Η υπόθεση Καμμένου – Γιαννακόπουλου είναι μόνο η αρχή

Η υπόθεση Καμμένου – Γιαννακόπουλου δεν είναι καθόλου τυχαία. Είναι η προβολή από το μέλλον. Είναι αυτά που θα δούμε σύντομα, όταν οι «αριστεροί προστάτες», δηλαδή οι επιχειρηματίες που στήριξαν τον Τσίπρα και τον έκαναν πρωθυπουργό, θα τον αδειάσουν σιγά – σιγά. Ο φαρμακοβιομήχανος είναι η αρχή. Έπονται και οι άλλοι, όλοι εκείνοι που πόνταραν στο «αριστερό αγόρι» για να κάνουν τις δουλίτσες τους.

Κάπου στη μοιρασιά, κάπου στο ότι ο Αλέξης και η παρέα του αποδεικνύονται ανίκανοι, κάτι οι υπερβολικές υποσχέσεις, σπάνε οι δεσμοί της πρώτης φοράς αριστερά με τους επιχειρηματίες που προεκλογικά και μετεκλογικά έδωσαν στήριξη από συγκεκριμένα media και ανοχή στις ανοησίες που επί 10 μήνες βλέπουμε και ακούμε.

Μήπως μεταξύ άλλων πανηγυρίζουν στο Μαξίμου ότι η Φλώρινα παρέμεινε στην ελληνική επικράτεια;

Απίστευτη φωτογραφία! Σε μια γωνιά ξεχασμένος και αδιάφορος

Εμείς δεν έχουμε Πρωθυπουργό. Εμείς έχουμε στρατηγό. Ποιος Θεμιστοκλής και ποιος Αλκιβιάδης.

Το ’40 στα σχολικά βιβλία Γλώσσας: δειλία, ηττοπάθεια και διασυρμός του Έπους!

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος - Κιλκίς

Όσο παραμένει, στα σχολικά βιβλία, η μαγαρισιά, που ατιμάζει την επέτειο, θα επιμένουμε στην επισήμανσή της. Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε πέρυσι στο περιοδικό «ΑΦΥΠΝΙΣΗ» της ιεράς μονής αγίου Νικοδήμου στο όρος Πάικο του Κιλκίς.

Στον πανηγυρικό λόγο που εκφώνησε στην Ακαδημία Αθηνών, στις 27 Οκτωβρίου του 1960, ο μεγάλος μας λογοτέχνης Στρατής Μυριβήλης, μεταξύ των άλλων σπουδαίων ανέφερε και ένα συγκλονιστικό γεγονός, που διαδραματίσθηκε, όχι «στο διάσελο της Ιστορίας» (Βρεττάκος), στις αετοράχες της Πίνδου, αλλά στα μετόπισθεν, όπου απόλεμος πληθυσμός της πατρίδας μας συναγωνιζόταν την ανδρεία των μαχητών. Το μεταφέρω:

Η εγκατάλειψη του Ιησού

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Και μόνο το ότι ο Ιησούς μισήθηκε από την εξουσία της εποχής του και εγκαταλείφθηκε από όλους είναι αδιάψευστη μαρτυρία ότι τους ευεργέτησε όλους. Αλλά δεν είναι ο λόγος αυτός που ο Ιησούς εγκαταλείφθηκε από όλους.

Μου κάνει εντύπωση, πώς ο Χριστός δεν ζητάει τη βοήθεια κανενός. Δεν ζητάει τη μαρτυρία κάποιου όταν δικάζεται άδικα ή την συμπαράσταση όταν οδηγείται στο Γολγοθά.

Μου κάνει επίσης εντύπωση πως δεν είναι κανείς με το μέρος Του. Δεν ακούγεται ούτε μια φωνή συμπάθειας από τον όχλο.

