Tα τσοπανόσκυλα του συστήματος

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

«Ο καθείς την μύξα του για βούτυρο την έχει» (παροιμία)

Κανάλια τηλεοπτικά κλείνουν, ξανανοίγουν, καινούργια εμφανίζονται και το μόνο που δεν αλλάζει, είναι τα σκύβαλα της δημοσιογραφίας. Κλείνει ο σταθμός, υποθέτεις ότι γλιτώσαμε από έναν βάτραχο της παραπληροφόρησης και, αίφνης, ξετρυπώθηκε, τον αντικρίζεις να καμαρώνει κάποια ημέρα ως παρουσιαστής ενημερωτικής εκπομπής. Και παραμένει ο ίδιος, η κόπρος του Αυγεία επανήλθε. Ο αυλοκόλακας γελωτοποιός στη θέση του. Η ημιμαθής αναξιοπρέπεια στο πόστο της. (Αναρωτιόταν ο Ιγνάσιο Ραμονέ δημοσιογράφος και πανεπιστημιακός στο περισπούδαστο βιβλίο του «Η τυραννία των ΜΜΕ», σελίδα 84: «Για ποιο λόγο κατέρρευσε η ευγενής αντίληψη για την δημοσιογραφία; Πώς περάσαμε από ένα είδος εξύμνησης του δημοσιογράφου, του ήρωα της σύγχρονης κοινωνίας στα τέλη της δεκαετίας του ’70, στη σημερινή κατάσταση όπου, έχοντας γίνει το “νέο τσοπανόσκυλο”, κατέχει την πρώτη θέση στην κλίμακα της ντροπής;).

Δεν μπορούμε να διανοηθούμε

Να θυμάστε και να πιστεύετε ότι όλα όσα σας συμβαίνουν είναι από τον Κύριο και ότι ούτε μια τρίχα από το κεφάλι σας δεν χάνεται χωρίς το άγιό Του θέλημα. Αυτός είναι ο ακανθώδης δρόμος των θλίψεων και είναι πάντοτε ακανθώδης ο δρόμος των εκλεκτών του Θεού. Και οι άγιοι του Θεού, υπέμειναν τέτοιες θλίψεις, τις οποίες εμείς οι αμαρτωλοί δεν μπορούμε ούτε να τις διανοηθούμε.

Ο Εκατόνταρχος και ο Σίμων ο Κυρηναίος

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Αυτό που θυμάμαι από τη Σκόπελο, όταν πήγα, πριν πολλά χρόνια, είναι άσχετο με τις πολλές ομορφιές αυτού του νησιού. Περιμένοντας στην υποδοχή του ξενοδοχείου Στάφυλος, είδα μια ωραία εικόνα, βυζαντινής τεχνοτροπίας, αναρτημένη στον τοίχο, πάνω από τη θέση του γραφείου. Εξέφρασα το θαυμασμό μου για την εικόνα αυτή και ο υπάλληλος ευχαριστήθηκε που μου άρεσε.Μου είπε ότι είναι ο Εκατόνταρχος.

Το Ευαγγέλιο που αναγιγνώσκεται την τετάρτη Κυριακή του Ματθαίου γράφει: "Ελθόντι του Ιησού είς Καπερναούμ, προσήλθεν αυτώ Εκατόνταρχος, παρακαλών αυτόν και λέγων. Κύριε ο παις μου βέβληται εν τη οικία παραλαυτικός, δεινώς πως βασανιζόμενος. Και λέγει αυτώ ο Ιησούς. Εγώ ελθών θεραπεύσω αυτόν. Και αποκριθείς ο Εκατόνταρχος έφη. Κύριε, ουκ ειμι ικανός, ίνα μου υπό την στέγην εισέλθης. αλλά μόνον ειπέ λόγον, και ιαθήσεται ο παις μου. Και γαρ εγώ άνθρωπος ειμί υπό εξουσίαν, έχων εμαυτόν στρατιώτας, και λέγω τούτω, πορεύθητι και πορεύεται, και άλλω, έρχου και έρχεται. και τω δούλω μου, ποίησον τούτο, και ποιεί. Ακούσας δε ο Ιησούς, εθαύμασε, και είπε τοις ακολουθούσιν. Αμήν λέγω υμίν, ουδέ εν τω Ισραήλ τοσαύτην πίστιν εύρον."(Ματθ. η΄, 5-13)

