Τσαλακώτος...

Το τσαλακωμένο τούτο -μέσα κι έξω- ανθρωπάκι, αποτελεί ντροπή για την χώρα μας.

Ας πεί κάποιος στον τσαλακωτό Τσαλακώτο πως ανήμερα της Εθνικής Επετείου δεν επιτρέπεται να ''διαπραγματεύεται'' ισοδύναμα οικονομικού και φυσικού θανάτου κανενός έλληνα.
Αυτό δεν τιμά τους προγόνους που αντιστάθηκαν στον (ίδιο) εισβολέα.
Τουλάχιστον τους δικούς μας προγόνους. Για τους δικούς του δεν ξέρουμε.

Κάτω τα χέρια από το ΕΣΡ!

Αγωνιστές, ανιδιοτελείς, εύστροφοι, σύγχρονοι, ειδήμονες! Σ' αυτούς οφείλεται μέρος της πνευματικής και της πολιτισμικής... εκρήξεως της Ελλάδος

Οσοι θητεύουν στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης είναι αληθινοί κέρβεροι των εθνικών συμφερόντων, της διά τηλεοράσεως εκπαιδεύσεως των Ελληνοπαίδων, της χρηστομάθειας, της θρησκείας μας, της στηρίξεως της οικογενείας και της διαφυλάξεως των ηθών, των εθίμων και της παραδόσεως του ελληνικού έθνους. Εδράζονται τόσα πολλά χρόνια οι έδρες τους επί των εδρών της ανεξαρτήτου Αρχής, ώστε δεν τους συνηθίσαμε απλά. Πακτώθηκε η συνείδησίς μας με τις επιλογές τους. Ο νους μας και η τιβί που επιβλέπουν έγιναν ένα.

Πολιτικοί. Πραγματικοί εξουσιαστές ή αναλώσιμα πιόνια του συστήματος;

Παλιότερα, ο εξουσιαστής είχε ταυτόχρονα ο ίδιος και οικονομική δύναμη. Ασκούσε δηλαδή εξουσία στο προσκήνιο και γνώριζες που ακριβώς απέβλεπε η άσκηση της εξουσίας του. Οι συγκρουσιακές διαδικασίες ήταν πιο καθαρές και πιο ειλικρινείς.

Μετά την εμφάνιση όμως του κοινοβουλευτισμού αυτό άλλαξε. Η οικονομική δύναμη (οικονομικό σύστημα) διαχωρίστηκε από την πολιτική εξουσία (πολιτικό σύστημα), η οποία ονομάστηκε κοινοβουλευτική «δημοκρατία», με μόνη τη συμμετοχή του λαού στην επιλογή, μέσω της ψήφου, μεταξύ των πολιτικών υποψηφίων που προεπιλέγει και προβάλει το οικονομικό σύστημα. Η άσκηση πλέον της εξουσίας παραπλανά για τους πραγματικούς της στόχους. Οι συγκρουσιακές διαδικασίες είναι ανειλικρινείς, άστοχες και μάταιες.

Η υπόθεση Καμμένου – Γιαννακόπουλου είναι μόνο η αρχή

Η υπόθεση Καμμένου – Γιαννακόπουλου δεν είναι καθόλου τυχαία. Είναι η προβολή από το μέλλον. Είναι αυτά που θα δούμε σύντομα, όταν οι «αριστεροί προστάτες», δηλαδή οι επιχειρηματίες που στήριξαν τον Τσίπρα και τον έκαναν πρωθυπουργό, θα τον αδειάσουν σιγά – σιγά. Ο φαρμακοβιομήχανος είναι η αρχή. Έπονται και οι άλλοι, όλοι εκείνοι που πόνταραν στο «αριστερό αγόρι» για να κάνουν τις δουλίτσες τους.

Κάπου στη μοιρασιά, κάπου στο ότι ο Αλέξης και η παρέα του αποδεικνύονται ανίκανοι, κάτι οι υπερβολικές υποσχέσεις, σπάνε οι δεσμοί της πρώτης φοράς αριστερά με τους επιχειρηματίες που προεκλογικά και μετεκλογικά έδωσαν στήριξη από συγκεκριμένα media και ανοχή στις ανοησίες που επί 10 μήνες βλέπουμε και ακούμε.

Μήπως μεταξύ άλλων πανηγυρίζουν στο Μαξίμου ότι η Φλώρινα παρέμεινε στην ελληνική επικράτεια;

Απίστευτη φωτογραφία! Σε μια γωνιά ξεχασμένος και αδιάφορος

Εμείς δεν έχουμε Πρωθυπουργό. Εμείς έχουμε στρατηγό. Ποιος Θεμιστοκλής και ποιος Αλκιβιάδης.

Το ’40 στα σχολικά βιβλία Γλώσσας: δειλία, ηττοπάθεια και διασυρμός του Έπους!

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος - Κιλκίς

Όσο παραμένει, στα σχολικά βιβλία, η μαγαρισιά, που ατιμάζει την επέτειο, θα επιμένουμε στην επισήμανσή της. Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε πέρυσι στο περιοδικό «ΑΦΥΠΝΙΣΗ» της ιεράς μονής αγίου Νικοδήμου στο όρος Πάικο του Κιλκίς.

Στον πανηγυρικό λόγο που εκφώνησε στην Ακαδημία Αθηνών, στις 27 Οκτωβρίου του 1960, ο μεγάλος μας λογοτέχνης Στρατής Μυριβήλης, μεταξύ των άλλων σπουδαίων ανέφερε και ένα συγκλονιστικό γεγονός, που διαδραματίσθηκε, όχι «στο διάσελο της Ιστορίας» (Βρεττάκος), στις αετοράχες της Πίνδου, αλλά στα μετόπισθεν, όπου απόλεμος πληθυσμός της πατρίδας μας συναγωνιζόταν την ανδρεία των μαχητών. Το μεταφέρω:

Η εγκατάλειψη του Ιησού

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Και μόνο το ότι ο Ιησούς μισήθηκε από την εξουσία της εποχής του και εγκαταλείφθηκε από όλους είναι αδιάψευστη μαρτυρία ότι τους ευεργέτησε όλους. Αλλά δεν είναι ο λόγος αυτός που ο Ιησούς εγκαταλείφθηκε από όλους.

Μου κάνει εντύπωση, πώς ο Χριστός δεν ζητάει τη βοήθεια κανενός. Δεν ζητάει τη μαρτυρία κάποιου όταν δικάζεται άδικα ή την συμπαράσταση όταν οδηγείται στο Γολγοθά.

Μου κάνει επίσης εντύπωση πως δεν είναι κανείς με το μέρος Του. Δεν ακούγεται ούτε μια φωνή συμπάθειας από τον όχλο.

Οι δικοί Του επίσης δεν βρίσκονται κοντά Του. Γιατί ο Ιησούς έχει εγκαταλειφθεί από όλους; Με εξαίρεση τις στιγμές της μεγάλης αγωνίας Του στον κήπο της Γεσθημανή, όπου μπορούμε να πούμε ότι ζήτησε ένα είδος βοήθειας όταν είπε στους μαθητές να μείνουν ξυπνητοί.