Δεν έφταιξε η δραχμή αλλά το πολιτικό σύστημα

Η τεχνητή ευμάρεια που έφερε το ευρώ οφειλόταν αφενός στην τεράστια υπερχρέωση του κράτους για την ικανοποίηση της πολιτικής πελατείας, αφετέρου στα τραπεζικά δάνεια που αφειδώς χορηγούσαν οι τράπεζες στους απλούς πολίτες.

Έτσι δημιουργήθηκε η εικόνα μιας ευμάρειας μέσα στο ευρώ, μιας ψυχολογικής αιχμαλωσίας του λαού στο ευρώ και απέχθειας ή και φόβου προς το εθνικό του νόμισμα.

Θυμίζουμε για τους παλιότερους (και για να μαθαίνουν οι νεότεροι), ότι επί δραχμής οι τράπεζες δεν χορηγούσαν δάνεια σε απλούς πολίτες. Ακόμα και για τα επιχειρηματικά δάνεια, τα οποία χορηγούσαν με τοκογλυφικά επιτόκια, θα έπρεπε αφενός να υπάρχει πολιτικό μέσον και αφετέρου να δαπανηθεί σχεδόν το μισό κεφάλαιο σε λαδώματα.

Το σώμα και το πνεύμα

Του Μόσχου Εμμανουηλ Λαγκουβάρδου

Αν και το σώμα πολεμάει το πνεύμα, το πνεύμα φυλάει το σώμα. Αν το πνεύμα χάσει το δρόμο του, το σώμα δεινοπαθεί, πληγώνεται, αρρωσταίνει, φθείρεται.

Ο δρομέας μεγάλων αποστάσεων, αν δεν έχει το πνεύμα του εκεί όπου βρίσκεται και σ΄ αυτό που κάνει, τραυματίζεται. Ο δρόμος σου διδάσκει να έχεις το πνεύμα σου γερό. Αυτός είναι ίσως ο λόγος, που όλες οι διδασκαλίες λέγονται δρόμοι.

Το Ιερό Ευαγγέλιο θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι ένα δοκίμιο για το πώς να έχεις δυνατό πνεύμα για να σε φυλάει. Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή. Ο ακολουθών εμέ ου μη περιπατήσει εν ατη σκοτία αλλ΄ έξει το φως της ζωής.

Στα λόγια αυτά του Κυρίου περιλαμβάνεται μια πλήρη περίληψη του Ευαγγελίου. Δεν έχεις παρά να ενδιαφέρεσαι για την υγεία του σώματος και της ψυχής σου, για να εντρυφάς καθημερινά στο Ευαγγέλιο. Να το ανοίγεις κάθε μέρα και να διαβάζεις μια παράγραφο ή ακόμα καλύτερα μια ευαγγελική περικοπή, που αναγιγνώσκεται στην εκκλησία. Αυτή θα είναι ο οδηγός σου για όλη την ημέρα.

Το "κακό" ΔΝΤ και η αναδιάρθρωση που δεν γίνεται

Όχι, δεν έχω ιδέα τι γίνεται στο παρασκήνιο. Νομίζω, όμως, ότι ξέρω τι θα έπρεπε να είχε γίνει από τότε που ξεκίνησε το πρόβλημα (αν δηλαδή συμφωνήσουμε ποιο είναι το πρόβλημα, άσε το πότε ξεκίνησε).

Θα θυμάστε, ίσως, ότι από τον Οκτώβριο του 2011 είχε βγει στην επιφάνεια ότι το ΔΝΤ είχε "άλλη άποψη".

Και τότε, και τώρα, αυτό που νομίζω ότι λέει το ΔΝΤ (ή μέρος αυτού που λέει το ΔΝΤ) είναι: "γράψτε τις ζημιές από τα βερεσέδια σας βρε euroκέρατα, τους λαδώνατε για να δανείζονται για να ψωνίζουν βερεσέ από εσάς, και είναι ταπί. Γράψτε τις ζημιές σας, και τα κεφάλαια που υπάρχουν φτάνουν και περισσεύουν για νέο funding".

Μια μέρα ήταν κι αυτή και πέρασε...

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας κ.Κωνσταντίνου

Επιφυλακτικός ήμουν πάντα με τις παγκόσμιες ημέρες εορτασμού κάποιου γεγονότος που ορίζει ο ΟΗΕ... Όχι από ιδιοτροπία ή τάση σνομπ αλλά γιατί το «κάθε μέρα, κάτι άλλο» καταντά και λίγο φαιδρό στην τελική, βρε αδελφέ!

