Αν δεν μας φύλαγε ο Κύριος

Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου

Αν δεν μας φύλαγε ο Κύριος, οι δαίμονες θα μας είχαν κάνει σκόνη.
Σαν τα στρουθία μέσα απ΄ την παγίδα, μας έσωσε.

Ο Ντοστογιέφσκι λέει πως οι άνθρωποι διακρίνονται σε δύο κατηγορίες, στους αγγελικούς και στους δαιμονικούς. Ότι οι αγγελικοί είναι ταπεινοί κι οι δαιμονικοί είναι υπερήφανοι.

Φαντάζομαι ότι μπορεί ο υπερήφανος ν΄ αλλάξει κατηγορία, αν το θελήσει. Δεν λέω για τον ταπεινό, γιατί δεν φαντάζομαι να υπάρχει κάποιος ταπεινός, να θέλει ν΄ αλλάξει και να γίνει υπερήφανος.

Υπουργέ μου θα πάρω ποτέ σύνταξη; Δύσκολο, έχεις ανάδρομο Ερμή...

Άντε και καλό μνημόνιο!

Ο φόβος της ποινής σώζει την πόλη

Το ερώτημά «ποιος άνθρωπος μπορεί να είναι δίκαιος αν δεν φοβάται τίποτα;» είναι ρητορικό

«Σ' αυτόν τον βράχο που πήρε το όνομα Αρειος Πάγος, ο σεβασμός και ο αδελφός του ο φόβος θα συγκρατούν από την αδικία μέρα και νύχτα, αν και αυτοί οι ίδιοι οι πολίτες δεν καταργούν τους παλιούς νόμους. Ποτέ δεν θάβρης για να πιης νερό καθάριο, αν το μολύνης με βρωμερά αποχύματα και λάσπες. Συμβουλεύω τον λαό μου ούτε την αναρχία ούτε την δεσποτεία ν' ανέχεται και να μη βγάλη εντελώς τον φόβο από την πόλη· γιατί ποιος άνθρωπος μπορεί να είναι δίκαιος αν δεν φοβάται τίποτα;»
Αισχύλου «Ευμενίδες», στ. 690-699, Απαντα Αρχαίων Ελλήνων, εκδόσεις Πάπυρος σελ. 61

Πως κανείς γίνεται εκείνο που είναι

Ο κ. Τσίπρας στους 6 μήνες που είναι πρωθυπουργός της χώρας, δεν κυβέρνησε ούτε ένα λεπτό, παρά μιλούσε μόνο για οικονομία, για ευρώ, για grexit, για διάσωση του τραπεζικού συστήματος, για οικονομικούς εκβιασμούς, οικονομικούς συσχετισμούς και «έντιμους» οικονομικούς συμβιβασμούς.

Ο κ. Τσίπρας στους 6 μήνες που είναι πρωθυπουργός κατάφερε να κάνει την Ελλάδα πρωτοσέλιδο στον παγκόσμιο Τύπο για την οικονομική της κατάσταση, τα άδεια της ταμεία, τις δόσεις που πλήρωσε και τις δόσεις που δεν πλήρωσε στο ΔΝΤ, για τα συνεχή Eurogroup με θέμα την οικονομική διάσωση της Ελλάδας, τη ρευστότητά της, τη δυνατότητα να ξεπληρώνει τα δανεικά της.

Ο κ. Τσίπρας μετά από 6 μήνες που είναι πρωθυπουργός παλεύει να παρουσιάσει την πρώτη του επιτυχία. Να εξαθλιώσει κι άλλο τους πολίτες ώστε να χορηγήσει χρήμα στις τράπεζες για να μπορούν οι συνταξιούχοι να παίρνουν ολόκληρη τη σύνταξή τους, η οποία σύνταξή τους θα είναι μειωμένη μετά την απώλεια του ΕΚΑΣ, αλλά οι τράπεζες θα είναι ισχυρές. Στο μυαλό τού κ. Τσίπρα αυτό μπορεί να φαντάζει και ως επιτυχία.

Τι φέρνει το 3ο Μνημόνιο στα ΜΜΕ

Τα εύσημα στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ άρχισαν να μοιράζουν οι καναλάρχες, και όχι μόνο μέσω των τηλεοπτικών δελτίων και των τηλεσχολιαστών τους. Ο αρχικός στόχος για είσπραξη εσόδων από τις τηλεοπτικές άδειες εξαφανίστηκε από την ελληνική πρόταση, ενώ τελικά στον νόμο που ψηφίστηκε δεν προβλέπεται και η άμεση καταβολή του ειδικού φόρου τηλεόρασης.

Το Μνημόνιο 3, ωστόσο, έχει διατάξεις που αφορούν άμεσα ή έμμεσα τα Μέσα Ενημέρωσης και τους εργαζομένους σε αυτά. Η απελευθέρωση των απολύσεων είναι η πρώτη μεγάλη επίπτωση στα ΜΜΕ, όπως και σε όλο τον ιδιωτικό τομέα. Και για τις επιχειρήσεις Μέσων, ωστόσο, υπάρχουν μέτρα. Όσον αφορά τον Τύπο, αυξάνεται ο ΦΠΑ για το χαρτί, ενώ εξαιρούνται της ένταξης παροχής υπηρεσιών στο καθεστώς ΦΠΑ οι ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες. Συγκεκριμένα, στο παράρτημα του νόμου προβλέπεται η εξαίρεση για την παροχή «τηλεπικοινωνιακών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών υπηρεσιών» εφόσον ο παρέχων την υπηρεσία και ο λήπτης έχουν ως τόπο κατοικίας το εσωτερικό της χώρας.

Μας εμπαίζει ο Τσίπρας (και τα πολιτικά πτώματα)

Πάει πολύ ένας αξιοθρήνητος Πρωθυπουργός ο οποίος ομολογεί ο ίδιος ότι «διαπραγματευόταν» ξυπόλητος στα αγκάθια, δίχως στρατηγική και κανένα εναλλακτικό σχέδιο, να μας εμπαίζει ασύστολα: Η αυθάδεια των απατεώνων και των συνειδητών …εκτελεστών!!!

Μας εμπαίζει ο Τσίπρας και είναι θρασύτατη κουτοπονηριά υπεκφυγής από το ΑΙΣΧΟΣ που ο ίδιος υπέγραψε, όταν κατηγορεί τους άλλους, ΨΕΥΔΩΣ, ότι δεν διέθεταν εναλλακτικό σχέδιο…

Αυτός ως Πρωθυπουργός δεν μας λέει αν είχε κάποιο εναλλακτικό σχέδιο και αν όχι γιατί «διαπραγματευόταν» πέντε μήνες;

«Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου...»

Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

«Ότι μας έφαγαν οι ξένοι ως γλάροι»
Μακρυγιάννης

«Ποιος το περίμενε στ’ αλήθεια
να βγουν ψευτιές και παραμύθια
και να ξεχάσουν τώρα πια τα λόγια εκείνα τους,
που μας τα ‘λέγαν κάθε βράδυ απ’ τα Λονδίνα τους.

Μα δεν πειράζει, δεν πειράζει,
δε θα το βάλουμε μαράζι
και δε θα κλάψουμε που πάλι μας ξεχάσατε,
γιατί δεν είν’ πρώτη φορά που μας τη σκάσατε
και στην υγειά σας μια οκαδούλα εμείς θα πιούμε
και στη μικρή την Ελλαδούλα μας θα πούμε: