Ο Εκατόνταρχος και ο Σίμων ο Κυρηναίος

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Αυτό που θυμάμαι από τη Σκόπελο, όταν πήγα, πριν πολλά χρόνια, είναι άσχετο με τις πολλές ομορφιές αυτού του νησιού. Περιμένοντας στην υποδοχή του ξενοδοχείου Στάφυλος, είδα μια ωραία εικόνα, βυζαντινής τεχνοτροπίας, αναρτημένη στον τοίχο, πάνω από τη θέση του γραφείου. Εξέφρασα το θαυμασμό μου για την εικόνα αυτή και ο υπάλληλος ευχαριστήθηκε που μου άρεσε.Μου είπε ότι είναι ο Εκατόνταρχος.

Το Ευαγγέλιο που αναγιγνώσκεται την τετάρτη Κυριακή του Ματθαίου γράφει: "Ελθόντι του Ιησού είς Καπερναούμ, προσήλθεν αυτώ Εκατόνταρχος, παρακαλών αυτόν και λέγων. Κύριε ο παις μου βέβληται εν τη οικία παραλαυτικός, δεινώς πως βασανιζόμενος. Και λέγει αυτώ ο Ιησούς. Εγώ ελθών θεραπεύσω αυτόν. Και αποκριθείς ο Εκατόνταρχος έφη. Κύριε, ουκ ειμι ικανός, ίνα μου υπό την στέγην εισέλθης. αλλά μόνον ειπέ λόγον, και ιαθήσεται ο παις μου. Και γαρ εγώ άνθρωπος ειμί υπό εξουσίαν, έχων εμαυτόν στρατιώτας, και λέγω τούτω, πορεύθητι και πορεύεται, και άλλω, έρχου και έρχεται. και τω δούλω μου, ποίησον τούτο, και ποιεί. Ακούσας δε ο Ιησούς, εθαύμασε, και είπε τοις ακολουθούσιν. Αμήν λέγω υμίν, ουδέ εν τω Ισραήλ τοσαύτην πίστιν εύρον."(Ματθ. η΄, 5-13)

Η χυδαιότητα στα χρόνια του κορονοϊού

Παραφράζοντας τον τίτλο τού σπουδαίου μυθιστορήματος "Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας" παρατηρούμε πως όπως στο μυθιστόρημα του Gabriel García Márquez ο έρωτας θριαμβεύει με φόντο την τρομερή αρρώστια της εποχής, την χολέρα,
..έτσι και σήμερα στο μυθιστόρημα της "δημοκρατικής" Ελλάδας η χυδαιότητα (κυρίως η πολιτική) θριαμβεύει σε κάθε περίπτωση, ακόμη και υπό την απειλή μιας σύγχρονης
επιδημίας-πανδημίας.

Η χυδαιότητα της κρατικής τρομοκρατίας είναι εδώ, μπας και δικαιολογηθούν οι αποφάσεις καταστροφής που λήφθηκαν όχι με γνώμονα την υγεία μας,
..αλλά με απώτερο σκοπό να αποκρυβούν οι ευθύνες της μνημονιακής κατεδάφισης του Εθνικού Συστήματος Υγείας, οι εγκληματικές-προδοτικές ευθύνες του πολιτικού συστήματος στην χώρα μας.

Όρθρος Κυριακής του Θωμά (26 Απρ. 2020)

Για τη διευκόλυνση των πιστών στις κατά μόνας ακολουθίες που μας έχει επιβληθεί, κάνουμε μία προσπάθεια για προσφορά των ακολουθιών με πληρότητα, χωρίς δηλαδή να απαιτείται κάποιο άλλο βιβλίο.

Ευχόμαστε από καρδιάς να μπορέσουμε να καλύψουμε το δυνατόν περισσότερες ακολουθίες και πρώτα απ' όλα ο Θεός να κολοβώσει τον πειρασμό ώστε να επιστρέψουμε στους ναούς και η όλη προσπάθεια να καταντήσει ανούσια.

Εσπερινός Κυριακής του Θωμά (26 Απρ. 2020)

Για τη διευκόλυνση των πιστών στις κατά μόνας ακολουθίες που μας έχει επιβληθεί, κάνουμε μία προσπάθεια για προσφορά των ακολουθιών με πληρότητα, χωρίς δηλαδή να απαιτείται κάποιο άλλο βιβλίο.

Ευχόμαστε από καρδιάς να μπορέσουμε να καλύψουμε το δυνατόν περισσότερες ακολουθίες και πρώτα απ' όλα ο Θεός να κολοβώσει τον πειρασμό ώστε να επιστρέψουμε στους ναούς και η όλη προσπάθεια να καταντήσει ανούσια.

Η επιστήμη επαινεί την απόσταση – η εκκλησιαστική ζωή όμως, υμνεί την εγγύτητα

Ελευθέριος Ανδρώνης

Η νέα τάξη πραγμάτων, φαίνεται πως ,με πρόσχημα την επικινδυνότητα της πανδημίας, ξεκίνησε να προλογίζει και να διακηρύττει μια νέα μορφή κοινωνίας. Την κοινωνία των αποστάσεων.

Ο κίνδυνος των αποστάσεων μεταξύ ανθρώπων

Διάφοροι ειδικοί ή «ειδικοί», επιστήμονες και μη, μιλούν συνεχώς στα κανάλια υποστηρίζοντας πως τους επόμενους μήνες θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αποστάσεις.

Όμως πάνω στο σενάριο ενός τέτοιου τρόπου ζωής, θα πρέπει να θέσουμε κάποιους προβληματισμούς.

Φιλελεύθερη Αφρικαν-Ελλάς

Από τον Παναγιώτη Λιάκο

Κλειστοί οι ιεροί ναοί της Ορθοδοξίας, ορθάνοιχτα τα σύνορα για τους μουσαφιραίους, τρύπιες οι τσέπες των φορολογουμένων.

Οι αριθμοί μαρτυρούν αυτά που θέλουν να κρύψουν οι άνθρωποι. Αρκεί να τους γνωρίζουμε όλους και να μπορούμε να τους αναλύσουμε. Οι 150 περιπτώσεις προσβεβλημένων από κορονοϊό, οι οποίες εντοπίστηκαν στο Κρανίδι Αργολίδος, δεν αφορούν «επίδοξους εκδρομείς», όπως σημείωναν εμφατικά, χαιρέκακα και με εχθρική διάθεση οι ενσωματωμένοι στο σύστημα δημοσιογράφοι σε διάφορα τηλεοπτικά ρεπορτάζ.

Βρίσκονται σε αμηχανία

Οι ανόητοι θυμώνουν επειδή ο Θεός δεν διοικεί τον κόσμο κατά τη δική τους λογική, και οι λογικοί κοπιάζουν ασταμάτητα να μπουν στη λογική του Θεού. Είναι δύσκολο καμιά φορά και στον λογικότατο να κατανοήσει το γιατί σ’ έναν άνθρωπο συμβαίνει έτσι, ενώ στον άλλον αλλιώς· γιατί ο νέος που επιθυμεί τη ζωή πεθαίνει, ενώ ο γέρος που επιθυμεί τον θάνατο ζει – γιατί ο ευσεβής βασανίζεται, ενώ ο άθεος καλοπερνά. Και οι αγιότατες ψυχές καμιά φορά βρίσκονται σε αμηχανία μπροστά στο αίνιγμα των γεγονότων.