Ο ήσυχος Ηλιακός Κύκλος 24

vencoreweather.com

Έχουμε πολύ σοβαρότερα προβλήματα από την ...δραστηριότητα του Ήλιου. Κι όμως, εξακολουθούν και κυκλοφορούν "οικολόγοι" που εκφέρουν άποψη για την ενεργειακή πολιτική (και επομένως την οικονομική επιβίωση) της χώρας επικαλούμενοι πράγματα εντελώς επουσιώδη, σε σχέση με την δραστηριότητα του Ήλιου.

Ο Ήλιος είναι "τάξεις μεγέθους πιο σημαντικός" (δηλαδή, 10, 100, 1.000, 10.000 κλπ φορές πιο σημαντικός) από ανθρωπογενείς εκπομπές, ή αποτυπώματα CO2 και παρεμφερείς αρλούμπες του Σκάϊ και συνοδοιπόρων.

Ο Ήλιος είναι το 99,86% όλης της μάζας, όλου του ηλιακού συστήματος, και όπως λένε όσοι ασχολούνται με τον Ήλιο, είναι σε στην πιο ήσυχη φάση του στον τελευταίο αιώνα. Έχουμε να δούμε τέτοια χαμηλή δραστηριότητα ηλιακών κηλίδων από το 1906. Η ακτινοβολία ακτίνων Χ είναι στο ναδίρ. Ο λεγόμενος Κύκλος 24 (που ξεκίνησε μετά άλλο ηλιακό "ελάχιστο" μεταξύ 2007 και 2009) μας λέει ότι είμαστε ή πάμε σε άλλο "ελάχιστο".

Με το κομποσκοίνι και το καριοφίλι

Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

Είναι γνωστό πως αν θέλεις να δοκιμάσεις την «Ορθοδοξία και Ορθοπραξία» κάποιου, ρώτησέ τον τι γνώμη έχει για τον ορθόδοξο μοναχισμό, για τα μοναστήρια και τους καλογέρους. Όποιος σέβεται τον μοναχισμό είναι Ορθόδοξος, όποιος τον διακωμωδεί ή κατηγορεί τους μοναχούς για ανθρωποφοβία ή δειλία, ουσιαστικά δεν είναι Ορθόδοξος Χριστιανός. (Το ίδιο ισχύει και για την Παλαιά Διαθήκη. Κι εδώ «σκοντάφτουν πολλοί, ιδίως οι νεοπαγανιστές).

Συζητώ πολλές φορές και με ανθρώπους που προβάλλουν με παρρησία την πίστη τους και πραγματικά θλίβομαι και εκπλήσσομαι, όταν τους ακούω να εκφράζουν υποτιμητική και περιφρονητική γνώμη για τους μοναχούς. Το επιχείρημα πίσω από το οποίο θωρακίζουν την βεβαιότητά τους είναι πως οι καλόγεροι είναι άνθρωποι δειλοί, που δεν αντέχουν τα φορτία και τα βάσανα της ζωής, ριψάσπιδες του βίου, που αναχωρούν για να περάσουν άνετα και ξεφρόντιστα. Τα μοναστήρια είναι γι’ αυτούς, στην καλύτερη περίπτωση, πολύτιμη «πολιτιστική κληρονομιά», που πρέπει να διατηρηθεί σαν ένα αρχαϊκό παρελθόν ή, στην χειρότερη περίπτωση, τόπος παιδιάς και ραστώνης, όπου βρίσκουν καταφυγή προβληματικές προσωπικότητες.

Πολιτικό όραμα: Λεφτά και παιδιά στο εξωτερικό, στην Ελλάδα μόνο εξοχικό!

Ο Γιούνκερ συμφωνεί με την Άση Μπήλιου: δεν θα χρεοκοπήσουμε.

Ο Υπουργός που φέρεται να έβγαλε ογδόντα χιλιάρικα στο εξωτερικό, θα έχει φαίνεται σύμβουλο τον Πητ Παπαδάκο.

Ο Κώστας Λεφάκης δεν έχει πάρει ακόμη θέση.

Τα λεφτά του Υπουργού όμως στρογγυλοκάθισαν στο Λουξεμβούργο, δείχνοντας έμπρακτα την πίστη του πολιτικού προσωπικού στον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και στις απόψεις της Μιράντας Ξαφά.

Άστρα και πολιτικό όραμα: Λεφτά και παιδιά στο εξωτερικό, στην Ελλάδα μόνο εξοχικό!

Ηχητική εισβολή

Η κυριαρχία εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους. Ενας απ' όλους, και εξαιρετικά πειστικός, είναι η επιβολή των ακουσμάτων.

