«Να πιάσουμε καλά το κομποσχοίνι»

Όταν υπήρχαν σοβαρά θέματα και έντονες κρίσεις στο Έθνος και στην Εκκλησία, συμβούλευε ο Άγιος Παΐσιος τους πατέρες:

«Να πιάσουμε καλά το κομποσχοίνι», (δηλαδή να κάνουμε πολλή προσευχή, γιατί είναι μεγάλη ανάγκη). Το έκανε και για να τους παρακινεί, αλλά κυρίως για να κρύβει τον εαυτό του, από τα αποτελέσματα της προσευχής του.

Ο ίδιος προσευχόταν πολύ, αλλά ήθελε και άλλους συγκοινωνούς και συγκοπιώντες στις προσευχές. «Αν μπορούσα», έλεγε, «θα έκανα ένα συνεργείο προσευχής να μην σταματά καθόλου. Ο κόσμος έχει πολύ ανάγκη.

Ὁ Τζέφερσον καί ἡ ἑλληνική φυλή

Μαγικὴ Σφαῖρα τοῦ 2ου-3ου αἰῶνα μ.Χ.
Ἐκτίθεται στὸ Μουσεῖο τῆς Ἀκρόπολης.
Βρέθηκε κοντὰ στὸ θέατρο τοῦ Διονύσου.
Ἡ ἐγχάρακτη εἰκόνα μὲ τὸν θεὸ Ἥλιο
ποὺ φοράει τὸ στέμμα μὲ τὶς ἑπτὰ ἀκτῖνες
καὶ κρατάει θύρσο παραπέμπει στὸ Ἄγαλμα
τῆς Ἐλευθερίας ποὺ κοσμεῖ τὸν λιμένα
τῆς πόλεως τῆς Νέας Υόρκης.
Φωτογραφία τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Τζέφερσον
πρὸς τὸν Κοραή. Ἀριστερὰ: Τόμας
Τζέφερσον, δεξιὰ: Ἀδαμάντιος Κοραὴς

«Μοντιτσέλλο, 31 Ὀκτωβρίου 1823
Ἀγαπητὲ κύριε, προσφάτως ἔλαβα τὴν ἐπιστολὴ σας τῆς 10ης Ἰουλίου. Ἀναπολῶ μὲ εὐχαρίστηση τὴν εὐκαὶρία ποὺ μοῦ δόθηκε νὰ σᾶς γνωρίσω στὸ Παρίσι, χάρη στὴν καλοσύνη τοῦ κ. Paradise. Καὶ οἱ ἐξαιρετικὲς ἐκδόσεις τῶν κλασσικῶν συγγραφέων τῆς Ἑλλάδος, ποὺ ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν ἀναγγέλλονται ἀπὸ ἐσᾶς, οὐδέποτε μὲ ἄφησαν νὰ ξεχάσω τὴν ἀνάμνηση αὐτῆς τῆς γνωριμίας. Μέχρι τὴ στιγμὴ ποῦ ἔλαβα τὰ "Ἠθικὰ" τοῦ Ἀριστὸτέλους καὶ τὸν "Στρατηγικὸ" τοῦ Ονησάνδρου, ποὺ εἴχατε τὴν εὐγένεια νὰ μοῦ ἀποστείλετε καὶ γιὰ τὰ ὁποία σᾶς παρακαλῶ νὰ δεχθεῖτε τὶς εὐχαριστίες μου, εἶχα δεῖ μόνον τὴν ἔκδοση τῶν "Βίων" τοῦ Πλουτάρχου ἀπὸ ἐσᾶς. Τοὺς ἀνέγνωσα καὶ ὠφελήθηκα πολὺ ἀπὸ τὰ ἀξιόλογα σχόλιὰ σας, ἐπιπλέον πιστεύω ὅτι μὲ τὴ βοήθεια μερικῶν λέξεων ἀπὸ ἕνα λεξικὸ τῆς νέας ἑλληνικῆς θὰ μποροῦσα νὰ διαβάσω καὶ τούς πατριωτικούς σας λόγους πρὸς τοὺς συμπατριῶτες σας.

Ερινύες...

Πριν έναν χρόνο, τέτοιο καιρό, νομίσαμε πως ζούσαμε ημέρες κοσμογονίας.
Ημέρες που θα μπορούσαν να άλλαζαν την μοίρα μας.
Ημέρες που για πρώτη φορά θα παίρναμε τις τύχες μας στα χέρια μας.

Σαν χθες ήταν η επική εκείνη συγκέντρωση στο Σύνταγμα,
..και σαν αύριο το ιστορικό νέο ΟΧΙ του ελληνικού λαού στον νέο ναζισμό που με πρόσχημα την οικονομία εξαπλώθηκε ήδη σε όλη την Ευρώπη.