Οι δικοί Του επίσης δεν βρίσκονται κοντά Του. Γιατί ο Ιησούς έχει εγκαταλειφθεί από όλους; Με εξαίρεση τις στιγμές της μεγάλης αγωνίας Του στον κήπο της Γεσθημανή, όπου μπορούμε να πούμε ότι ζήτησε ένα είδος βοήθειας όταν είπε στους μαθητές να μείνουν ξυπνητοί.

Τι είδους άνθρωποι υπάρχουν...

Γνωρίζετε, τι είδους άνθρωποι υπάρχουν;

Οι απογοητευμένοι και μετά απ’ αυτούς οι γοητευμένοι.

Απογοητευμένοι είναι εκείνοι, που πριν απ’ αυτό ήταν γοητευμένοι.

Γοητευμένοι είναι εκείνοι, που κατόπιν θα γίνουν γοητευμένοι.

Έτσι είναι και ανάμεσά σας, αγαπητά μυρμηγκάκια;

Φαίνεται πως όχι.

Έτσι μου φαίνεται, επειδή δεν είδα ακόμα καμία νύχτα κάποιο από σας να βγαίνει κρυφά στο σεληνόφως και να εξομολογείται στη νύχτα τη σαγήνη του ή την απογοήτευσή του. Σε μας τους ανθρώπους όμως κάθε νύχτα είναι γεμάτη με τέτοιες εξομολογήσεις. Είναι πολύ χορτάτη κάθε νύχτα από τέτοιες εξομολογήσεις.

Αληθινά ισοδύναμα

Η προσαρμογή στη νέα εποχή είναι κατά τι ιδιότροπη. Για να πάμε μπρος, πρέπει πρώτα να πάμε πίσω. Πολύ πίσω...

Τι τα θες, ρε παιδί μου, τώρα τα ψηφιακά μπλιμπλίκια, τις τηλεοράσεις, τα αυτοκίνητα, τα αεροπλάνα, τα βαπόρια που καίνε πετρέλαιο, τα ηλεκτρικά ρεύματα και τα φαντεζί ρεστοράν με ρομποτάκια που σερβίρουν σούσι; Αφού είναι άψητο το σούσι. Ωμό, σαν τη συμπεριφορά των υπουργών της Αριστεράς των περικοπών. Κοροϊδία δεν είναι η υπερτεχνολογία να σε ταΐζει κάτι που θα μπορούσες να φτιάξεις και στη νεολιθική εποχή; Και αντιοικολογικό. Aσε που κοστίζει μαλλιοκέφαλα για τους Eλληνες, που έχουν 80.000.000 στόματα Γερμανών να ταΐσουν.

Φρανσουά, ιδού ο λαός σου

ΑΛΟ ΟΛΑΝΤ ΝΤΕ ΛΑ ΠΑΡΙ
AΠ ΤΗ ΜΑΝΤΑΜ ΠΕΛΑΖΙ
ΝΤΕ ΚΟΜΠΙΝΕΖΟΝ

Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα

Από καταβολής νέου έθνους, το ρωσικόν, το αγγλικόν, το αυστριακόν ή το γαλλικόν κόμμα, θα έσωζε την χώρα. Τρικούπηδες και Ίωνες Δραγούμηδες, Βενιζέλοι συγκρούονταν ιδεολογικά, είχαν και τις ευλογιές ενός ξένου κράτους πίσω τους όλοι!

Μετά μπήκαν στο χορό οι Αμερικανοί, οι Σοβιετικοί, ακόμα και οι Κινέζοι, που ο Μάο είχε την λύση για τα προβλήματα τα δικά μας. Είτε ιδεολογικά, είτε με τις ευλογιές των πρεσβειών όπου πέρανε για καφεδάκι και σήμερα, οι πολιτικοί μας, περιμένουμε ένα γένος, ξανθό σαν τους Ρώσους, ή βαψομαλιάδικο σαν τον Ολαντ που μας τιμά με την παρουσία του σήμερα, ώστε να σωθούμε!