Σημαντικά και ασήμαντα όλα στο ίδιο καζάνι! Άντε βγάλε άκρη....

Δικαιολογημένα, λοιπόν, όταν έφθασε στα αυτιά μου η είδηση για την καθιέρωση της παγκόσμιας μέρας γιόγκα ένιωσα καχυποψία! Κακό πράγμα η καχυποψία! Και όσο πλησίαζε ο καιρός για την μέρα του πρώτου εορτασμού τόσο περισσότερο είχα τις "κεραίες" μου τεντωμένες για να αφουγκαραστώ τι γίνεται και τι "κρύβεται"....

Τα πικρά μαθήματα των κακών ονείρων

«Το βασίλειο του Ύπνου». Έργο του
Giulio Carpioni (1613 – 1678).

«Ο Ζευς έβαλε τους θνητούς στης φρονήσεως τον δρόμο, αυτός εκύρωσε τον νόμο 'το πάθημα να είναι μάθημα'. Ακόμα και στον ύπνο μας, μας στάζει στην καρδιά ο πόνος, που θυμίζει τα παθήματά μας, κι έρχεται, θέλομε δεν θέλομε, να μας σωφρονίσει. Βέβαια η σκληρή αυτή χάρι μάς δίδεται απ' τους θεούς, που κάθονται στο σεμνό τους θρόνο».
Αισχύλου «Αγαμέμνων», στ. 176-183, Άπαντα Αρχαίων Ελλήνων, εκδόσεις Πάπυρος σελ. 32

Ίσως να μην είχαν χρειαστεί τόσες πολλές επιστημονικές έριδες, συνέδρια, δημοσιεύσεις, δαπάνη χρόνου, χρημάτων, άσκοπες θυσίες ελπίδων και απόπειρες αντιμετώπισης τόσων φαινομενικά δυσεπίλυτων ζητημάτων αν οι πολιτισμένοι άνθρωποι μπορούσαν να εμβαθύνουν στην ελληνική τραγωδία αντί να θεοποιούν επιστημονικοφανείς δεισιδαιμονίες και να αναθέτουν τη διαχείριση της συνείδησής τους στην ψυχανάλυση – επιστήμη καθ' όλα σεβαστή και χρήσιμη μεν αλλά οι λειτουργοί της είθισται να μην πιστεύουν στο συνθετικό «ψυχή» που περιλαμβάνει η ονομασία του αντικειμένου τους!

Χερουβικό Χουρμουζίου Ήχος Β'

Ελληνες και ξένοι βασιλείς

Τι δεν μπορούν να σου μάθουν τα σεμινάρια του ΔΝΤ και της Κονομισιόν: Να λες και καμιά αλήθεια για την Ελλάδα...

Χαρές, πανηγύρια και τηλεοράσεις στην Αγγλία. Σύμπασα η βρετανική αριστοκρατία των Βουλών, των χρηματιστηρίων, των παλατιών και των υποδέλοιπων εργαστηρίων παραγωγής κατεστημένου (χειροποίητο, με άχνη εκλογών, διαιτητική, μούρλια) πανηγύρισε τη συμπλήρωση 800 ετών από τη συγγραφή της «Μάγκνα Κάρτα», του καταστατικού χάρτη των δικαιωμάτων των πολιτών (αλλά κατ' ουσίαν των ευγενών και του κλήρου) του βασιλείου που διοικούσε ο Ιωάννης ο Ακτήμων. Η «Μάγκνα Κάρτα» συνετάχθη με απόφαση του βασιλέα επειδή εξεγέρθηκαν οι βαρόνοι. Τότε ήταν ιδιαίτερα ανθυγιεινό να εξεγείρονται οι αριστοκράτες εναντίον σου, ακόμα κι αν ήσουν βασιλιάς. Υπήρχε ο κίνδυνος να χάσεις το δικαίωμα να φέρεις την κεφαλή επί των ώμων σου, που λέει ο λόγος. Με τα πολλά, ο Ιωάννης ο Ακτήμων έκανε την ανάγκη φιλοτιμία και γράφτηκαν μερικές αυτονόητες φράσεις σ' ένα κείμενο που σήμερα θεωρείται από τους Δυτικούς «ένα από τα σημαντικότερα που έχουν γραφτεί ποτέ»! Αποτελεί, λένε, τη βάση για τη Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Συντάγματος των ΗΠΑ το 1787 και για την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα το 1948.