Να πάμε να πνιγούμε;

Σε κάποιο τηλεοπτικό κανάλι έδειχναν χθες σκηνές από τη προχθεσινή συνεδρίαση του Ευρωκοινοβουλίο.

Σηκώθηκε λοιπόν ο Φάρατζ και μεταξύ άλλων, απευθυνόμενος προς τους υπόλοιπους (παχυλά αμειβόμενους) ευρωβουλευτές, στους κατηγόρησε ότι καταδίκασαν την Ελλάδα στη φτώχεια. Εκείνη τη στιγμή η ελληνίδα δημοσιογράφος σχολίασε ότι τώρα ακούμε τον λαϊκιστή Φάρατζ.

Στη συνέχεια έδειξαν την Λεπέν να μιλάει και όταν εκείνη είπε ότι «μετατρέψατε το ΟΧΙ του ελληνικού λαού σε ΝΑΙ στο μνημόνιο», τότε η ελληνίδα δημοσιογράφος σχολίασε ότι τώρα ακούμε τη φασιστική άποψη.

ΙΤΑΛΙΑ: «Αλλάχ Ακμπάρ» σε άγαλμα αγίου

Στη βάση του αγάλματος του Αγίου Πετρωνίου βάνδαλοι έγραψαν με σπρέυ "Αλλάχ Ακμπάρ".

Η αρχιεπισκοπή εξέδωσε δήλωση η οποία έχει ως εξής:

Η Αρχιεπισκοπή της Μπολόνια "καταδικάζει έντονα την πράξη εκείνων που έγραψαν την προκλητική επιγραφή στο βάθρο του αγάλματος του Αγίου Πετρωνίου, το θρησκευτικό και δημοτικό σύμβολο της πόλης μας. Το να χρησιμοποιείται το όνομα του Θεού για να προσβάλλονται άλλοι είναι βλασφημία. Στις αρμόδιες αρχές εναπόκειται το έργο του εντοπισμού των υπευθύνων. Όλοι οι πολίτες καλούνται να μην μπουν στην λογική της σύγκρουσης και να επικρατήσει η λογική της συνεργασίας όλων των ανθρώπων και της ειρηνικής συνύπαρξης".

Τελικά, το Brexit είναι καλό για την Ελλάδα;

Γράφει ο Σπύρος Ριζόπουλος

Την Παρασκευή βρισκόμουν για επαγγελματικούς λόγους στις Βρυξέλλες. Έτσι, υπήρξα αυτόπτης μάρτυρας μιας γκάμας συναισθημάτων που ξεκινούσε από τη παγωμάρα κι έφτανε στον πανικό μεταξύ των υπαλλήλων της ΕΕ, για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Βρετανία. Πολλοί αναρωτιούνταν αν θα υποστούν μειώσεις στις αποδοχές τους λόγω περικοπών στον προϋπολογισμό της ΕΕ, άλλοι απλά σκέφτονταν ποιοι θα αντικαταστήσουν τους βρετανούς συναδέλφους τους που θα φύγουν και κάποιοι έφταναν ως το σενάριο της διάλυσης της ΕΕ και μαζί με αυτό ασφαλώς και το τέλος της «ευτυχισμένης ζωής» γι αυτούς. Κοινώς ζουν στον κόσμο τους.

Εσυνηθίσαμε, ως θα έλεγε ο γερο – Κολοκοτρώνης, να μας καταφρονούν οι ξένοι.

"Ουδέν καινόν, όλα κενά" Μ. Χάκκας

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος - Κιλκίς

Διάχυτη η απόγνωση στον κόσμο. Λες κι ένας ολόκληρος λαός παρέδωσε τα όπλα, ηττημένος, ετοιμόρροπος. Όπου και αν στραφείς σκοντάφτεις στην απόγνωση.

Παρόμοια αισθήματα βίωναν και οι δυστυχείς Ρωμηοί, λίγο προ της αλώσεως της Βασιλεύουσας. Το Γένος ανέβαινε στον αιμάτινο δρόμο του Γολγοθά του, στην μακραίωνη σκλαβιά στους αντίχριστους Αγαρηνούς εξαιτίας κυρίως της ηθικής κρίσης. Το διαπιστώνουμε σε κείμενα της εποχής: «Οι άρχοντες συμμετέχουν στις παρανομίες, οι διαχειριζόμενοι τα κοινά είναι κλέφτες, οι δικαστές δωρολήπτες με αποτέλεσμα να επικρατούν οι εγωιστές, οι αλαζόνες, οι αχάριστοι, οι συκοφάντες…