Εσπερινός Κυριακής του Θωμά (26 Απρ. 2020)

Για τη διευκόλυνση των πιστών στις κατά μόνας ακολουθίες που μας έχει επιβληθεί, κάνουμε μία προσπάθεια για προσφορά των ακολουθιών με πληρότητα, χωρίς δηλαδή να απαιτείται κάποιο άλλο βιβλίο.

Ευχόμαστε από καρδιάς να μπορέσουμε να καλύψουμε το δυνατόν περισσότερες ακολουθίες και πρώτα απ' όλα ο Θεός να κολοβώσει τον πειρασμό ώστε να επιστρέψουμε στους ναούς και η όλη προσπάθεια να καταντήσει ανούσια.

Η επιστήμη επαινεί την απόσταση – η εκκλησιαστική ζωή όμως, υμνεί την εγγύτητα

Ελευθέριος Ανδρώνης

Η νέα τάξη πραγμάτων, φαίνεται πως ,με πρόσχημα την επικινδυνότητα της πανδημίας, ξεκίνησε να προλογίζει και να διακηρύττει μια νέα μορφή κοινωνίας. Την κοινωνία των αποστάσεων.

Ο κίνδυνος των αποστάσεων μεταξύ ανθρώπων

Διάφοροι ειδικοί ή «ειδικοί», επιστήμονες και μη, μιλούν συνεχώς στα κανάλια υποστηρίζοντας πως τους επόμενους μήνες θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αποστάσεις.

Όμως πάνω στο σενάριο ενός τέτοιου τρόπου ζωής, θα πρέπει να θέσουμε κάποιους προβληματισμούς.

Φιλελεύθερη Αφρικαν-Ελλάς

Από τον Παναγιώτη Λιάκο

Κλειστοί οι ιεροί ναοί της Ορθοδοξίας, ορθάνοιχτα τα σύνορα για τους μουσαφιραίους, τρύπιες οι τσέπες των φορολογουμένων.

Οι αριθμοί μαρτυρούν αυτά που θέλουν να κρύψουν οι άνθρωποι. Αρκεί να τους γνωρίζουμε όλους και να μπορούμε να τους αναλύσουμε. Οι 150 περιπτώσεις προσβεβλημένων από κορονοϊό, οι οποίες εντοπίστηκαν στο Κρανίδι Αργολίδος, δεν αφορούν «επίδοξους εκδρομείς», όπως σημείωναν εμφατικά, χαιρέκακα και με εχθρική διάθεση οι ενσωματωμένοι στο σύστημα δημοσιογράφοι σε διάφορα τηλεοπτικά ρεπορτάζ.

Βρίσκονται σε αμηχανία

Οι ανόητοι θυμώνουν επειδή ο Θεός δεν διοικεί τον κόσμο κατά τη δική τους λογική, και οι λογικοί κοπιάζουν ασταμάτητα να μπουν στη λογική του Θεού. Είναι δύσκολο καμιά φορά και στον λογικότατο να κατανοήσει το γιατί σ’ έναν άνθρωπο συμβαίνει έτσι, ενώ στον άλλον αλλιώς· γιατί ο νέος που επιθυμεί τη ζωή πεθαίνει, ενώ ο γέρος που επιθυμεί τον θάνατο ζει – γιατί ο ευσεβής βασανίζεται, ενώ ο άθεος καλοπερνά. Και οι αγιότατες ψυχές καμιά φορά βρίσκονται σε αμηχανία μπροστά στο αίνιγμα των γεγονότων.

Σκέψεις περί κρίσεων και επιδημιών

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Υπάρχουν άραγε ωφελημένοι από τις κρίσεις και τις επιδημίες; Κι αν όντως υπάρχουν ποιοι είναι «ωφελημένοι» και με ποιο «όφελος», στην περίπτωση που οι κρίσεις κι οι επιδημίες είναι «τεχνητές»;

Αλλά ποιος θα μπορούσε να προκαλέσει τις παγκόσμιες κρίσεις και επιδημίες, αν δεν είχε την απαιτούμενη δύναμη και τα όργανα σε όλα τα μέρη της γης;

Αν οι σκέψεις αυτές δεν είναι υποθέσεις και ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα πρέπει να διαπιστωθεί με στοιχεία, ποιος διαθέτει αυτή τη δύναμη και την οργάνωση να προκαλεί παγκόσμιες κρίσεις και επιδημίες και για ποιο σκοπό τις προκαλεί, ποιο είναι δηλαδή το όφελος.

Πια δεν είναι Εβραίοι στο Συνέδριο. Κάθονται Χριστιανοί στις έδρες των δικαστών!

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος -Κιλκίς

Mε αφορμή την πρωτοφανή δίωξη του σεβαστού πατρός Γεωργίου Σχοινά, πανάξιου ιερέως και αγωνιστού της Ορθόδοξης του Χριστού Εκκλησίας - και του σεβασμιοτάτου βεβαίως επισκόπου Κερκύρας – βλέπουμε να επαναλαμβάνονται κάποια φαινόμενα, που τα συναντάμε πολλές φορές στην «Ιερά Ιστορία» μας.

Πρώτον: Οι κατά καιρούς ποικιλώνυμοι διώκτες των Χριστιανών διαπράττουν ένα καίριο σφάλμα. Έχουν την εντύπωση πως διώκοντας, απειλώντας, βασανίζοντας και εν τέλει δολοφονώντας τους υπερασπιστές και μάρτυρες του Χριστού ότι μ’ αυτόν τον τρόπο θα αποτρέψουν και θα τρομοκρατήσουν τους πιστούς. Αυτό ακριβώς πίστευαν και οι σταυρωτές του Χριστού. «Συμφέρει ημίν ίνα εις άνθρωπος αποθάνη υπέρ του λαού και μη όλον το έθνος απόληται», θα πει ο αρχιερέας Καϊάφας στο συνέδριο. Τα ίδια περίπου επιχειρήματα ακούστηκαν και τούτες τις ημέρες. Στείλε τον ανυπάκουο παπά στα δικαστήρια, τύλιξέ τον με μια μήνυση, σταυρώστε τον μέσω της τηλεόρασης, η οποία υποδύεται τον ρόλο του μανιασμένου όχλου που κράζει περισσώς «σταυρωθήτω», για να προστατεύσουμε την υγεία του λαού. «Συμφέρει ημίν…». Ποιο το έγκλημά του; Πρόσφερε την Θεία Κοινωνία, τον Χριστό σε πιστούς. Κανένα αδίκημα δεν διέπραξαν, και όλα έγιναν προς εκφοβισμό.

Δεν τις αναγνωρίζει

Η γκρίνια γίνεται συνήθεια, γιατί η γκρίνια φέρνει γκρίνια και η κακομοιριά φέρνει κακομοιριά. Όποιος σπέρνει κακομοιριά, θερίζει κακομοιριά και αποθηκεύει άγχος. Ενώ, όποιος σπέρνει δοξολογία, δέχεται την θεϊκή χαρά και την αιώνια ευλογία. Ο γκρινιάρης, όσες ευλογίες κι αν του δώσει ο Θεός, δεν τις αναγνωρίζει. Γι’ αυτό απομακρύνεται η Χάρις του Θεού και τον πλησιάζει ο πειρασμός τον κυνηγάει συνέχεια ο πειρασμός και του φέρνει όλο αναποδιές, ενώ τον ευγνώμονα τον κυνηγάει ο Θεός με τις ευλογίες Του.