Πανηγυρίζουν από χθες όλες οι συστημικές και "δημοκρατικές" δυνάμεις της "Ενωμένης" Ευρώπης για τα αποτελέσματα των ολλανδικών εκλογών.
Στην ουσία όχι γιατί έχασε ο ακροδεξιός υποψήφιος και έτσι "θα μπει ένα τέλος στην ακροδεξιά κατρακύλα" στην Ευρώπη (άλλωστε αυτοί που πανηγυρίζουν είναι χειρότεροι φασίστες από αυτούς που κατηγορούν, και εφαρμόζουν την πιό ακραία μορφή του λαοκτόνου και κοινωνιοκτόνου νεοφολελευθερισμού),
..αλλά στην πραγματικότητα γιατί τάχα νικήθηκε ο "λαϊκισμός" των ακροδεξιών κομμάτων.
Παρασκευή 17 Μαρτίου 2017
Κυριακή 12 Μαρτίου 2017
Τί όφελος έχουμε;
Να νηστεύουν τα χέρια, παραμένοντας καθαρά από την αρπαγή και την πλεονεξία. Να νηστεύουν τα πόδια, ξεκόβοντας από τους δρόμους που οδηγούν σε αμαρτωλά θεάματα. Να νηστεύουν τα μάτια, εξασκούμενα να μην πέφτουν ποτέ λάγνα πάνω σε όμορφα πρόσωπα, ούτε να περιεργάζονται τα κάλλη των άλλων. Ας νηστεύει και η ακοή. Και νηστεία της ακοής είναι να μη δέχεται κακολογίες και διαβολές…Ας νηστεύει και το στόμα από αισχρά λόγια και λοιδορίες. Διότι τί όφελος έχουμε, όταν απέχουμε από πουλερικά και ψάρια, δαγκώνουμε όμως και κατατρώμε τους αδελφούς μας;
Τεχνολογία και συνείδηση
Αν είχαμε να διαλέξουμε μεταξύ ανεξέλεγκτης τεχνολογίας και τεχνολογίας ελεγχόμενης από την συνείδηση, τί θα διαλέγαμε;
Αν ξέραμε ότι η Τεχνολογία είναι στην ουσία της κίνηση μηχανική, δηλαδή Χρόνος. Οι Αρχαίοι Έλληνες κατάλαβαν τί είναι ο Χρόνος αν αφεθεί ανεξέλεγκτος απ' την συνείδηση. Έλεγαν πως ο χρόνος τρώει τα παιδιά του και τον ονόμαζαν "πανδαμάτορα", δηλαδή αυτός που δαμάζει τα πάντα. Και φυσικά και τον άνθρωπο. Εδώ βρίσκεται η ουσία του ερωτήματος "Τεχνολογία χωρίς έλεγχο από την συνείδηση ή Τεχνολογία υπό τον έλεγχο της συνείδησης".
Τί είναι λοιπόν καλύτερο για μια επιχείρηση που χρησιμοποιεί την τεχνολογία; Να ξεχάσει την συνείδηση ή να χρησιμοποιεί την τεχνολογία υπό τον έλεγχο της συνείδησης. Αν η επιχείρηση αυτή μεταξύ της συνείδησης και της παραφροσύνης επιλέγει την συνείδηση, θα έχει πάντοτε υπό τον έλεγχο της συνείδησης την τεχνολογία της. Αν ξεχάσει τη συνείδηση και επιλέξει την τεχνολογία πάνω από όλα, μπορεί προσωρινά να κερδίσει, αλλά μακροπρόθεσμα θα χάσει, γιατί ισχύει αυτό που λένε οι Αρχαίοι Έλληνες Λόγιοι, " Ο χρόνος τρώει τα παιδιά του".
Αν ξέραμε ότι η Τεχνολογία είναι στην ουσία της κίνηση μηχανική, δηλαδή Χρόνος. Οι Αρχαίοι Έλληνες κατάλαβαν τί είναι ο Χρόνος αν αφεθεί ανεξέλεγκτος απ' την συνείδηση. Έλεγαν πως ο χρόνος τρώει τα παιδιά του και τον ονόμαζαν "πανδαμάτορα", δηλαδή αυτός που δαμάζει τα πάντα. Και φυσικά και τον άνθρωπο. Εδώ βρίσκεται η ουσία του ερωτήματος "Τεχνολογία χωρίς έλεγχο από την συνείδηση ή Τεχνολογία υπό τον έλεγχο της συνείδησης".
