστής μίας εκ των μικρών ιστοριών του Εορτολογίου. Ο Παναγιώτης, ένας ντόπιος νεαρός, ασπάστηκε την Ορθοδοξία και σύντομα μπήκε με ζήλο στην ζωή της ορθοδόξου κοινότητος - ήταν μάλιστα και μέλος της εκκλησιαστικής χορωδίας. Συνέβη, όμως, το εξής: ξαφνικά ο Παναγιώτης σταμάτησε να έρχεται στην εκκλησία και τα μέλη της ιεραποστολής δεν τον είχαν δει για περισσότερο από έναν χρόνο.

Μεθ' ἡμῶν ὁ Θεός

Εκλογές έγιναν, νέοι πολιτικοί εκλέχτηκαν, όμως τίποτα δεν αλλάζει.

Θέλουμε να καλυτερεύσει η ζωή μας; Προφανώς και το θέλουμε όλοι. Ε, λοιπόν αυτό μόνο με ένα τρόπο επιτυγχάνεται. Με την αναπροσαρμογή των στόχων και της λειτουργίας του πολιτικού συστήματος το οποίο και λαμβάνει τις σχετικές αποφάσεις. Δηλαδή με την αλλαγή των θεσμών. Άλλη στοχοθεσία και λειτουργία έχει το ολιγαρχικό σύστημα και άλλη το δημοκρατικό σύστημα. Εξάλλου οι επαναστάσεις που έγιναν καθ’ όλη τη διάρκεια της ύπαρξης του ανθρώπινου είδους μόνο τυχαία δεν έγιναν. Το θέμα είναι ποια συμφέροντα θα προκρίνουμε να εξυπηρετηθούν. Τα συμφέροντα των λίγων ή των πολλών. Εννοείται ότι ένα ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα, δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των πολλών. Αυτό πρέπει να αλλάξει.