Διάδοχος της αδικίας είναι η εκδίκηση

Επίδαυρος, Αύγουστος 2001.
Σκηνή από την «Εκάβη» του ΚΘΒΕ

Εκάβη: «Ω αστροφεγγιά τα’ ουρανού και νύχτα σκοτεινή, γιατί μέσα στο νυχτοσκόταδο τόσο με τρομάζουνε φόβοι και φαντάσματα; Ω σεβάσμια Γη, μάνα των μελανόφτερων ονείρων, μακρυά από μένα το νυχτερινό το όραμα, που φοβερό για τον γιο μου, που ζη στην Θράκη, και για την ακριβοθυγατέρα μου την Πολυξένη είδα μέσα στα όνειρά μου. Ω θεοί του Κάτω Κόσμου, γλυτώστε το παιδί μου, που αυτό πια μονάχο στήριγμα του σπιτιού μου κατοικεί στη χιονισμένη Θράκη και το φυλάει φίλος του πατέρα του. Κάτι κακό θα γίνη! Πικρά θα θρηνήσουμε οι πικραμένες! Για πρώτη φορά λαχταράει τόσο αδιάκοπα και φοβάται η καρδιά μου».
Ευριπίδου «Εκάβη», Άπαντα Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων, στ. 68-82, εκδόσεις Πάπυρος, σελ. 19

Κρίμα...

Κρίμα για έναν λαό που τόλμησε δύο φορές μέσα σε έξη μήνες!
Κρίμα για έναν λαό που φάνηκε πιό ώριμος και αποφασισμένος από την πολιτική του ηγεσία.
Κρίμα γιατί οι στιγμές κι οι συγκυρίες δεν επαναλαμβάνονται.

Τον Ιανουάριο κύριε πρωθυπουργέ δεν ήταν όλοι αριστεροί αυτοί που σας ψήφισαν. Για την ακρίβεια οι περισσότεροι δεν ήταν αριστεροί!

Σας ψήφισαν οι μεγαλύτεροι από σάς γιατί είδαν στο πρόσωπό σας τον εαυτό τους πριν μεγαλώσει, πριν ''ωριμάσει'', πριν σαπίσει, πριν συνθηκολογήσει.
Πενηντάρηδες και βάλε, που αποφάσισαν μέσα από σας να κάνουν την οριστική ρήξη που κάποτε δεν τόλμησαν, και τώρα θέλησαν να εξιλεωθούν, να προσφέρουν στην νέα γενιά και τα παιδιά τους κατι περισσότερο από μιά ''εύκολη'' ζωή: μιά παρακαταθήκη, μιά μνήμη για το μέλλον!

Ἡ μάνα: ἐλπίδα καὶ θεμέλιο τοῦ Γένους!

Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

Ἀπ’ οὖλα τὰ λαλούμενα καλοχτυπᾶ ἡ καμπάνα
Κι ἀπ’ οὖλα τὰ γλυκύτερα, γλυκύτερ’ εἶν’ ἡ μάνα
(δημοτικὸ)

Στὴν ἀρχὴ τῶν ἀπομνημονευμάτων του, ὁ στρατηγὸς Μακρυγιάννης, διηγεῖται τὸ πῶς σώθηκε ὁ ἴδιος καὶ ἡ φαμελιά του ἀπὸ τοὺς Τούρκους τοῦ Ἀλήπασα. «Γκιζεροῦσαν δεκαοχτὼ ἡμέρες εἰς τὰ δάση κι ἔτρωγαν ἀγριοβέλανα καὶ ἐγὼ βύζαινα», γράφει. Θέλησαν νὰ περάσουν ἕνα γεφύρι ποὺ τὸ «φύλαγαν οἱ Τοῦρκοι» καὶ γιὰ νὰ μὴν κλάψει ὁ νεογέννητος Μακρυγιάννης καὶ «χαθοῦνε ὅλοι», τὸν ἄφησαν στὸ δάσος. «Τότε μετανογάει ἡ μητέρα μου καὶ τοὺς λέει: «Ἡ ἁμαρτία τοῦ βρέφους θὰ μᾶς χάση», τοὺς εἶπε «περνᾶτε ἐσεῖς καὶ σύρτε εἰς τὸ τάδε μέρος καὶ σταθῆτε… τὸ παίρνω κι ἂν ἔχω τύχη καὶ δὲν κλάψη, διαβαίνουμε». Νίκησε τὸ ἀνίκητο μητρικὸ ἔνστικτο. Καί, γράφει ὁ πολύπαθος ἀγωνιστής, «ἡ μητέρα μου καὶ ὁ Θεὸς μᾶς ἔσωσε» (ἔκδ. «Ζαχαρόπουλος», σελ. 178).