Τί είναι λοιπόν καλύτερο για μια επιχείρηση που χρησιμοποιεί την τεχνολογία; Να ξεχάσει την συνείδηση ή να χρησιμοποιεί την τεχνολογία υπό τον έλεγχο της συνείδησης. Αν η επιχείρηση αυτή μεταξύ της συνείδησης και της παραφροσύνης επιλέγει την συνείδηση, θα έχει πάντοτε υπό τον έλεγχο της συνείδησης την τεχνολογία της. Αν ξεχάσει τη συνείδηση και επιλέξει την τεχνολογία πάνω από όλα, μπορεί προσωρινά να κερδίσει, αλλά μακροπρόθεσμα θα χάσει, γιατί ισχύει αυτό που λένε οι Αρχαίοι Έλληνες Λόγιοι, " Ο χρόνος τρώει τα παιδιά του".
Ὁ Φαλμεράυερ ἔγραφε μποῦρδες
••• Δύσκολες ἡμέρες, πένθος, οἰμωγές, κοπετός, οὐαί, βαβαί, παππαί, ιαταταί γιά τήν κραταιά ἀλλά ἀνεπίσημη ἱστορική σχολή πού ἔχουν ἱδρύσει ἡ Μαρία Ρεπούση καί ὁ Ἀντώνης Λιᾶκος. Ὁ Φαλμεράυερ ἔγραφε μποῦρδες! Γενετική μελέτη ἀπέδειξε ὅτι οἱ Πελοποννήσιοι δέν εἶναι Σλάβοι!
••• Στά πορθεμένα τείχη τῆς ΔΗΜ.ΑΡ., ἡ Ρεπούση τοῦ συνωστισμοῦ καί ὁ Λιᾶκος τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ ὀδύρονται καί κλαῖνε. Βλέπουν τίς ζάντες τοῦ ἅρματος τῆς ἐθνοαποδόμησης νά φεύγουν σάν τά τηγάνια πού ἐκσφενδόνιζε ὁ Σουηδός μάγειρας στό Μάπετ Σόου.
••• Τό ποσοστό σλαβικῆς γενετικῆς κληρονομιᾶς στούς Πελοποννησίους εἶναι ἀπό 0,2% (ποσοστό τύπου ΔΗΜ.ΑΡ.) ἕως 14,4% (οὔτε κἄν Β' Κατανομή, πού ἤθελε τό ΚΚΕ τό 1981). Τό ποσοστό, ὅμως, νενεκισμοῦ καί γενιτσαρισμοῦ στήν πνευματική ελίτ-αλήτ δίνει αὐτοδυναμία...
••• Στά πορθεμένα τείχη τῆς ΔΗΜ.ΑΡ., ἡ Ρεπούση τοῦ συνωστισμοῦ καί ὁ Λιᾶκος τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ ὀδύρονται καί κλαῖνε. Βλέπουν τίς ζάντες τοῦ ἅρματος τῆς ἐθνοαποδόμησης νά φεύγουν σάν τά τηγάνια πού ἐκσφενδόνιζε ὁ Σουηδός μάγειρας στό Μάπετ Σόου.
••• Τό ποσοστό σλαβικῆς γενετικῆς κληρονομιᾶς στούς Πελοποννησίους εἶναι ἀπό 0,2% (ποσοστό τύπου ΔΗΜ.ΑΡ.) ἕως 14,4% (οὔτε κἄν Β' Κατανομή, πού ἤθελε τό ΚΚΕ τό 1981). Τό ποσοστό, ὅμως, νενεκισμοῦ καί γενιτσαρισμοῦ στήν πνευματική ελίτ-αλήτ δίνει αὐτοδυναμία...
Σάββατο 11 Μαρτίου 2017
Το γραφτό έλεγε πως θα ενωθούμε με την Ελλάδα, γιατί Ελλάς θα πει…έλα
Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς
Πλησιάζει η εθνική επέτειος, το αθάνατο Εικοσιένα. Οι απόγονοι των γενοκτόνων μας Τούρκων, ονειροφαντάζονται μεγαλεία. Καλό είναι να θυμόμαστε τα πάθη των προγόνων μας, για να ξέρουμε με ποιους γειτονεύουμε και γιατί οι ηρωικοί ραγιάδες τραγουδούσαν το εξής...ρατσιστικό όπως θα έλεγε ένας υμνητής του πολύχρωμου-παρδαλού σχολείου:" Τούρκος μη μείνει στο Μοριά, μηδέ στον κόσμο όλο".
