Γουστάρει ζημιάρη νοικιάρη

Ὁ ΓΑΠ νοίκιασε παραθαλάσσια
μεζονέτα 120 τ.μ. μὲ χίλια εὐρὼ
τον χρόνο. Τέτοιες τιμὲς οὔτε
σὲ Φουκουσίμα καὶ Τσερνομπίλ!

Ἀκολουθεῖ ὠδὴ γιὰ τὶς περιπέτειες τοῦ λατρεμένου μας:

Ἤμασταν δὲν ἤμασταν περίπου ταλιμπὰν καὶ ἦρθαν οἱ Εὐρώπες ἦρθε καὶ ὁ Στρος Κἄν. Την ἀσθένειὰ μας γιὰ νὰ γιὰν' ἤθελε νὰ προκάν', ὁ φουκαρᾶς ὁ Γιῶργος καὶ λέγαμε ἀμάν. Τὸν κράξαμε, τὸν διώξαμε, φέραμε Παπαδήμο. Μία σακαράκα πήραμε πληρώσαμε γιὰ λίμο. Πικράθηκε, σιχτίρισε, τὸν πλάκωσε τὸ ἄδικο κι ἔπνιγε τὸν πόνο του σὲ ἕνὰ τσιπουράδικο, ὕστερα μπριζολάδικο, ποτὲ σὲ βενζινάδικο (ἤντουνε οἰκολόγος). Τα γκρέκικα τὰ μίλαγε ὡσὰν ἠλεκτρολόγος που ἔπιασε την πρίζα - το ρεῦμα τὸν ἐχτύπησε καὶ ἄστραψε σὰν μαρκίζα ἡ φαλακρὴ του κάρα, που σὰν μιλοῦσε ἑλληνικὰ τὰ ἔκανε μαντάρα. Πετρέλαιο δὲν χάλαγε, ποδήλατο καβάλαγε καὶ ἄλλαζε ἁλυσίδα ὄντας ἐν κινήσει – να πάει, νὰ μὴν γυρίσει. Ἡ οἰκονομία κρύωσε καὶ ἔβηχε κι ἔγινε σὰν φλουρὶ μὰ πρὶν την ἀναλάβει ἔμοιαζε μὲ οὐρί. Το αἷμα τῆς το ρούφηξαν λαμόγια μὲ μπουρί. Ὁ Γιῶργος εἶναι πονηρὸς αὐτὰ που τρώει νὰ τα τρῶς εἶναι τῆς πρώτης διαλογῆς - παγκόσμιας σοσιαλιστικῆς, ὑγιεινῆς διαστροφῆς.

Άρνηση

Λαρισινά δοκίμια
Του Μ.Ε. Λαγκουβάρδου

Πάσα φυτεία ην ουκ εφύτευσεν ο πατήρ μου ο ουράνιος εκριζωθήσεται.
Ματθ.ΙΕ’ 13

Οι πολιτικοί που αγαπούν τον τόπο τους, αρνούνται τον πειρασμό της εξουσίας, όταν κινδυνεύει η ελευθερία και η επιβίωση του λαού. Η άρνηση είναι αρχαία αρετή. Ο Οδυσσέας αρνήθηκε τον πειρασμό. Βούλωσε τα αυτιά του στις σειρήνες. Δεν ξέχασε την πατρίδα. «Είσαι σκληρός με τον εαυτό σου και με εμάς, του έλεγαν οι σύντροφοί του στο νησί των λωτοφάγων. Οι σύντροφοί του ξέχασαν την πατρίδα και χάθηκαν. Οι παγίδες είναι ανοιχτές μπροστά στον κάθε άνθρωπο. Ο αγώνας να μείνουμε ελεύθεροι δείχνει την πνευματική μας ωριμότητα. Άρνηση συμβολίζει, η απαλάμη μπροστά στο στήθος του Αγίου, στις ιερές εικόνες, στην Εκκλησία. Οι άγιοι αρνούνται την ειδωλολατρία για την αγάπη του Κυρίου Ιησού Χριστού. Ο Ιούδας, δέσμιος της φιλαργυρίας, προδίδει τον Διδάσκαλό του, για τριάντα αργύρια.