Η χυδαιότητα στα χρόνια του κορονοϊού

Παραφράζοντας τον τίτλο τού σπουδαίου μυθιστορήματος "Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας" παρατηρούμε πως όπως στο μυθιστόρημα του Gabriel García Márquez ο έρωτας θριαμβεύει με φόντο την τρομερή αρρώστια της εποχής, την χολέρα,
..έτσι και σήμερα στο μυθιστόρημα της "δημοκρατικής" Ελλάδας η χυδαιότητα (κυρίως η πολιτική) θριαμβεύει σε κάθε περίπτωση, ακόμη και υπό την απειλή μιας σύγχρονης
επιδημίας-πανδημίας.

Η χυδαιότητα της κρατικής τρομοκρατίας είναι εδώ, μπας και δικαιολογηθούν οι αποφάσεις καταστροφής που λήφθηκαν όχι με γνώμονα την υγεία μας,
..αλλά με απώτερο σκοπό να αποκρυβούν οι ευθύνες της μνημονιακής κατεδάφισης του Εθνικού Συστήματος Υγείας, οι εγκληματικές-προδοτικές ευθύνες του πολιτικού συστήματος στην χώρα μας.

Όρθρος Κυριακής του Θωμά (26 Απρ. 2020)

Για τη διευκόλυνση των πιστών στις κατά μόνας ακολουθίες που μας έχει επιβληθεί, κάνουμε μία προσπάθεια για προσφορά των ακολουθιών με πληρότητα, χωρίς δηλαδή να απαιτείται κάποιο άλλο βιβλίο.

Ευχόμαστε από καρδιάς να μπορέσουμε να καλύψουμε το δυνατόν περισσότερες ακολουθίες και πρώτα απ' όλα ο Θεός να κολοβώσει τον πειρασμό ώστε να επιστρέψουμε στους ναούς και η όλη προσπάθεια να καταντήσει ανούσια.

Εσπερινός Κυριακής του Θωμά (26 Απρ. 2020)

Για τη διευκόλυνση των πιστών στις κατά μόνας ακολουθίες που μας έχει επιβληθεί, κάνουμε μία προσπάθεια για προσφορά των ακολουθιών με πληρότητα, χωρίς δηλαδή να απαιτείται κάποιο άλλο βιβλίο.

Ευχόμαστε από καρδιάς να μπορέσουμε να καλύψουμε το δυνατόν περισσότερες ακολουθίες και πρώτα απ' όλα ο Θεός να κολοβώσει τον πειρασμό ώστε να επιστρέψουμε στους ναούς και η όλη προσπάθεια να καταντήσει ανούσια.

Η επιστήμη επαινεί την απόσταση – η εκκλησιαστική ζωή όμως, υμνεί την εγγύτητα

Ελευθέριος Ανδρώνης

Η νέα τάξη πραγμάτων, φαίνεται πως ,με πρόσχημα την επικινδυνότητα της πανδημίας, ξεκίνησε να προλογίζει και να διακηρύττει μια νέα μορφή κοινωνίας. Την κοινωνία των αποστάσεων.

Ο κίνδυνος των αποστάσεων μεταξύ ανθρώπων

Διάφοροι ειδικοί ή «ειδικοί», επιστήμονες και μη, μιλούν συνεχώς στα κανάλια υποστηρίζοντας πως τους επόμενους μήνες θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αποστάσεις.

Όμως πάνω στο σενάριο ενός τέτοιου τρόπου ζωής, θα πρέπει να θέσουμε κάποιους προβληματισμούς.