Παρασκευή 5 Αυγούστου 2016

Πῶς προσευχόμεθα;

Ἅγιος Κασσιανὸς ὁ Ρωμαῖος

Ἄν παρακαλούσαμε κάποιον ἄρχοντα - ὄχι γιά νά μᾶς γλιτώσει τήν ζωή μας, ἀλλά ἁπλά γιά νά μᾶς κάμει κάποια μικρή «καλωσύνη», – δέν θά προσηλώναμε σ’ αὐτόν τά μάτια μας καί τήν καρδιά μας; Δέν θά «κρεμόμασταν» κυριολεκτικά ἀπό τήν ὄψη τοῦ προσώπου του, μέ ἔντονη προσοχή, γιά νά εἰσπράξουμε τήν συγκατάθεσή του ἔστω μέ ἕνα νεῦμα του; Δέν θά τρέμαμε, μήπως κάποιος ἀκατάλληλος ἤ ἀδέξιος δικός μας λόγος τόν ἐρεθίσει καί τοῦ κόψει τήν καλή γιά μᾶς διάθεση;

Πενήντα μέτρα πολιτισμός...

Τόσο είναι απ' τις ακτές του Ατλαντικού, τις Κοπακαμπάνες και τις Ιπανέμες, μέχρι την πρόσοψη των ξενοδοχείων και των πολυκατοικιών της παραλιακής λεωφόρου.
Μέχρι εκεί φτάνει ο πολιτισμός.
Από 'κει και πίσω οι νονοί και οι βαρώνοι, η πορνεία, τα ναρκωτικά, το έγκλημα, η φτώχια, ή βρώμα και ο τρίτος κόσμος.

Και τα λεφτά. Τα πολλά λεφτά, τα μαύρα, τα βρώμικα, τα εργολαβικά και τα πολιτικά,
..αυτά που φαγώθηκαν για να χτιστούν στάδια, κτήρια κι εγκαταστάσεις που σε είκοσι μέρες από τώρα θα στέκουν άχρηστες και έρημες.
Λεφτά που δεν δόθηκαν ποτέ σ' εκείνους που ανήκουν και τα χρειάζονται,
..σε σχολεία, νοσοκομεία, κοινωνικές δομές,
..σε προστασία του περιβάλλοντος, έλεγχο της μόλυνσης του νερού και του αέρα,
..αποχετεύσεις, δρόμους, κατοικίες.

Τρίτη 2 Αυγούστου 2016

Η σκληρότητα του γέλιου

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Όταν σκοντάφτει κάποιος στο δρόμο, εκείνοι που τον βλέπουν γελάνε. Αν ένας σκοντάψει και δέκα τον βλέπουν, οι δέκα γελάνε. Αν σκοντάψουν δέκα κι ένας τους βλέπει, δεν γελάει. Γιατί; Γιατί το γέλιο είναι πάντα από θέση ισχύος και εις βάρος του αδυνάτου. Το γέλιο εις βάρος του άλλου είναι ένδειξη σκληρότητας. Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας δεν γελούν. Η όψη τους αναδίδει μια γλυκιά σοβαρότητα, αυτό που λέγεται στην εκκλησιαστική γλώσσα, «χαρμολύπη» ή «ιλαρόν πένθος».

Δεν είναι «παλληκαριά» να γελάμε με αυτόν που βρίσκεται, όπως νομίζουμε, σε μειονεκτική θέση απέναντί μας. Μειώνουμε κάποιον για να βρεθούμε σε πλεονεκτικότερη θέση απέναντί του.

Δευτέρα 1 Αυγούστου 2016

Ο Θεός επιτρέπει τον πόνο στη ζωή μας


Πολλές φορές ο Θεός επιτρέπει τον πόνο στη ζωή μας για να εμβαθύνουμε στο αληθινό και ουσιώδες νόημά της και να μάθουμε να απορρίπτουμε τα δευτερεύοντα και επουσιώδη.

Άγιος Μάξιμος Ομολογητής

Τετάρτη 27 Ιουλίου 2016

Πίθηκοι ἀντιγράφουν, ὑποβολεῖς πλουτίζουν

Το ἄγαλμα τοῦ Ἀπολλωνίου Τυανέως
ἐκτίθεται στὸ ἀρχαιολογικὸ μουσεῖο
τοῦ Ἡρακλείου Κρήτης.
«Τὸ δένδρον πέπερις φύεται ἐδῶ εἰς ἀπόκρημνα μέρη, ὅπου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσουν οἱ ἄνθρωποι· οἱ πίθηκοι ὅμως, οἱ ὁποῖοι ἄφθονοι διαιτῶνται ἐκεῖ 'ἐν μυχοῖς τοῦ ὄρους' τίθενται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὸν ἑξῆς ἔξυπνον τρόπον: Ἀπὸ ὅσα δένδρα φθάνουν, οἱ Ἰνδοὶ κόπτουν μερικοὺς βοστρύχους μὲ καρπὸν καί, ἀφοῦ καθαρίσουν ἕνα μέρος σὰν ἁλώνι γύρω ἀπὸ τὰ δένδρα, ἀπορρίπτουν ἐκεῖ ἐνδεικτικῶς τὸν καρπὸν ὡς ἄχρηστον δῆθεν καὶ ἀπομακρύνονται. Οἱ πίθηκοι τὰ βλέπουν ὅλα ἀπὸ ψηλὰ καί... πιθηκίζουν τὸν ἄνθρωπον. Ἀναβαίνουν δηλαδὴ ἀμέσως εἰς τὰ δένδρα καὶ μιμούμενοι ἀκριβῶς τὰς κινήσεις τῶν ἀνθρώπων γεμίζουν τὰ ἁλώνια μὲ βοστρύχους καρποῦ. Καὶ οἱ ἄνθρωποι τῆς περιοχῆς εὐγνωμονοῦντες προστατεύουσι τοὺς πιθήκους ἀπὸ τοὺς λέοντας».
Κ. Σ. Κιτρινιάρη «Ἀπολλώνιος Τυανεὺς– Ἄνθρωπος ἤ Δαίμων, Μάγος ἤ Μύστης», ἐκδόσεις Νέα Θέσις, σελ. 25

Τσίπρας-Μητσοτάκης: Το …μπόι της εποχής μας!

Από τους πιο πωρωμένους
δολοφόνους της Λογικής...
Κάθε εποχή βγάζει τους εκφραστές της…

Σε εποχές που κυριαρχεί η ανοησία και έχει αποθρασυνθεί το …αλαζονικό ψεύδος και η …μοχθηρία της βλακείας, κυριαρχούν και οι αντίστοιχοι πολιτικοί απατεώνες - εκφραστές της εποχής…

Το μπόι κάθε πολιτικού καθορίζεται από το μπόι της εποχής του, από το μπόι αυτού που εκφράζει.

Είναι μεγάλος ένας ηγέτης όταν εκφράζει τα άλματα και τις πτήσεις της ιστορίας, την ανοδική της, δηλαδή, γραμμή και όχι τις πτώσεις της ιστορίας.