Έχω στην βιβλιοθήκη μου ένα πολύ παλιό περιοδικό με τίτλο «ΓΝΩΣΕΙΣ». Το τρίτο τεύχος του είναι αφιερωμένο στην Επανάσταση του ’21. Γράφουν σ’ αυτό πνευματικά αναστήματα όπως οι: Κόντογλου, Καραντώνης, Περάνθης, Χάρης, Λάπας, Αγγελομάτης, Μυριβήλης και άλλοι σημαντικοί. Ξεσηκώνω από το αφιέρωμα ένα κείμενο του Σταύρου Μάνεση, συντάκτη, τότε, του «Ιστορικού Λεξικού της Ελληνικής Γλώσσης της Ακαδημίας Αθηνών». (Του οποίου, η συγγραφή, δεν έχει ακόμη επιτευχθεί. Στην Ελλάδα τα πράγματα πηγαίνουν «σπρωχνόμενα», έλεγε χαρακτηριστικά ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη, Φωτάκος). Ο τίτλος του άρθρου είναι «Μακεδονικές Ημέρες». Ο συγγραφέας γύριζε τότε την Μακεδονία με σκοπό να διασώσει λέξεις, τοπικά ιδιώματα, ώστε να πλουτίσει μ’ αυτές το Λεξικό.
Πλησιάζει η εθνική επέτειος, το αθάνατο Εικοσιένα. Οι απόγονοι των γενοκτόνων μας Τούρκων, ονειροφαντάζονται μεγαλεία. Καλό είναι να θυμόμαστε τα πάθη των προγόνων μας, για να ξέρουμε με ποιους γειτονεύουμε και γιατί οι ηρωικοί ραγιάδες τραγουδούσαν το εξής...ρατσιστικό όπως θα έλεγε ένας υμνητής του πολύχρωμου-παρδαλού σχολείου:" Τούρκος μη μείνει στο Μοριά, μηδέ στον κόσμο όλο".
Έχω στην βιβλιοθήκη μου ένα πολύ παλιό περιοδικό με τίτλο «ΓΝΩΣΕΙΣ». Το τρίτο τεύχος του είναι αφιερωμένο στην Επανάσταση του ’21. Γράφουν σ’ αυτό πνευματικά αναστήματα όπως οι: Κόντογλου, Καραντώνης, Περάνθης, Χάρης, Λάπας, Αγγελομάτης, Μυριβήλης και άλλοι σημαντικοί. Ξεσηκώνω από το αφιέρωμα ένα κείμενο του Σταύρου Μάνεση, συντάκτη, τότε, του «Ιστορικού Λεξικού της Ελληνικής Γλώσσης της Ακαδημίας Αθηνών». (Του οποίου, η συγγραφή, δεν έχει ακόμη επιτευχθεί. Στην Ελλάδα τα πράγματα πηγαίνουν «σπρωχνόμενα», έλεγε χαρακτηριστικά ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη, Φωτάκος). Ο τίτλος του άρθρου είναι «Μακεδονικές Ημέρες». Ο συγγραφέας γύριζε τότε την Μακεδονία με σκοπό να διασώσει λέξεις, τοπικά ιδιώματα, ώστε να πλουτίσει μ’ αυτές το Λεξικό.
Τετάρτη 8 Μαρτίου 2017
Τσίπρας: «Σπάει» όλα τα ρεκόρ του ψεύδους και της απάτης…
Είναι γνωστή η ρήση του Ανιέλι:
«Υπάρχει ένα είδος Αριστεράς που είναι πιο χρήσιμη από την Δεξιά. Πρόκειται για εκείνη την Αριστερά που μπορεί να κάνει όλα όσα δεν θα μπορούσε να κάνει η Δεξιά».
Θα το εξειδικεύαμε: «Πρόκειται για εκείνη την Αριστερά που μπροστά στο δικό της ΨΕΥΔΟΣ, το ψεύδος της Δεξιάς ωχριά…».