Θα είναι καταστροφή το Grexit? Μάλλον όχι, λέει η Ιστορία

marketwatch.com

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το ΔΝΤ, πολλές οικονομικές "ειδήσεις" λένε ότι στάση πληρωμών εξωτερικού χρέους (δηλαδή η χρεωκοπία) και η έξοδος από το ευρώ θα ήταν κατάρρευση και καταστροφή.

Όμως η Ιστορία λέει κάτι εντελώς διαφορετικό. Η Αγγλία ανέκαμψε με το που βγήκε από τον ERM (τον προθάλαμο του ευρώ) το 1992. Οι χώρες της Ανατολικής Ασίας αναπτύχθηκαν ραγδαία με το βγήκαν από την ισοτιμία με το δολάριο το 1997-98. Τα ίδια και η Ρωσία το 1998. Και η Αργεντινή μεταξύ 2002 και 2007.

Ακόμη και οι ΗΠΑ το έχουν περάσει. Ο Ρούσβελτ, το 1933, έκανε έξαλλους τους τραπεζίτες όταν εγκατέλειψε τον χρυσό και υποτίμησε το δολάριο κατά 70%. Το ΑΕΠ των ΗΠΑ αυξήθηκε κατά 40% (σε σταθερές τιμές) τα επόμενα 5 χρόνια.

Αλλάζει και ο Εθνικός Ύμνος με το Μνημόνιο 3.0

Η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να καταλήξει σε συμφωνία και με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου προωθεί και την αλλαγή του Εθνικού Ύμνου, ως προς τους στίχους, καθώς κρίθηκαν ακατάλληλοι για την προώθηση της φιλίας μεταξύ των λαών, που προσέρχονται καθημερινά στη χώρα μας κατά εκατοντάδες.

Μουσική θα παραμείνει η ίδια, για να μην αλλάζουμε και τα ηχητικά στην ΕΡΤ.

"Σε γνωρίζω από την κόψη

Η τέλεια κοινωνία

Τέλεια κοινωνία βίου θεωρώ εκείνη στην οποία δεν υπάρχουν ιδιοκτήτες, οι αντιθέσεις της γνώμης έχουν εκλείψει, κάθε ταραχή και φιλονικία και εριστικότητα έχουν απομακρυνθεί και όπου όλα είναι κοινά: ψυχές, γνώμες, σώματα, καθώς και οι τροφές…

Κοινά επίσης η πίστη στον Θεό, ο θησαυρός της ευσέβειας, η σωτηρία, τα αγωνίσματα, οι κόποι, τα στεφάνια.

Όπου οι πολλοί είναι ένας και ο ένας δεν είναι μόνος, αλλά ένα με τους πολλούς.

Οι νικητές του «ΟΧΙ» έγιναν η χλεύη των ηττημένων του «ΝΑΙ».

Με το δημοψήφισμα ο λαός αποφάσισε να απορρίψει την πρόταση Γιούνκερ, γιατί απλά ήθελε σκληρότερα μέτρα με ένα νέο φρικτό μνημόνιο. Έτσι ερμήνευσε η Αριστερά το «ΟΧΙ» του λαού.

Διακόσια χρόνια περίμενε αυτός ο δύσμοιρος λαός να αποφασίσει με ένα δημοψήφισμα και ήρθε η Αριστερά
για να εξευτελίσει την έννοια του δημοψηφίσματος.

Τελικά όλοι εμείς οι «νικητές» του «ΟΧΙ» γίναμε η χλεύη των ηττημένων του «ΝΑΙ».