Η ατομική βόμβα του Σουλτάνου ή πως ο Ερντογάν μπόρεσε και ταπείνωσε την Ευρώπη και θα αποκτήσει το πυρηνικό όπλο

Ποτέ ηγέτης, αρχηγός, σουλτάνος, πρόεδρος ή αρχηγός κράτους της Τουρκίας δεν ταπείνωσε κατά βούληση τους ηγέτες ή καλλίτερα, τους διαχειριστές των κρατών της Δυτικής Ευρώπης. Ειδικά δεδομένου ότι οι ταπείνωσεις και οι εκβιασμοί του Tayep Reçep Erdogan δημιουργούν για τη χώρα του πολύ συμφέρουσες συμφωνίες και οικονομικά μερίσματα αρκετά σημαντικά.
Μπορούμε να σκεφτούμε ό τι θέλουμε για τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν, αλλά είναι σαφές ότι κατόρθωσε να προωθήσει τη χώρα του από σκοτεινό αλλά σημαντικό γεωστρατηγικό σύμμαχο της Ουάσινγκτον σε πραγματική δύναμη με δική της στρατηγική ατζέντα και ακολουθώντας μια λογική που δεν έχει καμία σχέση με εκείνη της Ατλαντικής Συμμαχίας.

Πωλούνται fake news, ελαφρώς μεταχειρισμένα

Φίλος πιστὸς σκέπη κραταιά, ὁ δὲ εὑρὼν αὐτὸν εὗρε θησαυρόν.

Τυπώνω - λαδώνω - καπελώνω

Του Προφήτη​​

Η Γερμανία ντύνει-στολίζει-νοικοκυρεύει όσους διαλύουν σε όφελός της τα ευρωπαϊκά έθνη

Μεγάλη υπόθεση η εκτυπωτική μηχανή.

Το είχε πει άλλωστε ο μέγας Ντε Γκωλ : "οι Αμερικανοί αγοράζουν τον Κόσμο μόνο με χαρτί και μελάνι". Ζήτησε μάλιστα και τον επαναπατρισμό του γαλλικού χρυσού από το Φορτ Νοξ όπου φυλασσόταν, τότε εγγύηση για το γαλλικό νόμισμα καθώς ίσχυε ο Χρυσούς Κανόνας. Λίγο μετά, όλως τυχαίως, ένας μπάσταρδος εβραϊκής καταγωγής υπήρξε πρωτεργάτης στον ρυπαρό "Μάη" των απλύτων, ο οποίος έριξε τον στρατηγό από την εξουσία.

Οι χειρότεροι στηρίζονται στα λόγια και τα χρήματα

Θα είσαι πνευματικός άνθρωπος, όταν λογαριάζεις για φαντασία και μόνον και μάλιστα ολιγοχρόνια την απόκτηση χρημάτων και την άφθονη χρησιμοποίησή τους και όταν γνωρίζεις ότι η ενάρετη και αρεστή στο Θεό πολιτεία διαφέρει πολύ από τον πλούτο. Όταν το μελετάς αυτό, ασφαλώς και το διατηρείς στη μνήμη σου, δεν θα στενάξεις, δεν θα θρηνήσεις και δεν θα κατηγορήσεις κανέναν, αλλά για όλα θα ευχαριστήσεις το Θεό, βλέποντας τους χειρότερους από σένα να στηρίζονται στα λόγια και στα χρήματα. Αυτά είναι το χειρότερο πάθος της ψυχής, καθώς και η επιθυμία, η δόξα και η άγνοια.

Αφού δεν είμαστε ικανοί να «γράψουμε Ιστορία», ας αξιωθούμε τουλάχιστον να γράψουμε την Ιστορία.

Μετά από μια πρόσφατη, όψιμη είναι η αλήθεια, ενασχόλησή μου με τον Ελληνικό Εμφύλιο της δεκαετίας του 1940, βρέθηκα στη δυσάρεστη θέση να επιβεβαιώσω (καθυστερημένα) εκείνο που άλλοι, επιστήμονες και μη, είχαν επισημάνει εδώ και χρόνια: επιχειρείται προγραμματισμένη, βάσει σχεδίου, αναθεώρηση και αυτού του κομματιού της Ιστορίας. Για την ακρίβεια, αναθεώρηση της αναθεώρησης: μετα-αναθεώρηση. Αν υποθέσουμε ότι οι «εθνικόφρονες» μετεμφυλιακοί ιστορικοί έγραψαν και οι «προοδευτικοί» ιστορικοί της μεταπολίτευσης αναθεώρησαν, οι μετα-αναθεωρητές του 21ου αιώνα αναθεωρούν εκ νέου. Οι τελευταίοι, ως «αντικειμενικοί», «ίσων αποστάσεων» και «ανένταχτοι» … φθάνουν στο σημείο να «αθωώσουν» τα Τάγματα Ασφαλείας!

Διότι, πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνευθεί το παρακάτω απόσπασμα από το βιβλίο «Εμφύλια Πάθη: 23+2 Ερωτήσεις και Απαντήσεις για τον Εμφύλιο» (Σ. Καλύβας και Ν. Μαραντζίδης, εκδ. Μεταίχμιο 2015);

Λύτρωση, δικαίωμα ή χάρισμα;

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Δεν είμαι ως χαρακτήρας απόλυτος. Κάποτε συνταξίδευα στο τραίνο, με κάποιον εντελώς διαφορετικό από μένα, έναν καλόν άνθρωπο, αλλά αυστηρό. Σε όλα τα θέματα για τα οποία μιλήσαμε όσο διαρκούσε το ταξίδι, είχαμε διαφορετική άποψη. Είχα τη γνώμη και εξακολουθώ να την έχω, πως αν κάποιος είναι αυστηρός με τους άλλους, για να είναι συνεπής με τον εαυτό του, θα είναι το ίδιο ίσως και περισσότερο αυστηρός με τον εαυτό του, με τους φίλους του και με τους δικούς του.

Τί είναι αυστηρός χαρακτήρας; Πώς μπορούμε να τον διακρίνουμε; Θα φέρω μερικά παραδείγματα: Ο αυστηρός χαρακτήρας δεν καταλαβαίνει κάτι που δε φαίνεται λογικό. Στην παραβολή των εργατών του αμπελώνος π.χ., ο κύριος του αμπελώνος δίνει την ίδια αμοιβή στους εργάτες που έπιασαν δουλειά «δώδεκα παρά πέντε» με αυτούς που δούλευαν από το πρωί μέχρι το μεσημέρι. Αυτό είναι άδικο για τον αυστηρό χαρακτήρα.