Ο υπερήφανος πάντοτε ζει με λύπες, πάντοτε αγανακτεί, πάντοτε αδημονεί

Αρχή της αμαρτίας είναι η υπερηφάνεια, η πρώτη προσβολή και παρακίνηση προς το κακό, και οπωσδήποτε είναι η ρίζα και το υπόβαθρο του κακού. Γιατί η αρχή δηλώνει η την πρώτη κίνηση προς το κακό η τη σύσταση. Όπως θα μπορούσε να πει κανείς, αρχή της σωφροσύνης είναι η αποχή από άτοπη θέα, δηλαδή η πρώτη ορμή, αν όμως πούμε ότι αρχή της σωφροσύνης είναι η νηστεία, δηλαδή το θεμέλιο και η συγκρότηση, έτσι και η αρχή της αμαρτίας είναι η αλαζονεία, γιατί από αυτήν αρχίζει κάθε αμαρτία κι απ' αυτήν συγκροτείται.

Αρχή Τριωδίου.

Το λειτουργικό βιβλίο τοποθετείται ενώπιον της εικόνας του Δεσπότου Χριστού για να το παραλάβει ο μικρότερος της αδελφότητας και να το παραδώσει στον ψάλτη.

Η χρήση του θα τελειώσει το Μ.Σαββατο το βράδυ.

Καλή αρχή μετανοίας...

Ευλογημένη έναρξη Τριωδίου...

Το ψέμα των «αριστερών» στομάτων…

Το ψέμα, το ολοκληρωτικό και τυποποιημένο ψέμα κατακλύζει σαν νεροποντή τα πάντα: Είναι η συνήθεια του αίσχους όλων των ανδρεικέλων (των πρώην και των νυν).

Η «αριστερή» κυβέρνηση και ο Τσίπρας προσωπικά δώσανε σ’ αυτήν τη «συνήθεια του ΑΙΣΧΟΥΣ» τη μοχθηρία της ξετσιπωσιάς και τη φρενοβλάβεια του εμπαιγμού…

Είναι τόσο ασύστολη και μακάβρια η κοροϊδία του ελληνικού λαού που και το ψέμα …ντρέπεται…

Ο Λουντέμης γνώριζε!

Γουστάρει ζημιάρη νοικιάρη

Ὁ ΓΑΠ νοίκιασε παραθαλάσσια
μεζονέτα 120 τ.μ. μὲ χίλια εὐρὼ
τον χρόνο. Τέτοιες τιμὲς οὔτε
σὲ Φουκουσίμα καὶ Τσερνομπίλ!

Ἀκολουθεῖ ὠδὴ γιὰ τὶς περιπέτειες τοῦ λατρεμένου μας:

Ἤμασταν δὲν ἤμασταν περίπου ταλιμπὰν καὶ ἦρθαν οἱ Εὐρώπες ἦρθε καὶ ὁ Στρος Κἄν. Την ἀσθένειὰ μας γιὰ νὰ γιὰν' ἤθελε νὰ προκάν', ὁ φουκαρᾶς ὁ Γιῶργος καὶ λέγαμε ἀμάν. Τὸν κράξαμε, τὸν διώξαμε, φέραμε Παπαδήμο. Μία σακαράκα πήραμε πληρώσαμε γιὰ λίμο. Πικράθηκε, σιχτίρισε, τὸν πλάκωσε τὸ ἄδικο κι ἔπνιγε τὸν πόνο του σὲ ἕνὰ τσιπουράδικο, ὕστερα μπριζολάδικο, ποτὲ σὲ βενζινάδικο (ἤντουνε οἰκολόγος). Τα γκρέκικα τὰ μίλαγε ὡσὰν ἠλεκτρολόγος που ἔπιασε την πρίζα - το ρεῦμα τὸν ἐχτύπησε καὶ ἄστραψε σὰν μαρκίζα ἡ φαλακρὴ του κάρα, που σὰν μιλοῦσε ἑλληνικὰ τὰ ἔκανε μαντάρα. Πετρέλαιο δὲν χάλαγε, ποδήλατο καβάλαγε καὶ ἄλλαζε ἁλυσίδα ὄντας ἐν κινήσει – να πάει, νὰ μὴν γυρίσει. Ἡ οἰκονομία κρύωσε καὶ ἔβηχε κι ἔγινε σὰν φλουρὶ μὰ πρὶν την ἀναλάβει ἔμοιαζε μὲ οὐρί. Το αἷμα τῆς το ρούφηξαν λαμόγια μὲ μπουρί. Ὁ Γιῶργος εἶναι πονηρὸς αὐτὰ που τρώει νὰ τα τρῶς εἶναι τῆς πρώτης διαλογῆς - παγκόσμιας σοσιαλιστικῆς, ὑγιεινῆς διαστροφῆς.