Με λινάτσες και μποφόρια...

Κι εκεί που δεν παράγονται πιά σοβαρές ειδήσεις άξιες σχολιασμού,
(που, τί άξιο πιά σχολιασμού μπορεί να παραχθεί σε μιά κατεστραμμένη χώρα προορισμένη απ' τους ''εταίρους'' της να γίνει ένα απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης για τους πρόσφυγες που εκείνοι δημιουργούν,
..μιά χώρα που στην επικράτειά της -Αιγαίο- επιχειρούν ξένες δυνάμεις με ξένη διοίκηση,
..μιά χώρα που ο λαός της έστειλε στην Βουλή μόνον προδότες και δωσίλογους)

..εκεί πετιούνται δυό-τρείς κυβερνητικές λινάτσες και σου φτιάχνουν την μέρα!
(ο όρος ''λινάτσα'' και ''παλιολινάτσα'' είναι εξαιρετικά αγοραίος, και γι αυτό επίτηδες χρησιμοποιούνται από το blog. Για αγοραίους ανθρώπους αγοραίες εκφράσεις)

Ισλάμ και Δύση: οι δύο σκοτεινές και ζοφώδεις συννεφίες

Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

«Λόγιασαι πως ευρισκόμεθα ημείς οι της ανατολικής εκκλησίας ορθόδοξοι, ωσάν να ήμεθα εις δύο μεγάλας συννεφίας και από το μέρος της μεσημβρίας και της ανατολής να είναι ένα μεγάλον σύννεφον, μαύρον και σκοτεινόν, ωσάν το ψηλαφητόν σκότος της Αιγύπτου, η παντελής ασέβεια του Μωάμεθ, όπου περιέλαβε και εσκέπασε σχεδόν τα τρία μέρη της γης και τα εζόφωσε τελείως με την εσχάτην ασέβειαν». (Κων. Κούρκουλα, «Λεύκωμα των Δασκάλων του Γένους», Αθήνα 1971, σελ. 33).

Είναι λόγια του αγίου Δασκάλου του Γένους Αναστασίου Γορδίου (1654-1729). Ας παραθέσουμε όμως και την συνέχεια του κειμένου την αναφορά του αγίου στην «άλλην ζοφεράν συννεφίαν», της Δύσεως αυτή τη φορά.

Μολύβι και όχι πληκτρολόγιο η «συνταγή» της μάθησης

Oι μαθητές και οι φοιτητές που χρησιμοποιούν μολύβι και χαρτί είναι αποδοτικότεροι στο να μαθαίνουν καινούργια πράγματα σε σύγκριση με όσους χρησιμοποιούν υπολογιστή και πληκτρολόγιο, σύμφωνα με νέα μελέτη ειδικών του Πανεπιστημίου Σταβάνγκερ στη Νορβηγία και του Πανεπιστημίου της Μασσαλίας στη Γαλλία.

Αυτό, όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, συμβαίνει επειδή όταν γράφουμε με το χέρι οι κινήσεις που κάνουμε αποτυπώνουν καλύτερα τα όσα καλούμαστε να μάθουμε σε μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται περιοχή του Μπροκά (πρόκειται για μια περιοχή στην κάτω μετωπιαία έλικα του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου που μελετήθηκε ενδελεχώς από τον γάλλο γιατρό Πολ Μπροκά, ο οποίος αποκάλυψε ότι αποτελεί το «κινητικό κέντρο του λόγου»). Το να αγγίζουμε απλώς το πληκτρολόγιο προκειμένου να γράψουμε ενεργοποιεί ελάχιστα αυτή την περιοχή του εγκεφάλου, κάτι που, ως φαίνεται, δεν ενισχύει εξίσου τη διαδικασία της μάθησης.