Στη φωτογραφία βλέπουμε μια παρέα Αφρικανών, οι οποίοι έχουν στήσει τα συμπράγκαλά τους στην οδό Αποστόλου Παύλου και «βομβαρδίζουν» τους περαστικούς -τουρίστες και ντόπιους- με φρικτούς ήχους από την υποσαχάρια Αφρική. Η ένταση στην «ερμηνεία» τους είναι τέτοια, που σε ωθεί να υποθέσεις ότι πρόκειται για πολεμικά άσματα ή για μουσική υπόκρουση αιματηρού εξευμενισμού μοχθηρών πνευμάτων και ψυχολογική προετοιμασία για θυσίες ή επιβολή θανατικής ποινής. Συνεργείο Αφρικανών, φορτσάτων, ορεξάτων και δεινών χρηστών κρουστών, βρίσκεται και στην πλατεία Μοναστηρακίου.

Τα σώου των …κόκκινων γραμμών!

Είναι γνωστό ότι οι κομματικές γραφειοκρατίες της «αριστεράς», καθώς και οι συνδικαλιστικές (εργατοπατέρες) χρησιμοποιούν την Πρωτομαγιά για καταναλωτικό εμπόριο ταξικών φράσεων και για θέαμα «επαναστατικών» σώου…

Η φετινή Πρωτομαγιά με κυβέρνηση της «αριστεράς», δεν θα μπορούσε να περάσει ανεκμετάλλευτη από την κυβέρνηση της «αριστεράς» και ιδιαίτερα από την «αριστερά» αυτής της «αριστερής» κυβέρνησης: Το «Αριστερό Ρεύμα».

Το «Αριστερό Ρεύμα» μαθαίνει γρήγορα και αρχίζει να αριστεύει στα αστικά επικοινωνιακά παιχνίδια, στις θεατρικές παραστάσεις του καταναλωτικού «αριστερού» λεονταρισμού, στα σώου…

Το Υπέροχο Μυστικό

Λαρισινά δοκίμια
Μ.Ε.Λαγκουβάρδου

Πολλούς γαρ εθεράπευσεν (...) Και πολλά επετίμα αυτοίς, ίνα μη φανερόν αυτόν ποιήσωσι.(Μάρκ. 3,6-12)

Μια φορά, στην Πάτμο, τη στιγμή που προσκυνούσα στην κρύπτη του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, σηκώθηκα ξαφνικά, ενώ ακριβώς πάνω απ΄ το κεφάλι μου προεξείχε ένας αιχμηρός βράχος της σπηλιάς. Εκείνη τη στιγμή ένα προστατευτικό χέρι με φύλαξε να μην συντριβεί το κρανίο μου στο βράχο. Κοίταξα κι ήταν το χέρι μιας νεαρής κοπέλας. Η χειρονομία της αυτή γέννησε μέσα μου ένα παράξενο αίσθημα. Ένιωσα πως κάτι απ΄ τον εαυτό μου ανήκε σ΄ αυτήν και κάτι από τον εαυτό της ανήκε σε μένα.

Είχα τη βεβαιότητα πως η βοήθειά της άγνωστης κοπέλας εκείνη τη στιγμή σε ένα άλλον, είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον για κείνην παρά αν ήταν βοήθεια προς τον ίδιο τον εαυτό της. Η προσφορά της υπηρεσίας της αποκάλυψε κάτι κοινό που είχαμε οι δυο μας, το κοινό αίσθημα της ανιδιοτελούς αγάπης που μας συνέδεσε για μια στιγμή.

Υπάρχει εχθρός, είναι εντός των τειχών και πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε.

Γράφουμε συνεχώς επί 5 χρόνια τώρα, ταλαιπωρούμε τα πλήκτρα, χάνουμε ώρες από το χρόνο μας και κανένα αποτέλεσμα δεν βγάζουμε. Δεν έχουμε καταλήξει πουθενά μέχρι σήμερα. Ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του και ποτέ δεν συμφωνούμε σε κάτι.

Στο μεταξύ, τα πάντα παραμένουν ως έχουν. Τα ίδια κόμματα συνεχίζουν να υπάρχουν, απλά αυξομειούμενα με τη μέθοδο των συγκοινωνούντων δοχείων, δικαιολογώντας μια ψευδοδημοκρατία, για να υπάρχει λαϊκή εκτόνωση και τίποτα πέραν τούτου. Εμείς, η πραγματική κοινωνία, είμαστε μονίμως στην απέξω, σαν κάποια αόρατη δύναμη να μας κρατά ασύνδετους μεταξύ μας και αδρανοποιημένους.