Άρνηση

Λαρισινά δοκίμια
Του Μ.Ε. Λαγκουβάρδου

Πάσα φυτεία ην ουκ εφύτευσεν ο πατήρ μου ο ουράνιος εκριζωθήσεται.
Ματθ.ΙΕ’ 13

Οι πολιτικοί που αγαπούν τον τόπο τους, αρνούνται τον πειρασμό της εξουσίας, όταν κινδυνεύει η ελευθερία και η επιβίωση του λαού. Η άρνηση είναι αρχαία αρετή. Ο Οδυσσέας αρνήθηκε τον πειρασμό. Βούλωσε τα αυτιά του στις σειρήνες. Δεν ξέχασε την πατρίδα. «Είσαι σκληρός με τον εαυτό σου και με εμάς, του έλεγαν οι σύντροφοί του στο νησί των λωτοφάγων. Οι σύντροφοί του ξέχασαν την πατρίδα και χάθηκαν. Οι παγίδες είναι ανοιχτές μπροστά στον κάθε άνθρωπο. Ο αγώνας να μείνουμε ελεύθεροι δείχνει την πνευματική μας ωριμότητα. Άρνηση συμβολίζει, η απαλάμη μπροστά στο στήθος του Αγίου, στις ιερές εικόνες, στην Εκκλησία. Οι άγιοι αρνούνται την ειδωλολατρία για την αγάπη του Κυρίου Ιησού Χριστού. Ο Ιούδας, δέσμιος της φιλαργυρίας, προδίδει τον Διδάσκαλό του, για τριάντα αργύρια.

Με λινάτσες και μποφόρια...

Κι εκεί που δεν παράγονται πιά σοβαρές ειδήσεις άξιες σχολιασμού,
(που, τί άξιο πιά σχολιασμού μπορεί να παραχθεί σε μιά κατεστραμμένη χώρα προορισμένη απ' τους ''εταίρους'' της να γίνει ένα απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης για τους πρόσφυγες που εκείνοι δημιουργούν,
..μιά χώρα που στην επικράτειά της -Αιγαίο- επιχειρούν ξένες δυνάμεις με ξένη διοίκηση,
..μιά χώρα που ο λαός της έστειλε στην Βουλή μόνον προδότες και δωσίλογους)

..εκεί πετιούνται δυό-τρείς κυβερνητικές λινάτσες και σου φτιάχνουν την μέρα!
(ο όρος ''λινάτσα'' και ''παλιολινάτσα'' είναι εξαιρετικά αγοραίος, και γι αυτό επίτηδες χρησιμοποιούνται από το blog. Για αγοραίους ανθρώπους αγοραίες εκφράσεις)

Ισλάμ και Δύση: οι δύο σκοτεινές και ζοφώδεις συννεφίες

Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

«Λόγιασαι πως ευρισκόμεθα ημείς οι της ανατολικής εκκλησίας ορθόδοξοι, ωσάν να ήμεθα εις δύο μεγάλας συννεφίας και από το μέρος της μεσημβρίας και της ανατολής να είναι ένα μεγάλον σύννεφον, μαύρον και σκοτεινόν, ωσάν το ψηλαφητόν σκότος της Αιγύπτου, η παντελής ασέβεια του Μωάμεθ, όπου περιέλαβε και εσκέπασε σχεδόν τα τρία μέρη της γης και τα εζόφωσε τελείως με την εσχάτην ασέβειαν». (Κων. Κούρκουλα, «Λεύκωμα των Δασκάλων του Γένους», Αθήνα 1971, σελ. 33).

Είναι λόγια του αγίου Δασκάλου του Γένους Αναστασίου Γορδίου (1654-1729). Ας παραθέσουμε όμως και την συνέχεια του κειμένου την αναφορά του αγίου στην «άλλην ζοφεράν συννεφίαν», της Δύσεως αυτή τη φορά.