Η Καταστροφή Κεφαλαίου

iskra.gr
rizospastis.gr

Αν ήμουν ...αριστερός, θα ερμήνευα τον Μαρξ όπως οι αριστεροί. Αλλά δεν νομίζω ότι είμαι αριστερός, και νομίζω ότι 1) οι ιδεολογίες φτιάχνονται για να εξυπηρετούν πολιτικές (ή γεωπολιτικές) και 2) μια χαρά είναι όλες οι θεωρίες, και οι ιδεολογίες, αλλά κολλάνε στην εφαρμογή και στις λεπτομέρειες. Όλες οι κοινωνικές και οικονομικές θεωρίες έχουν τα προβλήματά τους, αλλά από την αρχή του σύγχρονου πολιτισμού (κάπου πριν από 4-5.000 χρόνια), ο κόσμος περνάει καλά όταν έχει καλό καιρό, όταν υπάρχουν άνθρωποι, αλλά να μην είναι τόσοι που να μην έχουν τι να φάνε, ή, αν είναι πολλοί, να βάζουν άλλους να δουλεύουν για να τρώνε αυτοί καλύτερα, και τα συστήματα διοικητικής αναδιανομής, είτε αφορούν σε Μυκηναίους άνακτες, είτε σε Άγιους Ρωμαίους Αυτοκράτορες, είτε σε ...Σοβιετικά ή Μαοϊκά συστήματα, όλα, μα όλα, έχουν καταπίεση. "Καταπίεση" είναι η επιβολή κανόνων που δεν αρέσουν. Η Δημοκρατία, και η Ελευθερία, και η Ελευθερία της Αγοράς, είναι κατασκευάσματα εκλογίκευσης της καταπίεσης.

Η δίψα της ειρήνης κι ο τρόμος της μπόμπας

Ο κακόμοιρος ο κόσμος διψά ειρήνη. Μα χωρίς την απομέσα ειρήνη, δεν μπορεί να γίνη ειρήνη εξωτερική. Χωρίς την ψυχική ειρήνη, η πολιτική και κοινωνική ειρήνη είναι ψεύτικη. «Ειρήνη αφίημι υμίν, είπε ο Χριστός στους μαθητές Του κατά το Μυστικό Δείπνο, ειρή­νην την εμήν δίδωμι υμίν. Ου καθώς ο κόσμος δίδωσι, εγώ δίδωμι υμίν». Πρόσεξες για να δης καλά τί λέγει ο Χριστός; «Ου καθώς ο κόσμος δίδωσι, εγώ δίδωμι υμίν». «Δεν σας δίνω, λέγει, εγώ την ειρήνη που δίνει ο κόσμος», την ψεύτικη, την οργισμένη ειρήνη, την ανειρή­νευτη ειρήνη, την ειρήνη που στ' αληθινά δεν έχει ολότελα ειρήνη και ησυχία. Τέτοια είναι η ειρήνη που μπορεί να κάνη ο κόσμος, οι άνθρωποι, που τρώγονται με τα πάθη τους και που τους κατατρώγει η περηφάνεια, η ματαιοδοξία-φιλαργυρία, η σκληροκαρδία και η απονιά στους άλλους, η μανία της ακολασίας και η επιθυμία της καλοπέρασης. Όλα τούτα τα πάθη είναι οργισμένα και όχι ειρηνικά. Αυτά κάνουνε τους ανθρώπους να μαλώνουνε, να εχθρεύονται ο ένας τον άλλον, αυτά λιγοστεύουνε την αγάπη, που είναι δα πολύ λίγη ανάμεσά τους, και φέρνουνε την παραζάλη, την έχθρα, «την έριδα» που λέγανε οι αρχαίοι. Με άλλα λόγια, φέρνουνε τη βασιλεία του διαβόλου επί της γης, και όχι τη βασιλεία του Θεού, που είναι η ειρήνη.