Για τη διευκόλυνση των πιστών στις κατά μόνας ακολουθίες που μας έχει επιβληθεί, κάνουμε μία προσπάθεια για προσφορά των ακολουθιών με πληρότητα, χωρίς δηλαδή να απαιτείται κάποιο άλλο βιβλίο.
Ευχόμαστε από καρδιάς να μπορέσουμε να καλύψουμε το δυνατόν περισσότερες ακολουθίες και πρώτα απ' όλα ο Θεός να κολοβώσει τον πειρασμό ώστε να επιστρέψουμε στους ναούς και η όλη προσπάθεια να καταντήσει ανούσια.
Σάββατο 2 Μαΐου 2020
Εσπερινός Κυριακής των Μυροφόρων (3 Μαι. 2020)
Για τη διευκόλυνση των πιστών στις κατά μόνας ακολουθίες που μας έχει επιβληθεί, κάνουμε μία προσπάθεια για προσφορά των ακολουθιών με πληρότητα, χωρίς δηλαδή να απαιτείται κάποιο άλλο βιβλίο.
Ευχόμαστε από καρδιάς να μπορέσουμε να καλύψουμε το δυνατόν περισσότερες ακολουθίες και πρώτα απ' όλα ο Θεός να κολοβώσει τον πειρασμό ώστε να επιστρέψουμε στους ναούς και η όλη προσπάθεια να καταντήσει ανούσια.
Ευχόμαστε από καρδιάς να μπορέσουμε να καλύψουμε το δυνατόν περισσότερες ακολουθίες και πρώτα απ' όλα ο Θεός να κολοβώσει τον πειρασμό ώστε να επιστρέψουμε στους ναούς και η όλη προσπάθεια να καταντήσει ανούσια.
Παρασκευή 1 Μαΐου 2020
Όταν οι μπολσεβίκοι κατηγόρησαν τις εικόνες ως "εστίες μετάδοσης επιδημίας"
Το 1924 το περιοδικό “Bezbozhnik” («Άθεος») ισχυρίστηκε ότι μια επιδημία σύφιλης στην ύπαιθρο διαδόθηκε μέσω της πρακτικής του φιλήματος των εικόνων. Πέντε χρόνια αργότερα, κατά την «κολεκτιβοποίηση», ισχυρίστηκαν ότι έβρισκαν κρυμμένους κόκκους σιταριού κάτω από εικόνες. Η επίλυση του «προβλήματος των εικόνων» ήταν απλή: οι εικόνες έπρεπε να αφαιρεθούν και να καταστραφούν.
Πέμπτη 30 Απριλίου 2020
Ποια Δημοκρατία; «Πανδημιοκρατία»!
Κάθε είδους δικτατορία, είτε άμεση, είτε έμμεση, είτε στρατιωτική, είτε πολιτική, είχε και έχει κάποια κοινά γνωρίσματα τα οποία μένουν ίδια και απαράλλακτα διαχρονικά.
Στα είδη δικτατοριών που γνωρίζαμε έως τώρα, μέσω της ιστορίας, ήρθε να προστεθεί και μία νέου είδους «χούντα», που θα μπορούσαμε κάλλιστα να την ονομάσουμε: «Πανδημιοκρατία».
Ανάμεσα σε άλλα γνωρίσματα της λοιπόν, το καθεστώς της Πανδημιοκρατίας που ισχύει πλέον στη χώρα μας, καταφέρνει να μεταμφιέσει το (αθάνατο) πνεύμα του μαυραγοριτισμού, σε υψηλή επιπέδου πολιτική η οποία καυχιέται πως ό,τι πράττει, είναι πάνω από όλα για το καλό του πολίτη και την ωφέλεια του κοινού συμφέροντος.
Tα τσοπανόσκυλα του συστήματος
«Ο καθείς την μύξα του για βούτυρο την έχει» (παροιμία)
Κανάλια τηλεοπτικά κλείνουν, ξανανοίγουν, καινούργια εμφανίζονται και το μόνο που δεν αλλάζει, είναι τα σκύβαλα της δημοσιογραφίας. Κλείνει ο σταθμός, υποθέτεις ότι γλιτώσαμε από έναν βάτραχο της παραπληροφόρησης και, αίφνης, ξετρυπώθηκε, τον αντικρίζεις να καμαρώνει κάποια ημέρα ως παρουσιαστής ενημερωτικής εκπομπής. Και παραμένει ο ίδιος, η κόπρος του Αυγεία επανήλθε. Ο αυλοκόλακας γελωτοποιός στη θέση του. Η ημιμαθής αναξιοπρέπεια στο πόστο της. (Αναρωτιόταν ο Ιγνάσιο Ραμονέ δημοσιογράφος και πανεπιστημιακός στο περισπούδαστο βιβλίο του «Η τυραννία των ΜΜΕ», σελίδα 84: «Για ποιο λόγο κατέρρευσε η ευγενής αντίληψη για την δημοσιογραφία; Πώς περάσαμε από ένα είδος εξύμνησης του δημοσιογράφου, του ήρωα της σύγχρονης κοινωνίας στα τέλη της δεκαετίας του ’70, στη σημερινή κατάσταση όπου, έχοντας γίνει το “νέο τσοπανόσκυλο”, κατέχει την πρώτη θέση στην κλίμακα της ντροπής;).
Δευτέρα 27 Απριλίου 2020
Δεν μπορούμε να διανοηθούμε
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)