Κοιτάμε το τέλος...

Δεν είναι που μας έλεγαν κάθε είδους ψέματα στις εκλογές.
Είναι που μας έλεγαν ψέματα τώρα, πριν τρείς μήνες, το καλοκαίρι όταν ψήφιζαν τα προηγούμενα "προαπαιτούμενα", πως τάχα αυτό ήταν και δεν θα χρειαστούν άλλα "προαπαιτούμενα" το φθινόπωρο και πως όλα είναι -ήταν- έτοιμα για την επόμενη "αξιολόγηση".

Είναι που λένε ψέματα κάθε μέρα, κάθε λεπτό,
..είναι που δεν έχουν πει μιάν αλήθεια ως τώρα,
..και που δεν θα σταματήσουν να λένε ψέματα, γιατί το ψέμα είναι η επιβίωσή τους.

Ο Krugman απορεί πως έχουμε ακόμα δημοκρατία!!!

«Η ύφεση στην οποία έχει βυθιστεί η Ελλάδα από το 2009, είναι ιστορικά σχεδόν μοναδική, όσον αφορά το μέγεθος και τη κτηνωδία της. Αποτελεί θαύμα το γεγονός ότι, κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις, η Ελλάδα λειτουργεί ακόμη δημοκρατικά, έστω σε κάποιο βαθμό»
P. Krugman

Ο Krugman, έχει πέσει στην ίδια παγίδα που έχει πέσει η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, με εξαίρεση κάποιους Έλληνες ψαγμένους. Αν και στην πραγματικότητα ο Krugman μάλλον εκφράζει έμμεσα την απορία του, γιατί δεν έχει ακόμα επαναστατήσει ο λαός, γεγονός το οποίο ονομάζει διπλωματικά "δημοκρατία σε κάποιο βαθμό".

Ρωμαιοκρατία σε επανάληψη

Το σύστημα πάει τη χώρα με την ταχύτητα που έχει συνηθίσει: την όπισθεν. Γκαζώνει και βρίσκει τοίχο!

Όσοι πληρώνουν από το υστέρημα και το περίσσευμα των λαών της υφηλίου για πειράματα β΄ διαλογής όπως το CERN με τους επιταχυντές των αδρονίων και τα λοιπά ακατάληπτα να τα μαζεύουν. Χαλάνε χρήμα δίχως νόημα και προσπαθούν να διαρρήξουν ανοιχτές θύρες. Στην Ελλάδα όχι μόνο έχουμε ανακαλύψει σωματίδια πιο μικρά και από τα μποζόνια Χιγκς (το εισόδημα των εργαζομένων και οι συντάξεις και τα επικουρικά των δικαιούχων), αλλά έχουμε βρει και τρόπο να πηγαίνουμε τσάρκες στον χρόνο! Ναι, ναι, διαθέτομεν χρονομηχανή! Λίγο ελαττωματική, αλλά χρονομηχανή. Σε πάει πίσω. Πολύ πίσω. Δεν σε ξαναφέρνει στο τώρα, αλλά αυτό είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια.

"Δεν έχουμε κυδώνια"

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Μη φοβάσαι. Πρώτα τους δίνεις την ελευθερία σου και μετά σου αρπάζουν το ψωμί.

Το να είμαστε δούλοι ή ελεύθεροι εξαρτάται από εμάς τους ίδιους. Κανένας δεν μας εμποδίζει να αγωνιζόμαστε για την ελευθερία αν πιστεύουμε στο Χριστό. Ζητείτε και δοθήσεται υμίν.

Αν όμως δεν έχουμε δική μας κρατική οντότητα, δηλαδή ελληνικές κυβερνήσεις να στηρίζουν το εθνικό μας νόμισμα κι αγοράζουμε το νόμισμά μας από τις ιδιωτικές τράπεζες, οι τράπεζες αυτές θα κλείσουν κάποτε την στρόφιγγα και θα μας πούν, όπως μας λένε, δεν υπάρχει για σας ρευστό. Είναι σαν να έχουμε αεροπλάνα να πετούν και να μην έχουμε εισιτήρια.

Οι υστερικοί φορμαλιστές αντικληρικών στερεοτύπων

Η σκέψη πολλών «μαρξιστών» γνωρίζει από διαλεκτική όσο ένας τυφλός από χρώματα. Είναι μια σκέψη τυπική, αλγεβρική, τσιτατολογική, φορμαλιστική, πνιγμένη μέσα στο πέλαγος των «συγκεκριμένων τεκμηρίων» της ιστορικής επιφάνειας, της εξωτερικής φωτογράφησης των πραγμάτων: Είναι η «σκέψη» των στερεοτύπων…

Έτσι αυτός ο φορμαλισμός των στερεοτύπων αδυνατεί να διακρίνει τη διαλεκτική κίνηση, τις μεγάλες ιστορικές καμπές, τις κοινωνικές τομές και τις πολιτικές στροφές του ιστορικού γίγνεσθαι. Αδυνατεί να διακρίνει την αναντιστοιχία των παλιών Μορφών με τα Περιεχόμενα των νέων ιστορικών δεδομένων.

Πολύ λίγος ο χρόνος

Τίποτε άλλο δεν πρέπει να λυπάσαι τόσο όσο τον χρόνο σου. Αν ξοδεύσεις χρήματα, θα μπορέσεις και πάλι να τα αποκτήσεις. Αν όμως χάσεις τον χρόνο σου, είναι πολύ δύσκολο να τον ξαναποκτήσεις. Γιατί είναι πολύ λίγος ο χρόνος που μας έχει χαρισθεί στην παρούσα ζωή.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Το πιο σημαντικό μέρος του σώματος μας...

Κάποτε με ρώτησε η μητέρα μου, διηγείται κάποιος, ποιο κατά τη γνώμη μου ήταν το πιο σημαντικό μέρος στο σώμα μας.

Στην αρχή νόμισα ότι βρήκα εύκολα την απάντηση και έτρεξα στη μητέρα μου όλο χαρά. Είχα ανακαλύψει τη μαγεία και την ομορφιά των ήχων και της είπα "νομίζω πως είναι τα αυτιά, με τα οποία ακούμε". Εκείνη με διόρθωσε: "Όχι", μου είπε, "υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που δεν ακούνε, γιατί είναι κουφοί, γύρω μας".

Συνέχισα να σκέφτομαι την ερώτηση μεγαλώνοντας. Όταν συνειδητοποίησα πόσο φοβερό δώρο είναι η όραση και τι μεγάλες δυνατότητες έχει, έτρεξα στη μητέρα μου μάλλον σίγουρος αυτή τη φορά, και της είπα, "μάλλον είναι τα μάτια μας που βλέπουμε, το σημαντικότερο μέρος στο σώμα μας".