Ο Τσίπρας έχει ξεπεράσει τη Δεξιά σε όλα τα επίπεδα. Ιδιαίτερα στο ΨΕΥΔΟΣ και την ΑΠΑΤΗ έχει «σπάσει» όλα τα ρεκόρ: Έχει προσδώσει σ’ αυτά μορφές παράνοιας…
«Υπάρχει ένα είδος Αριστεράς που είναι πιο χρήσιμη από την Δεξιά. Πρόκειται για εκείνη την Αριστερά που μπορεί να κάνει όλα όσα δεν θα μπορούσε να κάνει η Δεξιά».
Θα το εξειδικεύαμε: «Πρόκειται για εκείνη την Αριστερά που μπροστά στο δικό της ΨΕΥΔΟΣ, το ψεύδος της Δεξιάς ωχριά…».
Ο Τσίπρας έχει ξεπεράσει τη Δεξιά σε όλα τα επίπεδα. Ιδιαίτερα στο ΨΕΥΔΟΣ και την ΑΠΑΤΗ έχει «σπάσει» όλα τα ρεκόρ: Έχει προσδώσει σ’ αυτά μορφές παράνοιας…
Παρασκευή 3 Μαρτίου 2017
«Χαῖρε δι’ ἦς ἐχθροὶ καταπίπτουσιν»
Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς
«Σὰν τὴν καταστολισμένη νύφη, ἔτσι εἶναι ἡ Ἑλλάδα μας, γεμάτη ἀπὸ ἐκκλησιές, μοναστήρια καὶ ἐρημοκλήσια τῆς Παναγίας, τὸ πνευματικὸ στολίδι τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Στὸ καθένα ἀπὸ αὐτὰ βρίσκεται τὸ σεβάσμιο εἰκόνισμά της, δεξιὰ ἀπὸ τὴν Ὡραία Πύλη, μὲ τὸ γυρτὸ κεφάλι της γιὰ νὰ ἀκούσει τὸν κάθε πόνο μας, τὴν κάθε χαρά μας. Πόσα εἶναι τὰ δάκρυα στὰ ἄχραντα χέρια της, δάκρυα τοῦ βασανισμένου λαοῦ μας;».
Μ’ αὐτὰ τὰ ὡραῖα λόγια, ὁ μεγάλος μας λογοτέχνης Φώτης Κόντογλου, συμπυκνώνει τὴν ἀγάπη καὶ τὸν σεβασμὸ τοῦ λαοῦ στὴ Θεομάνα καὶ Ἐθνομάνα μας, τὴν Παναγία. Καὶ πόση παρηγοριὰ αἰσθάνεται ὁ πιστὸς λαὸς τοῦτες τὶς ἀνοιξιάτικες Παρασκευὲς τῶν χαιρετισμῶν. «Χαῖρε δι’ ἦς ἐχθροὶ καταπίπτουσιν».
«Σὰν τὴν καταστολισμένη νύφη, ἔτσι εἶναι ἡ Ἑλλάδα μας, γεμάτη ἀπὸ ἐκκλησιές, μοναστήρια καὶ ἐρημοκλήσια τῆς Παναγίας, τὸ πνευματικὸ στολίδι τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Στὸ καθένα ἀπὸ αὐτὰ βρίσκεται τὸ σεβάσμιο εἰκόνισμά της, δεξιὰ ἀπὸ τὴν Ὡραία Πύλη, μὲ τὸ γυρτὸ κεφάλι της γιὰ νὰ ἀκούσει τὸν κάθε πόνο μας, τὴν κάθε χαρά μας. Πόσα εἶναι τὰ δάκρυα στὰ ἄχραντα χέρια της, δάκρυα τοῦ βασανισμένου λαοῦ μας;».
Μ’ αὐτὰ τὰ ὡραῖα λόγια, ὁ μεγάλος μας λογοτέχνης Φώτης Κόντογλου, συμπυκνώνει τὴν ἀγάπη καὶ τὸν σεβασμὸ τοῦ λαοῦ στὴ Θεομάνα καὶ Ἐθνομάνα μας, τὴν Παναγία. Καὶ πόση παρηγοριὰ αἰσθάνεται ὁ πιστὸς λαὸς τοῦτες τὶς ἀνοιξιάτικες Παρασκευὲς τῶν χαιρετισμῶν. «Χαῖρε δι’ ἦς ἐχθροὶ καταπίπτουσιν».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





